สวัสดีครับ มีเรื่องน้อยใจ 555555555
ผมเป็นช่างภาพ ที่มี อารมณ์ ขำขัน เฮฮา ตลก ทะลึ่ง พูดเก่ง อัธยาศัยดี รู้จักคนเยอะ
เวลาจะชอบหรือจะจีบใครซักคน เธอมักชอบบอกว่าเจ้าชู้หลายใจ 5555 มันช่างน้อยใจยิ่งนัก แต่ผมก็ห้ามความคิดเธอไม่ได้ ได้แต่พิสูจน์ ให้เธอเห็น
จนมีอยู่วันนึง ผมรับงานถ่ายรูป เป็นงานบัณฑิตจบ ลูกค้าเป็นผู้หญิง น้องเค้าก็ทักไลน์มา ตอนนั้นผมอยู่กะคนที่จีบพอดี เธอก็ถามว่าใคร ผมก็บอกว่าลูกค้า ที่จ้างงาน เธอบอกว่า นี่จะรับงานแต่ผู้หญิงหรอ ไม่เห็นรับผู้ชายมั้งเลย (เดี๋ยวๆ นี่เรารู้จักกันไม่ถึงสองเดือน เลยนะ ผมว่าผมก็รับงานแบบไม่ค่อยเลือกงานด้วยนะ ชาย/หญิงผมรับหมด ) ผมก็บอกกะเธอว่า อ้าว ก็เค้ามาจ้างงาน จะให้เลือกเพศ แล้วจะเอาอะไรกินละ นี้ถ้าเลือกเพราะคนที่เป็น ทอม ไม่ต้องกินแล้วมั้งข้าวเนี้ยยยยย เธอโมโห เธอบอกผมว่า เราคงไปด้วยกันไม่ได้ ผมนี่ งงเป็นแตกตาไก่เลย 555555 ผมเลยบอกกะเธอว่า ในเมื่อเธอเลือก เราก็ไม่รั้งเธอไว้ แล้วอาหารมื้อนั้น ก็เป็น มื้อสุดท้ายที่กินด้วยกัน
แต่ในระยะเวลา เกือบสองเดือน ผมว่างเมื่อไร จะชวนเธอไปถ่ายรูป ไปกินข้าว ไปโน้นนี้นั้น แค่อยากจะบอกเธอว่า ความสุข ของช่างภาพอย่างผมไม่มีอะไรมาก เราเก็บความทรงจำของลูกค้าด้วยการถ่ายรูป เราก็เก็บความทรงจำของคนที่เราชอบ/รัก ด้วยการถ่ายรูปเหมือนกัน ต่างกันแค่ ทำด้วยใจกะทำด้วยเงิน
.
.
การที่หาคนที่เข้ากะเราได้ มันไม่ใช่ง่ายๆเลยเนอะ
เห็นใจหัวอกช่างภาพมั้งสิ ชิๆๆๆๆๆ
ผมเป็นช่างภาพ ที่มี อารมณ์ ขำขัน เฮฮา ตลก ทะลึ่ง พูดเก่ง อัธยาศัยดี รู้จักคนเยอะ
เวลาจะชอบหรือจะจีบใครซักคน เธอมักชอบบอกว่าเจ้าชู้หลายใจ 5555 มันช่างน้อยใจยิ่งนัก แต่ผมก็ห้ามความคิดเธอไม่ได้ ได้แต่พิสูจน์ ให้เธอเห็น
จนมีอยู่วันนึง ผมรับงานถ่ายรูป เป็นงานบัณฑิตจบ ลูกค้าเป็นผู้หญิง น้องเค้าก็ทักไลน์มา ตอนนั้นผมอยู่กะคนที่จีบพอดี เธอก็ถามว่าใคร ผมก็บอกว่าลูกค้า ที่จ้างงาน เธอบอกว่า นี่จะรับงานแต่ผู้หญิงหรอ ไม่เห็นรับผู้ชายมั้งเลย (เดี๋ยวๆ นี่เรารู้จักกันไม่ถึงสองเดือน เลยนะ ผมว่าผมก็รับงานแบบไม่ค่อยเลือกงานด้วยนะ ชาย/หญิงผมรับหมด ) ผมก็บอกกะเธอว่า อ้าว ก็เค้ามาจ้างงาน จะให้เลือกเพศ แล้วจะเอาอะไรกินละ นี้ถ้าเลือกเพราะคนที่เป็น ทอม ไม่ต้องกินแล้วมั้งข้าวเนี้ยยยยย เธอโมโห เธอบอกผมว่า เราคงไปด้วยกันไม่ได้ ผมนี่ งงเป็นแตกตาไก่เลย 555555 ผมเลยบอกกะเธอว่า ในเมื่อเธอเลือก เราก็ไม่รั้งเธอไว้ แล้วอาหารมื้อนั้น ก็เป็น มื้อสุดท้ายที่กินด้วยกัน
แต่ในระยะเวลา เกือบสองเดือน ผมว่างเมื่อไร จะชวนเธอไปถ่ายรูป ไปกินข้าว ไปโน้นนี้นั้น แค่อยากจะบอกเธอว่า ความสุข ของช่างภาพอย่างผมไม่มีอะไรมาก เราเก็บความทรงจำของลูกค้าด้วยการถ่ายรูป เราก็เก็บความทรงจำของคนที่เราชอบ/รัก ด้วยการถ่ายรูปเหมือนกัน ต่างกันแค่ ทำด้วยใจกะทำด้วยเงิน
.
.
การที่หาคนที่เข้ากะเราได้ มันไม่ใช่ง่ายๆเลยเนอะ