เราอ่านหนังสือแต่ไม่เข้าสมอง

ถ้าเราคิดว่าเราโง่ เราก็กดตัวเองลงไปจากเดิมละค่ะ จากโง่เเล้วก็โง่อีก เพราะไม่สู้
เราพยายามให้เวลากับเรื่องนั้นเยอะๆ อ่านวนๆ เดี๋ยวมันก็ต้องได้อะไรบ้างเเหละไม่มากก็น้อย
เช่น เรา โง่อิ้งมาก ท้อมาก ไม่มีพื้นฐานเลย งูปลาๆมาตลอด จนต้องใช้คะเเนนโทอิค เราสอบครั้งเเรก 265 เรารู้สึกเเบบ เออเก่งเเล้ว เเต่มาอ่านในพันทิป คือคะเเนนเราอยู่จุดต่ำสุดเลย คือโง่นั่นเเหละ จากนั้นคิดว่าตัวโง่มาตลอด จนไปเรียนพิเศษ ดีที่เจอติวเตอร์ที่สอนให้เข้าใจง่าย เราก็ให้เวลากะมัน เเรกๆก็งง ก็ทบทวนเรื่องที่ไม่เข้าใจ ไปจนกว่าจะพอจำได้(บ้าง) เเล้วค่อยเพิ่มเรื่องใหม่ๆต่อไปเข้ามา จนไปสอบมาได้คะเเนน 540
สำหรับคนอื่นอาจจะคิดว่า เเค่ 540 เอง เเต่สำหรับเรา มันตั้ง 540 เเบบ ผ่าน 500+ มาได้ไง ไม่คิดว่าสมองเเบบนี้จะทำได้กะเค้า
จากความรู้ในหัวเป็น 0 เเต่ก้าวมา 500+ ได้ ก็มีเเรงฮึดไป 700 800 ได้ล่ะวะ! ฮีดเลยคราวนี้ เหลิงอะว่าง่ายๆ 555+
เราคิดเเบบนี้ ก็กลับมาอ่านๆๆ ทบทวน เพื่อไปสอบใหม่ ซักวันมันต้องเป็นวันของเรา