เรื่องของเรื่องมันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก แต่เราไม่เข้าใจว่าทำไม อยากรู้ว่ามันถูกหรอ
เข้าเรื่องเลยล่ะกัน เราอายุ 16 ปี ย้ายมาฮอลแลนด์ได้ 3 เดือนแล้ว 2 เดือนแรกก่อนเปิดเทอม พ่อเลี้ยงกับแม่ก็พาเที่ยวบ้าง แต่ส่วนมากก็เรียนภาษาดัตช์ตามเน็ต เพราะถ้าเปิดเทอมมาจะได้เข้าใจบ้าง จะได้ตามเพื่อนทัน ตลอดระยะ 2 เดือนเราไม่มีเพื่อนซักคนเลย อยู่แต่กับบ้านน่าเบื่อมาก กะว่าเปิดเทอมต้องไม่เหงา พอเปิดเทอม (โรงเรียนที่ไปเรียนเป็นโรงเรียนที่มีแต่ต่างด้าวนะคะเป็นโรงเรียนที่เรียนภาษาโดยเฉพาะมาเรียนแค่ปี 2 ปีจากนั้นก็มาเรียนโรงเรียนดัตช์ปกติ) ในห้องก็มีแต่คนที่อพยพมาจากซีเรีย เราเป็นคนที่พูดอังกฤษได้พูดคล่องค่ะ แต่เพื่อนในห้องพูดอังกฤษไม่ได้สักคนเลยเป็นคนที่ไม่มีเพื่อน ไปไหนมาไหนก็ไปคนเดียว นั่งกินข้าวก็นั่งคนเดียว ด้วยความที่ไม่มีเพื่อนมันก็เหงาเป็นธรรมดาเนาะไม่เหมือนที่เราคิดไว้เลยว่าต้องไม่เหงา ด้วยความที่เราเป็นคนเรียนรู้ได้เร็วด้วย เข้ามายังไม่ถึงเดือนเราก็ที่ 1 ในห้อง พูดได้เขียนได้อ่านออกสื่อสารเป็นภาษาดัตช์ได้บ้างแล้ว แล้วมีวันนึงเรานั่งกินข้าวอยู่โรงอาหารคนเดียว มีคน 4 คนเดินมานั่งด้วย ชาย 2 หญิง 2 หน้าเอเชีย มาถามเป็นภาษาดัตช์ว่าเรามาจากไหน เราเลยบอกไทย เขาก็พูดกันว่าเห้ย เราก็คนไทยเหมือนกันยินดีที่ได้รู้จักนะ เราก็ดีใจมาก มีเพื่อนสักที หลังจากนั้นเราก็ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด มีการบ้านไม่เข้าใจตรงไหนก็ช่วยกัน เพราะเพื่อน 4 คนนั้นก็มาอยู่จะ 2 ปีแล้วก็รู้อะไรมากกว่าเรา ด้วยความที่เราก็รู้อะไรมาบ้างแล้ว คนที่นี้เขาสอนผู้ชายกับผู้หญิงเหมือนกัน เวลาเป็นแฟนกันผู้ชายจะไม่ค่อยได้โชว์ความแมนสักเท่าไหร่ เขาสอนให้ลูกรู้จักเอาตัวรอดให้เป็น ด้วยความที่บ้านเราอยู่ห่างจากโรงเรียนก็ไกลพอสมควร นั่งรถไฟสิบนาที ปั่นจักรยานชั่วโมง แต่เรานั่งรถไฟไป ปกติหลังเลิกเรียนเราก็ไปเที่ยวกับเพื่อนบ้าง ดูหนัง เดินช้อป ความที่เรากับเพื่อนไม่ได้อยู่ห้องเดียวกันเลยเจอกันแต่ช่วงว่างๆกับช่วงเลิกเรียนเลยอยากใช้เวลาอยู่กับเพื่อนบ้าง แต่เราไปไหนมาไหนไม่ค่อยบอกพ่อแม่ แต่ก็ไม่เคยกลับดึกให้เป็นห่วง แต่เวลาอยู่บ้านจะไปไหนก็บอกตลอด เพื่อนชวนไปดูหนังวันหยุด งานการบ้านเราก็ทำเสร็จหมดแล้ว ขอแม่กับพ่อก็ไม่ให้ไป วันหยุดอีกวันเกิดเพื่อนก็ไม่ให้ไป บอกว่าไม่อยากให้ไปไหน ไปโรงเรียนเรียนเสร็จก็ให้กลับบ้านเลย เราก็ไม่เข้าใจว่าทำไม ไม่ใช่ว่ามีเพื่อนเเล้วเราการเรียนแย่ลง บ้างครั้งเราก็อยากใช้เวลากับเพื่อนบ้างไม่ใช่เรียนอยู่บ้านไปเรียนทั้งชีวิต เดี๋ยวไม่กี่เดือนเพื่อนก็ไปเรียนโรงเรียนคนดัตช์แล้วเราก็คงจะตัวคนเดียวอีก
พ่อแม่ทำถูกไหม ???
