ไม่เป็นตามแผน

สวัสดีครับ ผมชื่อ แบงค์ ผมอยากระบาย และอย่างให้เพื่อนๆ ให้ข้อที่ผมควรปรับปรุงครับ
นิสัย : ปากหมา (เฉพาะเรื่องที่มันไม่ดี) พูดตรง มีเหตุผล จริงใจ รักเดียว ไม่จุกจิก เปิดโอกาสให้มีเวลาส่วนตัว

มีแฟนเป็นครู เวลาอยู่ด้วยกันจึงมี แค่เสาร์ อาทิตย์

วันนึง ผมได้เจอสาวคนนึง เธอดูน่ารัก สดใส แล้ววันนึงเค้าเสียใจจากคนรักเก่า
ผมทนไม่ไหว แล้วได้บอกเธอ ว่าผมขอดูแลเธอได้ไหม
ตอนนั้นผมรู้สึกนั้น อยากดูแล อยากเป็นคนที่อยู่เคียงข้างเธอ

จนได้อยู่ดูแลและเคียงข้างเธอ ตอนนั้นผมอยู่ ปี 3
จากนั้นเราก็คบกันอย่างสบายใจ
พอคบได้สักพักนึง ผมขึ้น ปี 4 ผมได้บอกแฟนบางอย่างว่า "ผมจะไม่ค่อยมีเวลาแล้วนะ ต้องทำโปรเจค"
เธอก็โอเค หลังจากนั้นก็เลิกทะเลาะบ่อยขึ้น
เวลาทะเลาะกัน ผมมักจะพูดด้วยเหตุผลเสมอ เธอใข้ความงอแง เข้าใส่เพื่อให้ผมโอ้
ตรงนี้ผมเข้าใจ ว่าต้องการโอ้ แต่ตอนนี้ผมรู้ สักเยอะไป จนผมต้องดุเธอ (ตรงนี้เธอชอบบอกว่าผมขึ้นเสียง)
ซึ่งจริงๆ ก็เสียงธรรมดา ก็คนดุ จะให้มาโอ้ไงอะ 555

จนมีอยู๋มาวันนึง เป็นเหตุการณ์ที่ทะเลาะ
แล้วผมก็พูดไปว่า "ไปไหนก็ไปปะ" (เวลาเจออะไรที่เหตุผลใช้ไม่ได้ก็ชอบพูด "ไปไหนก็ไปปะ" ผมก็รู้สึกผิดครับที่พูดออกไปแต่มันจำเป็น ทุกเวลาที่ทะเลาะ ผมมักจะบอกเธอให้ใจเย็นคุยกัน)
แค่นั้นละเธอก็บ่นใส่มันยกใหญ่ "ทำไมพูดแบบนี้"
ผมก็ไม่ได้ตอบอะไรไป แล้วหันหน้านี้ ไม่พูดอะไรด้วย
จนนางทนไม่ไหว ทุบตีใส่ผม ผมบอกให้หยุด เธอก็ไม่หยุด
ผมก็ไม่ได้ตอบโต้อะไร มีอยู่ดอกนึงเข้าตาผมเต็มๆ จนผมตาแดง ลืมไปไม่ขึ้นอยู่พักนึง
จนผมบอกว่า "กลับบ้านไปเถอะ" เธอก็เลยหยุด แล้วมาดูตาผม พร้อมขอโอกาส

หลังจากนั้นก็มีทะเลาะ เพราะไม่เข้าใจกันบ้าง (ทุกครั้งที่ทะเลาะผมอธิบายด้วยเหตุผลตลอด)

จนมาทะเลาะครั้งใหญ่อีกรอบ
ครั้งนี้ผมนอนอยู่ เธอก็มาจุกจิกเรื่องห้องน้ำ
ผมก็อธิบาย เล่าให้เค้าฟังว่ามันเป็นยังไง เป็นอะไร จนผมไม่ไหวก็เลยบอกไปว่า "ไปไหนก็ไปปะ"
จากนั้นก็ทะเลาะยกใหญ่ วันนั้นเธอจะมาทุบผม แต่แม่ผมมาห้ามไว้ทันครับ
แล้วเค้าก็จะเก็บของกลับบ้าน ไปรถตู้
ผมก็โทรไป "ใจเย็นแล้วค่อยมาคุยกัน ที่บอกว่า ไปไหนก็ไปปะ แบงแค่จะ ให้เธอหยุด เพราะแบงอธิบายไปหมดแล้ว"
แล้วเธอก็กลับมาบ้าน

