กระทู้แรกในชีวิต ผิดพลาดขออภัยนะคะ
เราอายุ 20นิดๆ แฟนเราห่างกับเรา10ปีพอดี
คือพี่เขา(แฟน)เป็นคนดีมากๆ เรียนจบปวส. แต่แค่ไม่ได้ต่อปริญญา แต่ก็จบสายอาชีพ เราไม่ได้รวยนะ จนแหละ พี่เขาทำหน้าที่ครบแล้วทุกอย่าง ไม่ว่าบวช เกณฑ์ทหาร ทำงานต่างจังหวัด แต่สุดท้ายพี่เขาก็กลับมาทำงานแถวบ้าน (เคยถามพี่เขาว่า เรียนจบสายนี้มา. ทำไมไม่หางานทำดีๆล่ะ) คือเป็นช่างคุมเครื่องจักร ซ่อมนู้นนี่ (ช่างซ่อมบำรุง)ได้เงินเดือนประมาณ 12000-15000 คือพี่เขาเคยเล่าให้เราฟังว่า เค้าไม่ได้เดือดร้อนเงินอะไร เค้าเลยทำงานอยุ่ที่นี่ไป (เงินรง.นี้ออกช้า ออกไม่ตรง) พี่เขาพาเราไปบ้านพี่เขาแล้ว ทางบ้านดีกับเรามากๆ
เราคบกันมาปีกว่าๆ ตลอดเวลาพี่เขาดีมากๆ แต่พี่เขาเก็บเงินไม่ค่อยเป็น (ไม่ใช่คนกินเหล้า เที่ยวกลางคืน สูบบุหรี่)
เราเลยช่วยกันตัดสินใจหางานที่มันได้เงินดีกว่า พี่เขาเลยได้ที่ทำงานใหม่ เงินดีกว่า 17000+(ไม่รวมโอที) แต่ต้องไปอยุ่ต่างจังหวัด กลับบ้านอาทิตย์ละครั้ง เราก็แนะนำให้พี่เขาเก็บเงินอย่างนู้นอย่างนี้ เพราะพี่เขาอยากมีบ้านสวยๆ
เข้าเรื่อง5555 คือเราเรียนมหาลัยปี4 (เราเรียน5ปี คณะ...) เรากลัวพ่อแม่เราเขาไม่โอเคกับพี่เขา เพราะแม่เราเป็นคนที่ลำบากมาก่อนมากๆ พ่อด้วย แม่เราก็ทำงาน รง.นี่แหละ เราเคยแกล้งพูดว่ามีคนจีบนะ แม่ถามทำงานที่ไหน ใคร ยังไง เราก็บอกว่าทำงาน รง. แม่ก็รีบพูดว่า มันไม่ดี (เพราะแม่มองเห็นแต่คนทำ รง.ส่วนใหญ่ ที่หาเช้ากินค่ำเหมือนแม่อะไรอย่างงี้) เราก็บอก เขาเป็นรายเดือน เขาไม่ได้เดือดร้อนอะไร ไปทำไม่ให้ว่างงานไปงั้นแหละ แม่เราก็บอกทำนองว่า ไม่โอเค เราเลยเปลี่ยนเรื่องไป
แต่เรายังแอบคบกับพี่เขานะ ไม่มีอะไรเสียหายกับตัวเราและพี่เขา จนผ่านมาปีนึง เราก็ยังไม่กล้าบอกพ่อกับแม่ เพราะพี่เขาก็อยากเข้าหาผู้ใหญ่ได้ เราเองก็อยาก มันจะได้สบายใจ แต่ปัญหาคือ เรากลัวที่บ้านไม่โอเค เพราะเขาตั้งความหวังกับเราไว้มาก(เราพี่คนโต) เราเลยคิดว่า จะรออีกสักปี หรือจนเรียนจบ แล้วบอกพ่อกับแม่ว่าเราคบกัน และที่ผ่านมาที่บ้านก็เห็นว่าเราไม่ได้เกิดการผิดพลาดอะไร และยังสามารถเรียนจนจบ มีเงินเก็บ (คิดจะช่วยกันกับพี่) ให้ครอบครัวเรารู้ ว่าพี่เขาเป็นคนดี ดูแลเราดีตลอดเวลาที่คบกัน หลายปีนี้พี่เขาไม่ได้ทำเราเสียหาย
เราไม่รู้ว่ามันจะดีมั้ยที่คิดแบบนี้??
