เจอคนน่ารัก :)

เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมาผมกลับบ้านตามปกติครับ ก็คือนั่งรถมาลงที่เดอะมอลล์งามวงศ์วาน แล้วก็ข้ามฝั่งไปแกรนด์พลาซ่าเพื่อนที่จะไปต่อรถตู้ไปบ้านครับ(รถตู้จากแกรนไปเมืองทอง) พอผมเปิประตูรถตู้ผมก็เจอกับผู้หญิงคนนึงครับ เขาน่ารักมากก ผมมองเขาเเว๊บนึง เขาก็มองผมนะ (มีความหลงตัวเอง 5555555+) แล้วผมก็ขึ้นไปนั่งบนรถ เขานั่งอยู่หลังผมแถวนึงครับ พอรถถึงตรงหน้าเซนทรัลเเจ้งวัฒนะฝนก็เริ่มตกครบ แล้วผมก็ต้องเตรียมตัวลง เพราะว่าอีก 2 ป้ายผมต้องลงเเล้ว พอผมลงจากรถ เขาก็ลงป้ายเดียวกับผมครับ น่าจะอยู่หมู่บ้านเดียวกันกับผมครับ (มีความบังเอิญ) เเล้วเหมือนว่าเขาจะไม่มีร่มครับ ผมมีร่มพับคันเล็กอยู่ 1 อันซึ่งถ้าใช้ 2 คนก็จะเปียกฝนครับ เเล้วผมก็เดินออกจากป้ายรถเมล์เข้าบ้านมา ผมรู้สึกเสียดาย เอ้ย!! เสียใจมาครับที่ไม่ได้ทักเขาไปว่ามีร่มไหม ? ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ก็อยากจะทักเขาครับ อยากมีความกล้าที่จะทักไป 55 เรื่องที่เล่าก็มีประมารนี้เเหละครับ ปล.อยากเจอเขาอีกจัง ^^