หลังจากนั้นก็เป็นการสะสมความรู้สึกครับ เพราะ
ช่วงเวลา ปี 4 ผมต้องทำโปรเจค โครงการ ฝึกงาน สอบแบบแน่นๆ

จากที่ผมเคยมีเวลาให้เธอ กลับมหาลัย ก็คุยกัน แล้วค่อยทำงาน
ผมเปลี่ยนวางแผนและเปลี่ยนเป็น กลับมหาลัย ทำงาน เล่นเกม แล้วค่อยคุย หรือ เล่นเกม แล้วคุย


ที่ผมเล่นเกม เพราะ เพื่อผ่อนคลายตัวเอง
แต่เธอไม่เข้าใจครับ เลยทะเลาะกันเรื่องนี้ (ผมก็เลยหาทางออก เวลาผมเล่นเกม ผมไม่ฟังเสียงเกมแต่จะคุยกับแฟน ซึ่งแฟนก็โอเค)
ซึ่งปกติคุยกันประมาณ 4 ทุ่ม แต่เธออยากตอนเย็นเวลากลับจากมหาลัย ผมก็เปลี่ยนให้
**แต่มารู้ตอนหลังว่าเธอไม่โอเค เธออยากเป็นที่ 1 เหนือสิ่งใดทั้งปวง**

แต่เธอหารู้ไม่ครับ ตลอดเวลาที่อยู่ ปี 4 ผมนั่งทำงานปั่นงานทุกวัน เพื่อให้เวลาเสาร์ อาทิตย์ เพื่อได้มีเวลาอยู่กับเธอ
พาเธอไปเที่ยว กินอาหารด้วยกัน ทุกครั้ง และก็ครั้งที่กลับมาหลับกันบ้าง เพราะเพลียเที่ยวทั้งวัน
บางครั้งผมก็อยากผ่อนคลายบ้าง ก็เลยเปิดเกมเล่นกับเพื่อนๆ

ผมก็เป็นแบบนี้เป็นเวลา ครึ่งปี
จนประมาณวันที่ 20 สิงหาคม 2560 เธอบอกช่วงนี้เด็กนักเรียนปิดเทอม
ช่วงปลายเดือนจะไม่ค่อยว่างนะ ผมก็โอเค

พอมาถึงวันที่ 1 กันยายน 2560 ทุกๆ อย่างที่ผมปั่นงานหรือตั้งใจทำให้มันเสร็จ
มันเสร็จเรียบร้อย ผมได้มีความตั้งใจ เพื่อที่จะขอโทษเธอ มีทำให้ต้องมาทน กับคนที่ไม่ค่อยมีเวลาอย่างผม
ผมเลยจะเซอไพร๋สแฟน ด้วยการซื้อ โทรศัพท์ S8+ ชมพู เพราะเธอบอกโทรศัพท์ เครื่องเก่าจะพังแล้ว ตัวผมเองก็เห็นอยู่

**ถามว่าเอาเงินมาจากไหน เรียนอยู่ไม่ใข้หรอ** หามาด้วยน้ำพักน้ำแรงตัวเองครับ
ตอนคบกันใหม่ๆ ผมได้วางแผนไว้หลายอย่าง
การเก็บเงิน การไปเที่ยวหลังเรียนจบ หรือการมีลูก เพราะผมก็อายุ 25 แล้วครับ ผมจริงจังมาก

ซึ่งทุกอย่างโว้ย มันเป็นไปตามแผนหมดเลย จนวันที่ 5 ผมสงสัยว่า
ทำไมไม่รับโทรศัพท์ (ผมเคยบอกเธอไว้ ถ้าทำงานก็ไม่ต้องรับนะ)
แต่นี้มัน 5 วันแล้ว ก็ต้องรับบ้างน่า