เราไม่ได้จะแคร์ปากคนอื่นนะ ที่เขาแก่กว่า ไม่เรียนแบบเรา หรือบลาๆ แต่เราคิดว่าพี่เขาประสบความสำเร็จแล้วเกือทุกอย่าง เงินให้แม่ ให้ครอบครัวตลอด แค่ทำงาน รง. คนอื่นก็มองว่าไม่ดี แต่ถ้าเขาเป็นคนดีแบบนี้ เราต้องรู้สึกโชคดีสิ ที่ได้คบกัน ต่อให้มีเงิน หรือเรียนจบสูงๆแล้วมาคบๆเลิกๆ มันคงไม่ได้เรียกว่าโชคดีมั้ง จริงมั้ย
*คือไม่ต้องว่าถึงพ่อแม่เรานะ ว่าแบบ ลูกสวยหรอถึงเรื่องเยอะ หรือ บ้านก็จนยังจะดูถูกคนอื่น คือถ้าคนมีพ่อแม่ที่ลำบากมากๆจริงๆ จะเข้าใจว่าทำไมถึงอยากให้เราเลือกคนดีๆ คนมีงานมีการทำ พ่อแม่เราเข้าใจ ไม่ได้ดูถูกคน สุดท้ายท่านก็ชอบคนที่รักเราแล้วขยันทำมาหากิน แต่เราเรียนมาขนาดนี้ ก็ต้องคิดเองได้ว่าต้องรักคนแบบไหน เขาถึงเป็นห่วง แต่แค่เราไม่รู้จะเริ่มบอกยังไง ให้เขาเห็นในสิ่งที่แฟนเราทำ แบบที่เราเห็น
*ที่บอกแฟนเราดี หมายความว่า ไม่เที่ยวกลางคืน ไม่เคยด่า ไม่พูดกู ไม่กินเหล้าประจำ(ยกเว้นปีใหม่ วันเกิดเพื่อน ปีนึงไม่เกิน2วัน) ไม่สูบบุหรี่ เป็นผช.ใจเย็น ไม่ได้ยอแฟนตัวเองนะ มีทะเลาะ งอแง ไม่ร้ายแรงตามประสาลิ้นกับฟัน ข้อเสียก็มี คือพี่เขาไม่ค่อยจะคิดอะไรมาก เป็นคนง่ายๆ จนง่ายเกินไป เป็นคนไม่ค่อยกล้า(ภาวะผู้นำยังขาดไปบ้าง เรากำลังปรับปรุงกัน) แต่แค่ภาพรวมคือดีประมาณนึงตามนี้
จะบอกยังไงดีคะ?
เราอายุ 20นิดๆ แฟนเราห่างกับเรา10ปีพอดี
คือพี่เขา(แฟน)เป็นคนดีมากๆ เรียนจบปวส. แต่แค่ไม่ได้ต่อปริญญา แต่ก็จบสายอาชีพ เราไม่ได้รวยนะ จนแหละ พี่เขาทำหน้าที่ครบแล้วทุกอย่าง ไม่ว่าบวช เกณฑ์ทหาร ทำงานต่างจังหวัด แต่สุดท้ายพี่เขาก็กลับมาทำงานแถวบ้าน (เคยถามพี่เขาว่า เรียนจบสายนี้มา. ทำไมไม่หางานทำดีๆล่ะ) คือเป็นช่างคุมเครื่องจักร ซ่อมนู้นนี่ (ช่างซ่อมบำรุง)ได้เงินเดือนประมาณ 12000-15000 คือพี่เขาเคยเล่าให้เราฟังว่า เค้าไม่ได้เดือดร้อนเงินอะไร เค้าเลยทำงานอยุ่ที่นี่ไป (เงินรง.นี้ออกช้า ออกไม่ตรง) พี่เขาพาเราไปบ้านพี่เขาแล้ว ทางบ้านดีกับเรามากๆ
เราคบกันมาปีกว่าๆ ตลอดเวลาพี่เขาดีมากๆ แต่พี่เขาเก็บเงินไม่ค่อยเป็น (ไม่ใช่คนกินเหล้า เที่ยวกลางคืน สูบบุหรี่)
เราเลยช่วยกันตัดสินใจหางานที่มันได้เงินดีกว่า พี่เขาเลยได้ที่ทำงานใหม่ เงินดีกว่า 17000+(ไม่รวมโอที) แต่ต้องไปอยุ่ต่างจังหวัด กลับบ้านอาทิตย์ละครั้ง เราก็แนะนำให้พี่เขาเก็บเงินอย่างนู้นอย่างนี้ เพราะพี่เขาอยากมีบ้านสวยๆ
