คำสัญญานั้นมีอิทธิพลกับคนอื่น จริงไหม?

สวัสดีค่ะ คุณเชื่อไหม ว่าคำสัญญานั้นมีอิทธิพลกับคนอื่น ความรักก็เช่นกันยามที่มันเบ่งบานมันจะมีความสุข แต่ยามที่มันจบมันจะสร้างรอยแผลและสร้างกำแพงให้กับคุณเอง งั้นดิฉันของเล่าเรื่องตัวเองนะคะ เมื่อปีที่แล้ว ฉันได้พบผู้ชายคนนึงเขาหน้าตาก็ดีค่ะ ขาว ตี๋ ตัวเล็ก ตอนแรกฉันไม่ได้ชอบเขาหรอกค่ะเพราะคิดว่าเขาเป็นเกย์ แต่ใครจะไปรู้ละคะ ว่าเขาคนนั้นกำลังจีบฉันตั้งแต่แรกเห็น เราลองคุยกันประมาณ3เดือนก่อนจะตกลงปลงใจคบหากัน การคบกันของฉันกับเขานั้น ฝ่ายพ่อแม่ของฉันรับรู้ค่ะ แต่ฝ่ายพ่อแม่ของเขาไม่มีใครรับรู้นอกจากพี่สาวฉัน เขามักจะบอกรักฉันทุกวัน เราไม่ค่อยทะเลาะกันค่ะ ถึงแม้ทะเลาะกันก็จะคุยจนเคลียร์กันภายในวันเดียว เขาสัญญากับฉันว่า ฉันคือคนสุดท้าย เขาเป็นผู้จืดชืดคนนึงค่ะ ไม่ค่อยได้ออกไปสังสรรค์กับเพื่อนๆอยู่แต่บ้านตลอดที่คบกัน เขาจะแอบแม่เพื่อนที่จะมาหาฉัน ฉันรู้อยู่เต็มอกค่ะ ว่าถ้าวันใดที่แม่เขารู้คงต้องเลิกกันแน่ๆ เมื่อปีที่แล้วเราเจอกันไม่ถึง10ครั้งด้วยซ้ำค่ะ แต่เราคุยกันทุกวัน เขาบอกเรานะคะว่า ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่นคงเลิกกันไปแล้ว เราทนเขาได้ยังไง ในความคิดฉันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ เราก็ไม่ได้งอนอะไรถ้าไม่เจอ เราอยู่ข้างๆเขาในวันที่เขาไม่มีใคร เราอยู่ในวันที่เขาผิดหวังกับตัวเอง คือคะแนนสอบเอนทรานซ์ของเขานั้นค่อยข้างน้อยค่ะ เราก็ได้แต่ให้กำลังใจเขา ช่วยอะไรเขาไม่ได้ จนเขาเข้ามหาวิทยาลัยเอกชนแถวภาคกลาง จากที่เรานั้นเจอกันน้อยแล้ว จนถึงป่านนี้ฉันก็ไม่ได้เจอเขาอีกเลย ตอนที่เขาไปนั้นก็ยังคงคุยอยุ่ค่ะ เขาเคยสัญญากับเราว่าจะไม่เบื่อ เราเลยไม่กลัวค่ะว่าเขาจะมีคนอื่น แต่ก่อนสอบกลางภาคที่ผ่านมาแม่ของเขาแอบดูข้อความที่ฉันกับเขาคุยกัน แน่นอนค่ะว่าเลิกกันโดยทันทีทันใด เขาขอโทษขอโพยเราใหญ่ เราเสียใจค่ะเสียใจมาก จนตอนนี้ก็ยังทำใจไม่ได้ เขาเป็นเดือนค่ะจนตอนนี้ไม่ได้คุยกัน เขาบอกฉันว่าเขารักเราแบบรักๆเบื่อๆแล้ว เรากลัวค่ะ เรากลัวว่าเขาจะมีคนอื่น เขาจะเจอคนไม่ดีมาหลอกรึเปล่า เขาจะคิดถึงเราบ้างหรือเปล่า ฉันอยากบอกเขานะคะว่า ฉันรักเขาเสมอฉันยอมโง่เพื่อที่จะรักเขาต่อ ถึงแม้จะไม่รุ้ว่าเขาจะรุ้สึกยังไงแล้วตอนนี้ ที่ฉันพิมมาทั้งหมดนี้แค่อยากระบายค่ะ อาจจะมีพิมผิดบ้างก็ขออภัยนะคะ แต่ฉันก็ทำใจมาส่วนหนึ่งฉันแค่เด็กเตะฝุ่นค่ะ ยังไม่มีอนาคต ถ้าเขาจะเจอใครในมหาวิทยาลัยแสดงว่าคนๆนั้นมีอนาคตมากกว่าฉัน ฉันผิดเองที่ยอมรับเขานั้นวันนั้นหลงเชื่อคำพูดที่แม้แต่เขาก็คงลืมไปแล้ว คนที่เจ็บสุดท้ายก็คือ ฉัน ที่โง่และยอมเป็นหมาที่รอเจ้าของกับมาอุ้ม แต่ถ้าวันใดเจ้าของหมาถือหมาตัวใหม่ขนสวยฉันก็เป็นได้แค่หมาที่ถูกทิ้ง ที่ยังเดินตามเจ้าของหมาเหมือนเดิม หลังจากที่เลิกกันมีแต่เราค่ะที่ส่งข้อความหาเขา บอกตรงๆค่ะว่าร้องทุกวันจนสุขภาพจิตเสียไปมาก แต่สักวันถ้าคนที่ใช่เขาจะกลับมาค่ะ ฉันไม่รู้ว่าเขาจะอ่านสิ่งที่ฉันเขียนหรือไม่ แต่ฉันอยากบอกเขาว่าตอนนี้ฉันยังรักเขาอยู่ เหมือนคำสัญญาที่เขาให้ฉันไว้ แต่สุดท้ายก็เหลือแค่ฉันที่ยังคงทำตามสัญญานั้นคนเดียว