เปิดดู facebook ก็บล็อค
เลยสร้างใหม่ ไปส่อง ปรากฎว่าไปมีทอมใหม่ ประกาศคบกันวันที่ 19 สิงหาคม ซึ่งประมาณวันที่ 20 สิงหาคม
เธอยังมาหาผมอยู่เลย **คือมันเจ็บมากครับ มีคนอื่นแต่ก็ยังมาให้ผม**
ผมนี่ก็ของขึ้นเลยครับ
คือแบบว่าอะไรอะ ไม่บอกเลิก แถมมาเลิกตอนที่ ผมสามารถที่จะดูแลเธอได้แล้ว
แต่มันก็สายไปแล้วครับ

ผมก็เลยระบายใส่ facebook ด้วยถ้อยคำที่รุนแรงมาก เนื่องจากที่ ผมปากหมา และ รักเค้ามาก
รักมากก็เกลียดมากครับ

แต่ก็ยังติดใจว่าทำไมถึงไม่บอกเลิก ก็เลยโทรไปถามให้น่าใจครับ
วันที่ 15 กันยายน 2560  ผมก็เลยโทรไป สรุปคือ
1.ทอมคนนั้น พ่อเธอเป็นคนหาให้ครับ
2.ประกาศคบวันที่ 19 สิงหาคม 2560 นั้น เป็นวันที่ พ่อเธอพาไปรู้จักครับ
3.เธอบอก เธอยังรักอยู่ แต่รักอาจจะเปลี่ยนไป
4.ผมเห็นเกมสำคัญกว่า เธออยากเป็นที่ 1
5.ผมชอบดุใส่เธอ
6.ถึงจะใช้เหตุผลในการคุย ยังไงก็ยังงอแง
7.คำที่เจ็บปวดที่สุดคือ "ผมได้บอกเธอเรื่องเซอไพร์ส ก่อนจะไม่ได้โทรไปอีก เธอกลับบอกว่า "ไม่ได้ต้องการ กลับไว้ใช้เองเถอะ"

ซึ่งพอได้ยินดังนั้นทำให้ผมพูดอะไรไม่ออก
แล้วคิดเสมอว่า "ที่เราทำไป เพื่อจะให้มันมาเป็นแบบนี้หรอ ทุ่มเทเพื่อจริงจังกับคนสักคน ทำไมต้องเป็นแบบนี้ ผมบอกไปก่อนขึ้น ปี 4 ด้วยซ้ำว่าจะไม่ค่อยมีเวลานะ หรืออาจเป็นเพราะระยะทาง หรืออาจเพราะตัวผมที่ปากหมา แบบนี้"

วันนี้ผมได้มาเขียนทั้งน้ำตา ว่าจะจริงจังกับความรักแค่นั้น มันก็ไม่ได้มีอะไรดีขึ้นมาเลย
ฝันผมสลายไปหมดแล้ว
เดือนนี้และตลอดไป มันควรมีความสุขที่ได้อยู่ด้วยกันสิ แต่มันคงไม่มีอีกแล้วครับ
ผมนอนไม่หลับ ได้แต่ร้องไห้ ผมไม่เคยทุ่มเท อะไรให้ใครแบบนี้มาก่อน
ผมอยากจะมีเธออยู่ข้างๆ ในวันที่เราเที่ยว เรานอน เราหลับตา

ทุกคนลองจิตนาการดูครับ
ทุ่มเท ลงแรง เพื่อมาถึงวันนี้ แต่วันนี้ที่ผมได้ มันว่างเปล่าหมด แล้ว ครับ . . .

ขอนคุณครับที่อ่าน ผมไม่ไหวแล้วจริงๆ

อัพเดต ทอมคนนั้น ย้ำมาบอกว่า จริงๆ แล้วคบกันมาหลายเดือนแล้ว ก่อนวันที่ 19 สิงหาคม 2560 ครับ
โห หลายเดือน ??? คือแบบ หยามหน้ากันมากๆ ทั้งๆ ที่ทุ่มเททั้งกาย ทั้งใจ
จิตใจเธอคนนั้น เค้าทำด้วยอะไร ก่อนเลิกยัง มาหา มากอด
เธอทำลงไปได้ยังไง

แต่กลับไปมีคนอื่น แม้งเอ่ย
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่