เราแต่งงานมาอยู่บ้านสามี อีกไม่กี่เดือนจะครบปีแล้ว แต่ที่น่าเป็นห่วงคือ
สามีเอาแต่ใจ และเรื่องเยอะ แตะต้องไม่ได้ค่ะ เหมือนตั้งไว้บนหิ้ง (เรื่องดีก็มีค่ะ )
เราทำงาน จ-ศ ออกจากบ้าน7โมง เลิกงาน5โมง สามีมารับส่ง เพราะเค้ายังไม่ทำงาน อยู่บ้านเฉยๆ
บางวันส่งเราที่ทำงานเสร็จก็ ไปร้านกาแฟบ้าง ตอนบ่ายๆก็นอนเล่นในห้องนอนบ้าง
แม่สามีเป็นแม่บ้าน พ่อเค้าทำงานครึ่งวันที่คลินิก ส่วนใหญ่รายได้จากบ้านสามีคือ เก็บค่าเช่าค่ะ รายได้เพียงพอต่อรายจ่ายอยู่แล้ว ไม่ต้องดิ้นรน
พ่อสามีให้เงินลูกทุกเดือนค่ะ ส่วนเราทำงาน เก็บเงินเอง มีให้เงินที่บ้านสามีนะคะ แต่พ่อแม่สามีที่ผ่านมายังไม่รับเงินเรา
เวลาอยู่บ้านตอนบ่าย พ่อแม่สามีทำงานบ้านต่างๆ สามีไม่ค่อยออกจากห้องมาช่วยคะ (แม่สามีบ่นมาค่ะ เราก็ไม่อยู่บ้าน ช่วยอะไรไม่ได้) เช่น ตากผ้า กวาดบ้าน ล้างจาน ถูบ้าน ช่วยถือของ
ส่วนใหญ่จะต้องเรียกขอให้ช่วย หรือ สั่งให้ทำถึงจะมา (แตกต่างจากบ้านเรามาก ลูกๆทุกคนจะช่วยเหลืองานบ้านเป็นนิสัย)
ถ้ามีคนถามว่า ก่อนแต่งไม่รู้หรอ. รู้ค่ะ แต่ไม่รู้ว่าเป็นหนักขนาดนี้ พวกกระเป๋าสามีไม่มีถือให้นะคะ ตัวใครตัวมัน
เราก็คิดว่า โอเคของเรา เราต้องรับผิดชอบ
แต่มันไม่ได้มีแค่เรื่องงานบ้าน
แค่คุยกัน แล้วความคิดเห็นต่างกัน เค้าก็จะอารมณ์เสีย นอย แล้วก็ชอบคิดว่าตัวเองถูกเสมอ
ผิดก็ไม่ยอมรับ หรือถ้าเราเป็นฝ่ายผิด สามีก็ชอบซ้ำเติมพูดรุนแรง
ซึ่งนึกว่าเป็นกับเราคนเดียว สรุปเป็นกับพ่อแม่ด้วย กำ
ถ้ากินข้าวนอกบ้าน คือต้องตามใจเค้านะคะ บางครั้งพ่อแม่สามีอยากไปกินข้าวร้านนี้
แล้วเค้าไม่อยากไปก็บอก เค้าไม่ไปนะ ถ้าจะไปไปอีกร้านเท่านั้น
แล้วพ่อแม่ก็ยอม คือเราก็งง เห้ยยนี้มันขนาดนี้เลยหรอ (บ้านเราให้พ่อแม่ตัดสินใจค่ะ เลยรู้สึกไม่โอ)
บางครั้งสามีก็ตามใจพ่อแม่ และเรานะคะ แต่น้อยคะ ต้องเป็นวันที่อารมณ์ดีสุดขีด
ก็เลยอยากถามว่า เราควรปล่อยสามีไป ไม่ต้องเตือนอะไร จะโอเคไหมคะ
เพราะ ยังไม่มีลูก เลยไม่รู้ว่า มีลูกแล้วเค้าจะช่วยเราเลี้ยงไหม
ถ้าพูดว่ากล่างตักเตือนนิดหน่อย กลัวจะทะเลาะกันคะ
แล้วมีบ้านไหนมีสามีคล้ายๆแบบนี้ไหมคะ มีวิธีแก้พฤติกรรม ให้เป็นคนมองคนอื่นมากขึ้นมากกว่าเอาตัวเองเป็นจุดศูนย์กลางไหมคะ
