เราคบกันไม่นาน แต่เราก็ตกลงเป็นแฟนกัน ผู้ใหญ่รับรู้ เราช่วยเหลือเธอทุกอย่าง ดูแลทั้งเธอและพ่อแม่เธอ ไม่ว่าจะลำบากขนาดไหนเหนื่อยขนาดไหก็ไม่เคยบ่น แม้ปัญหาเธอจะเล็กเมื่อเทียบกับปัญหาของเรา เราก็คิดว่าปัญหาของเธอเป็นเรื่องใหญ่ แรกๆเธอเป็นคนน่ารัก แต่พักหลังเธอเริ่มเปลี่ยนไป นิสัยจากน่ารักกลายเป็นนางมาร เธอต้องการให้เราเข้าใจตัวเธอแต่เธอไม่ยอมเข้าใจเรา ระยะทางที่เราอยู่ห่างกันและเวลาที่นานขึ้นประกอบนิสัยที่เปลี่ยน ทำให้เราเริ่มระแวงหึงหวงเกิดขึ้น พร้อมกับคำถามครางแครงใจที่มีต่อเธอ ทำให้เราบอกความรู้สึกที่เราอยากบอกกับเธอ 3 ข้อ
1. เรารักเธอคนเดียวน่ะ
2. เราซื่อสัตย์ต่อเธอคนเดียวน่ะ
3. เราทุ่มเททุกอย่างเพื่อเธอและครอบครัวน่ะ
แล้วเราถามเธอกลับว่าเธอรู้สึกเหมือนเราไหม แต่สิ่งที่ตอบกลับมาคือ "เราเลิกกันเถอะ" อึ้งไปเลยเรา เราไม่ได้หาเรื่องน่ะ เราแค่อยากรู้ แค่สามข้อแค่นี้เธอตอบเราไม่ได้ แต่ขอเลิกกับเรา สรุปแล้วเธอคบกับเราเพราะอะไรกันแน่ "เงินใช่ไหม" เมื่อเราลำบากเธอก็จะจากเราไป แต่เธอบอกเราว่าไม่ไว้ใจเธอคอยตั้งคำถามที่รู้อยู่แล้ว เธอบอกว่าเลือกเราก็ต้องไว้ใจเธอ แล้วเพื่อนคิดเห็นอย่างไร
แค่อยากรู้ใจเธอ
1. เรารักเธอคนเดียวน่ะ
2. เราซื่อสัตย์ต่อเธอคนเดียวน่ะ
3. เราทุ่มเททุกอย่างเพื่อเธอและครอบครัวน่ะ
แล้วเราถามเธอกลับว่าเธอรู้สึกเหมือนเราไหม แต่สิ่งที่ตอบกลับมาคือ "เราเลิกกันเถอะ" อึ้งไปเลยเรา เราไม่ได้หาเรื่องน่ะ เราแค่อยากรู้ แค่สามข้อแค่นี้เธอตอบเราไม่ได้ แต่ขอเลิกกับเรา สรุปแล้วเธอคบกับเราเพราะอะไรกันแน่ "เงินใช่ไหม" เมื่อเราลำบากเธอก็จะจากเราไป แต่เธอบอกเราว่าไม่ไว้ใจเธอคอยตั้งคำถามที่รู้อยู่แล้ว เธอบอกว่าเลือกเราก็ต้องไว้ใจเธอ แล้วเพื่อนคิดเห็นอย่างไร