สวัสดีคับ
คือขอเล่าเรื่องของผมก่อนเลยนะคับ
ผมจบม.3จากจังหวัด.ก.(ขอไม่ระบุนะคับ)ซึ่งผมอยู่จังหวัดนี้ตั้งแต่จำความซึ่งไม่ใช่จังหวัดบ้านเกิดเพราะพ่อแม่ย้ายมาทำงานซึ่ง1ปีจะกลับจังหวัดบ้านเกิดซึ่งไกลจากจังหวัด.ก จนผมอายุ15ปีจบม.3พ่อแม่เกิดอยากย้ายกลับเพราะเศรฐกิจทางนี้ไม่ดีก็เลยย้ายผมก็เสียใจนิดหน่อยแต่อยู่ได้สักพักก็ชินและได้เข้าโรงเรียนที่เขาว่าดีที่สุดในแถวนั้นซึ่งต่อม.4ผมก็ตื่นเต้นนิดหน่อยที่จะได้เจอเพื่อนใหม่ผมก็อยากทำนิสัยดีๆใส่เพื่อนๆเพราะม.3ผมออกแนวนักเลงหน่อยๆ. เพราะผมไม่ค่อยฟังที่เพื่อนพูดจนทำให้มีปัญหาบ่อยครั้ง. ตัวผมเองก็ไม่อยากซ้ำรอยพอเปิดเทอมมาก็ทำตัวเงียบๆตามประสาเด็กใหม่เพราะโรงเรียนที่ผมเข้าคือเอกชนต่างจากโรงเรียนเก่าที่เป็นรัฐบาลซึ่งเด็กเก่ามีอยู่เยอะมีเด็กใหม่เข้ามาเพียงแค่11คนรวมผมด้วยซึ่งน้อยมาก. เพื่อนบางคนก็รู้จักมานิดหน่อยเพราะได้เรียนซัมเมอร์ด้วยกันนิดหน่อยโรงเรียนบังคับให้เรียนซึ่งการเรียนซัมเมอร์ไม่ได้ช่วยอะไรมากก็เริ่มทำความรู้จักกันตอนเปิดเทอมซึ่งตอนแรกๆทั่เปิดเทอมเพื่อนๆก็ให้ความสนใจเราเป็นพิเศษต่างจากคนอื่น
ที่เข้ามาเราก็รู้สึกดีก็เลยเริ่มนิสัยเก่าคือชอบตะโกนเสียงดัง เพราะเราเป็นคนร่าเริงเกินเหตุเราชอบทำเสียงแปลกๆตอนแรกๆเพื่อนก็ชอบแต่พอตอนหลังๆเพื่อนก็ลำคาญเราเองก็รู้เลยเริ่ม///ลดอีโค่///ตรงนั้นลงแต่เพื่อนก็ยังว่าเราเราก็พยายามเต็มที่ต่อมาพอเข้ากลางเทอม1ก็มีงานวิทซึ่งเราก็สนใจกิจกรรมนึงเราอยากแข่งเราพยายามขอเพื่อนหลายรอแต่เพื่อนก็ไม่ฟังเราตอนนั้นเราก็น้อยใจนิดหน่อยที่ไม่มีใครฟังเราเลยเราก็ซึมนิดหน่อยพอเพื่อนเห็นก็เอามาล้อเราก็ไม่ชอบพอถึงวันแข่งเราก็ไปดูเพื่อนแข่งกิจกรรมนี้พอพวกนั้นแข่งเสร็จหลังจากนั้นมา3วันครูก็เอาเกรียติบัตมาให้พวกนั้นแล้วพวกนั้นก็มาเยาะเย้ยเราเอาใบมาล้อเรามั่งแกล้งว่ามีชื่อเรามั่งพอตกเย็นเราก็คุยกับเพื่อนในแชทกลุ่มว่าเลิกล้อเราได้มั้ยเราลองเปิดใจคุยดีๆก็มีเพื่อนคนนึงว่าเราไร้สาระ:::เราก็เลยบอกว่าเราขอให้พวกเธอหยุดล้อเราได้มั้ยเราไม่สบายใจเพื่อก็บอกว่าจะเลิกล้อหลายคนแต่พอวันต่อมากลับร้ายไปกว่าเดิมก็คือว่าเขาไม่พูดต่อหน้าแต่เอาไปนินทาบางคนก็ไม่พูดกะเราเลยเราก็พยายามไม่สนใจเพราะถือว่าเรื่องนั้นจบแล้วซึ่งมาถึงตอนนี้ใกล้ปิดเทอม1แล้วนิสัยของเราก็พยายมาทำให้ดีขึ้นทั้งไม่ทำเสียงน่ารำคาญแล้วพยายมาให้เพื่อนยืมของช่วยเหลือเพื่อนทุกอย่างที่ช่วยได้เราก็เห็นบางคนทำดีใส่เราแต่คือว่าเราคิดผิดวันนี้เราอารมเสียใส่เพื่อนคนนึงเพราะว่าเพื่อนคนนี้เขาพยายามจะแกล้งผมคือผมทนไม่ไหวเขาแกล้งผมมาหลายสัปดาแล้วแล้วแกล้งแรงมากผมทนไม่ไหวเลยบีบแขนแล้วเพื่อนคนนึงบอกว่าอย่าทำตัวน่ารำคานได้มั้ยอะ!!!!ยิ่งนานไปยิ่งทำตัวรำคาญดูสิมีใครที่ไหนเขาชอบมั่ง!!!!!คือตอนนั้นก็มีเพื่อนหลายคนที่เขามาซ้ำเติมผมเหมือนว่าผมจะโดนเกลียดจริงๆ(ขอโทษสำหรับคำหยาบนะคับ)คือผมได้ยินคำนั้นผมท้อเลยว่าทำไมสิ่งที่ผมพยายามทำเพื่อเปลี่ยนนิสัยให้เพื่อนไม่รำคาญผมไม่มีความหมายเลยหรอ
คือผมอยากได้ทางออกที่ดีผมไม่อยากย้ายรร.หรอกเพราะว่ารร.นี้เป็นรร.ที่ดีที่สุดเท่าที่หาได้แล้วผมอยากได้ทางออกแบบไม่คุยตรงๆด้วยคับ"""เพราะเดี๋ยวจะโดนเกลียดมากกว่าเดิมอีก วันนี้ก็มีแค่นี้แหละคับขอบคุนคับ
อยากให้เพื่อนๆมองข้อดีของเรามั่ง. ผมโดนเกลียดแต่พยายามทำตัวดีก็ไม่เป็นผลต้องการทางออกหน่อยคับ
ผมจบม.3จากจังหวัด.ก.(ขอไม่ระบุนะคับ)ซึ่งผมอยู่จังหวัดนี้ตั้งแต่จำความซึ่งไม่ใช่จังหวัดบ้านเกิดเพราะพ่อแม่ย้ายมาทำงานซึ่ง1ปีจะกลับจังหวัดบ้านเกิดซึ่งไกลจากจังหวัด.ก จนผมอายุ15ปีจบม.3พ่อแม่เกิดอยากย้ายกลับเพราะเศรฐกิจทางนี้ไม่ดีก็เลยย้ายผมก็เสียใจนิดหน่อยแต่อยู่ได้สักพักก็ชินและได้เข้าโรงเรียนที่เขาว่าดีที่สุดในแถวนั้นซึ่งต่อม.4ผมก็ตื่นเต้นนิดหน่อยที่จะได้เจอเพื่อนใหม่ผมก็อยากทำนิสัยดีๆใส่เพื่อนๆเพราะม.3ผมออกแนวนักเลงหน่อยๆ. เพราะผมไม่ค่อยฟังที่เพื่อนพูดจนทำให้มีปัญหาบ่อยครั้ง. ตัวผมเองก็ไม่อยากซ้ำรอยพอเปิดเทอมมาก็ทำตัวเงียบๆตามประสาเด็กใหม่เพราะโรงเรียนที่ผมเข้าคือเอกชนต่างจากโรงเรียนเก่าที่เป็นรัฐบาลซึ่งเด็กเก่ามีอยู่เยอะมีเด็กใหม่เข้ามาเพียงแค่11คนรวมผมด้วยซึ่งน้อยมาก. เพื่อนบางคนก็รู้จักมานิดหน่อยเพราะได้เรียนซัมเมอร์ด้วยกันนิดหน่อยโรงเรียนบังคับให้เรียนซึ่งการเรียนซัมเมอร์ไม่ได้ช่วยอะไรมากก็เริ่มทำความรู้จักกันตอนเปิดเทอมซึ่งตอนแรกๆทั่เปิดเทอมเพื่อนๆก็ให้ความสนใจเราเป็นพิเศษต่างจากคนอื่น