The Three Stories

ลดหลั่นชั้นโอบผาอีกไหลเลี้ยว น้ำเย็นเกลียวขาวพราวกระทบหิน ธรรมชาติคือแม่ของแผ่นดิน หยาดไหลรินหล่อเลี้ยงปวงชีวา ชมน้ำเย็นใสกระจ่างสล้างจิต น้ำคือมิตรประพรมพร่างอิ่มเอิบหนา หม่นห่มโศกใดใดที่มีมา ห้วงธา

ธาราระทม   ยินเสียงแผ่วแว่วน้ำ  หลากมาเหมือนดั่งพาน้ำตา  หลั่งร้างรักฝากผ่านธารา    ไหลล่องกลับขื่นขมหม่นคว้าง เมื่อครั้งคืนเพ็ญ รอยปางหลังซึ่งไร

ขอเรียงร้อยถ้อยคำจากดวงใจ เป็นแรงไฟให้ยืนหยัดไม่หวั่นไหว แด่ทหารกล้าผู้ยอมทนบนทางไกล ยืนเคียงไทยด้วยชีวิตและวิญญาณ ยามลมศึกพัดผ่านกลางคืนหม่น หยาดฝนหล่นปะปนกับคราบโลหิตผ่าน ความสูญเสียซ้อนทับนับไม่ขา

..สายฝนพรำฟ้าครืนค่ำคืนหนาว ไร้แสงดาวพราวพร่างกลางเวหา ฝนโปรยสายปลายสรวงห้วงนภา รินหลั่งมาดุจย้ำให้ช้ำมาน คิดถึงใครคนหนึ่งตราตรึงจิต เคยสนิทชิดชมภิรมย์สนาน แต่บัดนี้ห่างหายให้ร้าวราน ลืมคำหวานวาจา&q

๏ ขยับเข็ม เรียงร้อย ปักผืนผ้า          ด้วยลีลา จินตนา พาประสาน ผ่านมุ่นปุ่ม ปมไหม ใยตระการ        ละลานหลาก สีสัน พรรณ

O เจ้าพระยา .. วันนี้ยังรี่ไหล เมื่อหัวใจบางดวง .. แสนห่วงหา เอ็นดูความอาวรณ์แฝงซ่อนมา ร่ำรอการไขว่คว้า .. ด้วยอาลัย O คลื่นน้ำ .. เคลื่อนระลอก .. ยั่วหยอกฝั่ง เมื่อคล้ายดั่งอาวรณ์ .. เกินซ่อนไหว ค่อย