ขอบคุณคะ
ถามคนแต่งงาน ใครมีสามีอยู่บนหิ้งบ้างคะ
สามีเอาแต่ใจ และเรื่องเยอะ แตะต้องไม่ได้ค่ะ เหมือนตั้งไว้บนหิ้ง (เรื่องดีก็มีค่ะ )
เราทำงาน จ-ศ ออกจากบ้าน7โมง เลิกงาน5โมง สามีมารับส่ง เพราะเค้ายังไม่ทำงาน อยู่บ้านเฉยๆ
บางวันส่งเราที่ทำงานเสร็จก็ ไปร้านกาแฟบ้าง ตอนบ่ายๆก็นอนเล่นในห้องนอนบ้าง
แม่สามีเป็นแม่บ้าน พ่อเค้าทำงานครึ่งวันที่คลินิก ส่วนใหญ่รายได้จากบ้านสามีคือ เก็บค่าเช่าค่ะ รายได้เพียงพอต่อรายจ่ายอยู่แล้ว ไม่ต้องดิ้นรน
พ่อสามีให้เงินลูกทุกเดือนค่ะ ส่วนเราทำงาน เก็บเงินเอง มีให้เงินที่บ้านสามีนะคะ แต่พ่อแม่สามีที่ผ่านมายังไม่รับเงินเรา
เวลาอยู่บ้านตอนบ่าย พ่อแม่สามีทำงานบ้านต่างๆ สามีไม่ค่อยออกจากห้องมาช่วยคะ (แม่สามีบ่นมาค่ะ เราก็ไม่อยู่บ้าน ช่วยอะไรไม่ได้) เช่น ตากผ้า กวาดบ้าน ล้างจาน ถูบ้าน ช่วยถือของ
ส่วนใหญ่จะต้องเรียกขอให้ช่วย หรือ สั่งให้ทำถึงจะมา (แตกต่างจากบ้านเรามาก ลูกๆทุกคนจะช่วยเหลืองานบ้านเป็นนิสัย)
ถ้ามีคนถามว่า ก่อนแต่งไม่รู้หรอ. รู้ค่ะ แต่ไม่รู้ว่าเป็นหนักขนาดนี้ พวกกระเป๋าสามีไม่มีถือให้นะคะ ตัวใครตัวมัน
เราก็คิดว่า โอเคของเรา เราต้องรับผิดชอบ
แต่มันไม่ได้มีแค่เรื่องงานบ้าน
แค่คุยกัน แล้วความคิดเห็นต่างกัน เค้าก็จะอารมณ์เสีย นอย แล้วก็ชอบคิดว่าตัวเองถูกเสมอ
ผิดก็ไม่ยอมรับ หรือถ้าเราเป็นฝ่ายผิด สามีก็ชอบซ้ำเติมพูดรุนแรง
ซึ่งนึกว่าเป็นกับเราคนเดียว สรุปเป็นกับพ่อแม่ด้วย กำ
ถ้ากินข้าวนอกบ้าน คือต้องตามใจเค้านะคะ บางครั้งพ่อแม่สามีอยากไปกินข้าวร้านนี้
แล้วเค้าไม่อยากไปก็บอก เค้าไม่ไปนะ ถ้าจะไปไปอีกร้านเท่านั้น
แล้วพ่อแม่ก็ยอม คือเราก็งง เห้ยยนี้มันขนาดนี้เลยหรอ (บ้านเราให้พ่อแม่ตัดสินใจค่ะ เลยรู้สึกไม่โอ)
บางครั้งสามีก็ตามใจพ่อแม่ และเรานะคะ แต่น้อยคะ ต้องเป็นวันที่อารมณ์ดีสุดขีด
ก็เลยอยากถามว่า เราควรปล่อยสามีไป ไม่ต้องเตือนอะไร จะโอเคไหมคะ
เพราะ ยังไม่มีลูก เลยไม่รู้ว่า มีลูกแล้วเค้าจะช่วยเราเลี้ยงไหม
ถ้าพูดว่ากล่างตักเตือนนิดหน่อย กลัวจะทะเลาะกันคะ
แล้วมีบ้านไหนมีสามีคล้ายๆแบบนี้ไหมคะ มีวิธีแก้พฤติกรรม ให้เป็นคนมองคนอื่นมากขึ้นมากกว่าเอาตัวเองเป็นจุดศูนย์กลางไหมคะ
ขอบคุณคะ