เข้าเรื่อง5555 คือเราเรียนมหาลัยปี4 (เราเรียน5ปี คณะ...) เรากลัวพ่อแม่เราเขาไม่โอเคกับพี่เขา เพราะแม่เราเป็นคนที่ลำบากมาก่อนมากๆ พ่อด้วย แม่เราก็ทำงาน รง.นี่แหละ เราเคยแกล้งพูดว่ามีคนจีบนะ แม่ถามทำงานที่ไหน ใคร ยังไง เราก็บอกว่าทำงาน รง. แม่ก็รีบพูดว่า มันไม่ดี (เพราะแม่มองเห็นแต่คนทำ รง.ส่วนใหญ่ ที่หาเช้ากินค่ำเหมือนแม่อะไรอย่างงี้) เราก็บอก เขาเป็นรายเดือน เขาไม่ได้เดือดร้อนอะไร ไปทำไม่ให้ว่างงานไปงั้นแหละ แม่เราก็บอกทำนองว่า ไม่โอเค เราเลยเปลี่ยนเรื่องไป
แต่เรายังแอบคบกับพี่เขานะ ไม่มีอะไรเสียหายกับตัวเราและพี่เขา จนผ่านมาปีนึง เราก็ยังไม่กล้าบอกพ่อกับแม่ เพราะพี่เขาก็อยากเข้าหาผู้ใหญ่ได้ เราเองก็อยาก มันจะได้สบายใจ แต่ปัญหาคือ เรากลัวที่บ้านไม่โอเค เพราะเขาตั้งความหวังกับเราไว้มาก(เราพี่คนโต) เราเลยคิดว่า จะรออีกสักปี หรือจนเรียนจบ แล้วบอกพ่อกับแม่ว่าเราคบกัน และที่ผ่านมาที่บ้านก็เห็นว่าเราไม่ได้เกิดการผิดพลาดอะไร และยังสามารถเรียนจนจบ มีเงินเก็บ (คิดจะช่วยกันกับพี่) ให้ครอบครัวเรารู้ ว่าพี่เขาเป็นคนดี ดูแลเราดีตลอดเวลาที่คบกัน หลายปีนี้พี่เขาไม่ได้ทำเราเสียหาย
เราไม่รู้ว่ามันจะดีมั้ยที่คิดแบบนี้??
เราไม่ได้จะแคร์ปากคนอื่นนะ ที่เขาแก่กว่า ไม่เรียนแบบเรา หรือบลาๆ แต่เราคิดว่าพี่เขาประสบความสำเร็จแล้วเกือทุกอย่าง เงินให้แม่ ให้ครอบครัวตลอด แค่ทำงาน รง. คนอื่นก็มองว่าไม่ดี แต่ถ้าเขาเป็นคนดีแบบนี้ เราต้องรู้สึกโชคดีสิ ที่ได้คบกัน ต่อให้มีเงิน หรือเรียนจบสูงๆแล้วมาคบๆเลิกๆ มันคงไม่ได้เรียกว่าโชคดีมั้ง จริงมั้ย
*คือไม่ต้องว่าถึงพ่อแม่เรานะ ว่าแบบ ลูกสวยหรอถึงเรื่องเยอะ หรือ บ้านก็จนยังจะดูถูกคนอื่น คือถ้าคนมีพ่อแม่ที่ลำบากมากๆจริงๆ จะเข้าใจว่าทำไมถึงอยากให้เราเลือกคนดีๆ คนมีงานมีการทำ พ่อแม่เราเข้าใจ ไม่ได้ดูถูกคน สุดท้ายท่านก็ชอบคนที่รักเราแล้วขยันทำมาหากิน แต่เราเรียนมาขนาดนี้ ก็ต้องคิดเองได้ว่าต้องรักคนแบบไหน เขาถึงเป็นห่วง แต่แค่เราไม่รู้จะเริ่มบอกยังไง ให้เขาเห็นในสิ่งที่แฟนเราทำ แบบที่เราเห็น
*ที่บอกแฟนเราดี หมายความว่า ไม่เที่ยวกลางคืน ไม่เคยด่า ไม่พูดกู ไม่กินเหล้าประจำ(ยกเว้นปีใหม่ วันเกิดเพื่อน ปีนึงไม่เกิน2วัน) ไม่สูบบุหรี่ เป็นผช.ใจเย็น ไม่ได้ยอแฟนตัวเองนะ มีทะเลาะ งอแง ไม่ร้ายแรงตามประสาลิ้นกับฟัน ข้อเสียก็มี คือพี่เขาไม่ค่อยจะคิดอะไรมาก เป็นคนง่ายๆ จนง่ายเกินไป เป็นคนไม่ค่อยกล้า(ภาวะผู้นำยังขาดไปบ้าง เรากำลังปรับปรุงกัน) แต่แค่ภาพรวมคือดีประมาณนึงตามนี้