รู้สึกว่าแม่ไม่รัก.

เราไม่ได้เข้าข้างตัวเองนะ. แต่เรารู้สึกแบบนั้นจริงๆ แม่จะชอบเอาเราไปเล่าให้คนอื่นฟัง เวลาที่เราป่วยแม่จะบอกว่าเดี่ยวก็หายไม่ต้องไปหาหมอหรอกแต่พอกับน้องแม่จะรีบบอกพ่อให้พ่อพาน้องไปหาหมอ เวลาทำอะไรเราจะผิดตลอด แม่จะอ้างว่าเราเป็นพี่ต้องเป็นแบบอย่างให้น้อง. เวลาน้องทำผิดแม่ก็จะทำเมินไม่เห็นแต่พอเราทำผิดแม่ก็จะว่าเรา. เวลาน้องขออะไรแม่ก็จะซื้อให้ตลอด แต่พอกับเราแม่ก็จะบอกว่าอยากได้อะไรก็เก็บเงินเอาเอง เราสงสัยอะไรแล้วเราถามแม่จะทำเหมือนรำคาญแล้วเมินเรา แต่พอกับน้องแม่จะตอบทุกอย่าง เรารู้สึกว่าเราไร้ค่า เราน้อยใจแต่เราก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากเเอบร้องไห้ไม่ให้คนอื่นเห็น เรารูสึกว่าเราเริ่มเป็นคนเก็บกด รึว่าเราจะคิดไปเอง จะต้องทำยังไงค่ะเราไม่อยากรู้สึกแบบนี้