เข้าเรื่องเลยล่ะกัน เราอายุ 16 ปี ย้ายมาฮอลแลนด์ได้ 3 เดือนแล้ว 2 เดือนแรกก่อนเปิดเทอม พ่อเลี้ยงกับแม่ก็พาเที่ยวบ้าง แต่ส่วนมากก็เรียนภาษาดัตช์ตามเน็ต เพราะถ้าเปิดเทอมมาจะได้เข้าใจบ้าง จะได้ตามเพื่อนทัน ตลอดระยะ 2 เดือนเราไม่มีเพื่อนซักคนเลย อยู่แต่กับบ้านน่าเบื่อมาก กะว่าเปิดเทอมต้องไม่เหงา พอเปิดเทอม (โรงเรียนที่ไปเรียนเป็นโรงเรียนที่มีแต่ต่างด้าวนะคะเป็นโรงเรียนที่เรียนภาษาโดยเฉพาะมาเรียนแค่ปี 2 ปีจากนั้นก็มาเรียนโรงเรียนดัตช์ปกติ) ในห้องก็มีแต่คนที่อพยพมาจากซีเรีย เราเป็นคนที่พูดอังกฤษได้พูดคล่องค่ะ แต่เพื่อนในห้องพูดอังกฤษไม่ได้สักคนเลยเป็นคนที่ไม่มีเพื่อน ไปไหนมาไหนก็ไปคนเดียว นั่งกินข้าวก็นั่งคนเดียว ด้วยความที่ไม่มีเพื่อนมันก็เหงาเป็นธรรมดาเนาะไม่เหมือนที่เราคิดไว้เลยว่าต้องไม่เหงา ด้วยความที่เราเป็นคนเรียนรู้ได้เร็วด้วย เข้ามายังไม่ถึงเดือนเราก็ที่ 1 ในห้อง พูดได้เขียนได้อ่านออกสื่อสารเป็นภาษาดัตช์ได้บ้างแล้ว แล้วมีวันนึงเรานั่งกินข้าวอยู่โรงอาหารคนเดียว มีคน 4 คนเดินมานั่งด้วย ชาย 2 หญิง 2 หน้าเอเชีย มาถามเป็นภาษาดัตช์ว่าเรามาจากไหน เราเลยบอกไทย เขาก็พูดกันว่าเห้ย เราก็คนไทยเหมือนกันยินดีที่ได้รู้จักนะ เราก็ดีใจมาก มีเพื่อนสักที หลังจากนั้นเราก็ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด มีการบ้านไม่เข้าใจตรงไหนก็ช่วยกัน เพราะเพื่อน 4 คนนั้นก็มาอยู่จะ 2 ปีแล้วก็รู้อะไรมากกว่าเรา ด้วยความที่เราก็รู้อะไรมาบ้างแล้ว คนที่นี้เขาสอนผู้ชายกับผู้หญิงเหมือนกัน เวลาเป็นแฟนกันผู้ชายจะไม่ค่อยได้โชว์ความแมนสักเท่าไหร่ เขาสอนให้ลูกรู้จักเอาตัวรอดให้เป็น ด้วยความที่บ้านเราอยู่ห่างจากโรงเรียนก็ไกลพอสมควร นั่งรถไฟสิบนาที ปั่นจักรยานชั่วโมง แต่เรานั่งรถไฟไป ปกติหลังเลิกเรียนเราก็ไปเที่ยวกับเพื่อนบ้าง ดูหนัง เดินช้อป ความที่เรากับเพื่อนไม่ได้อยู่ห้องเดียวกันเลยเจอกันแต่ช่วงว่างๆกับช่วงเลิกเรียนเลยอยากใช้เวลาอยู่กับเพื่อนบ้าง แต่เราไปไหนมาไหนไม่ค่อยบอกพ่อแม่ แต่ก็ไม่เคยกลับดึกให้เป็นห่วง แต่เวลาอยู่บ้านจะไปไหนก็บอกตลอด เพื่อนชวนไปดูหนังวันหยุด งานการบ้านเราก็ทำเสร็จหมดแล้ว ขอแม่กับพ่อก็ไม่ให้ไป วันหยุดอีกวันเกิดเพื่อนก็ไม่ให้ไป บอกว่าไม่อยากให้ไปไหน ไปโรงเรียนเรียนเสร็จก็ให้กลับบ้านเลย เราก็ไม่เข้าใจว่าทำไม ไม่ใช่ว่ามีเพื่อนเเล้วเราการเรียนแย่ลง บ้างครั้งเราก็อยากใช้เวลากับเพื่อนบ้างไม่ใช่เรียนอยู่บ้านไปเรียนทั้งชีวิต เดี๋ยวไม่กี่เดือนเพื่อนก็ไปเรียนโรงเรียนคนดัตช์แล้วเราก็คงจะตัวคนเดียวอีก