คือเราคบแฟนมา5ปีแล้ว เค้าเป็นคนไม่กินเหล้า ไม่สูบบุหรี่ เป็ยรุ่นพี่เรา 1 ปี
คือแรกๆก็ดีนะคะ แต่พอรู้จักนิสัยไปเรื่อยๆ คือเค้าเป็นคนใช้ชีวิตไม่เป็นเลย
เค้าเป็นลูกคนเดียว ตอนเรียนมหาวิทยาลัย พ่อแม่จะมาหาตลอด
มาทีเป็นเดือนคะ มาอยู่กินนอนที่หอของเค้า หรือบางทีติดธุระ ก็จะเเวะมาคืนเดียว
เค้าไม่ยอมให้เราไปห้องเค้าเลย จนวันนีงหอเราน้ำไม่ไหลนานมาก จนต้องไปจริงๆ
คือเห็นสภาพห้องเเล้วช๊อค ฝุ่นที่พื้นมาเต็ม เสื้อผ้ากองเท่าภูเขา ทุกพื้นที่บนพื้นถูกจังจอง
โดยฝุ่นและเสื้อผ้า กางเกงใน สกปรกมากแบบสุดๆ เข้าไปเราไม่อยากเอาเท้าเหยียบพื้นห้อง
เลย กลัวมีหนูวิ่งออกมา โน๊ตบุ๊คไม่ต้องพูดถึง ฝุ่นแกะแบบ เหมือนใช้มาสิบกว่าปี
พ่อแม่เค้ามาเพราะมาเก็บห้องให้ลูก เค้าเป็นลูกคนเดียว เราก็เป็นลูกคนเดียว แต่เราไม่ทำไม่ได้
พ่อแม่บ่น เราก็เลยต้องทำ แล้วสุดท้ายติดนิสัยทำห้องสะอาด แต่เค้าเหมือนพ่อแม่ไม่ว่าอะไรเลย
มือถือเค้าก็ทำหายตลอด ลืมไว้นั้นนี่ ทำตกทำหาย ปีละตก 4 เครื่อง พ่อแม่ก็ไม่เคยด่า เวลาไปกินข้าว
เรียกเก็บเงิน แฟนเราก็เขินๆ ไม่กล้าเรียก หรือเรียกขอนั่นนี่เพิ่มก็ไม่กล้าเลย ขนาดขอน้ำจิ้มยังไม่กล้า
มีช่วงนึงเค้าต้องมาอยู่หอเราแบบสักพัก คือเสื้อผ้าไม่ซักจริงๆคะ รอจนวันนี้คือชุดสุดท้ายค่อยซัก คือกางเกง
และเสื้อตัวสุดท้ายแล้ว ถึงไปซัก มือถือสกปรกแบบมาก มันขนาดเอาไปจุดไฟทอดไข่ได้ ก็ไม่เช็ดหรือทำความสะอาดเลย
เวลาเราว่าหรือบ่น เค้าก็จะตอบอือ อืม แล้วก็ทำเหมือนเดิม ไม่ปรับปรุง อย่างรถเค้าไม่เอาขาตั้งขึ้นเราเตือน
หลังก็บอกรู้อยู่ละ แต่ก็ลืมตลอด หลังๆไม่กล้าเตือน แล้วเวลาทำผิดเค้าชอบแถแบบนั้นนี่ ไม่ยอมรับผิดตรงๆ
จะบอกเพราะนั่นนี่ นู่น จนหลังๆเราต้อนจนจนมุมถึงยอมรับ และเค้าเป็นคนเวลาเราถามอะไร เช่นไปธุระวันอังคารใช่ไหม
จะตอบใช่ และต่อมามันไปวันศุกร์ พอเราถามทำไมตอนนั้นบอกอีกวัน เขาบอก ก็บอกตอนถามเเล้วว่าไม่แน่ใจ
คืออันนี้ เราว่าเขา
ไม่เนียนเกินไป ชอบแถอย่างนี้ตลอด และเวลาถามทำไมไม่ทำอย่างนั่น เขาก็เงียบ
ถามไรชอบเงียบ บอกอย่าปิดไฟ เขาเงียบ คือเราก็ไม่รู้ว่ามันรับรู้ไหมตอบครับก็ยังดี
เราก็ถาม ทำไมไม่ตอบ เขาก็เงียบ เราเลยถามถ้าเราทำงี้บางมันรู้สึกยังไง เขาตอบ เสียใจ คือมันคิดไม่ได้ขนาดใจเขาใจเราเลย
เหมือนแฟนเราคนดีนะ แต่ใช้ชีวิตไม่เป็น เขาไม่เคยนอกใจเรา เหมือนรักเรามาก แต่เราอยู่กับเขาเหมือนมีลูกที่สอนเเล้วสอนอีก
ไม่ทำตาม ไปกินบุฟเฟต์แล้วครัวจะปิดพนักงายมาถามเอาอะไรอีกไหม แฟนเราสั่งใหญ่เลย เราก็ถามจะกินหมดเหรอมันตอบหมดสิ
แค่นี้เอง สุดท้ายเหลือเยอะมาก แล้วเขาอาย ไม่กล้าบอกพนักงาน ไม่กล้าจ่ายตัง เราต้องจัดการเรียกเก็บขอโทษเองทั้งหมด
แล้วเวลาไปกินบุฟเฟต์จะเป็นงี้ตลอด เอามาเยอะเกิน บอกทีไรก็จะเงียบ ไม่ฟัง ไม่สน แล้วเหลือตลอด อย่าน้ำมันรถจะหมด ก็ไม่เติม
คิดว่าเติมตอนกลับซึ่งกลับดึก ปั้มปิด จบ เข็น เหมือนไม่มีความพร้อมในขีวิต
เรียนจบมาปีกว่า ไม่มีงานทำ ขอเงินพ่อแม่ไปวันๆ เราถาม จะทำงานไร เขาตอบ ไม่รู้สิ ไม่รู้ตลอด ไม่รู้เป็นปีละ พ่อแม่ก็ไม่ว่าอะไรเลย
คือเรื่องชีวิตประจำวันเยอะเลย เปลี่ยนหลอดไฟไม่เป็น ถูบ้านไม่เป็น ตากผ้าไม่เป็น และอีกเยอะ เเล้วเราไม่ใช่เด็กๆเเล้ว คบไปก็คิดถึง
แต่งงาน เราควรคบคนๆนี้ตาอไปไหม คบกันมานานเสียดายเวลา แต่เราเจอหน้าเขา ต้องมีเรื่องให้ได้ด่าตลอดเลย อารมณ์เสียตลอเเวลา
มันทำนั่นนี่ เหมือนเราเป็นช้างเท้าหน้า แน่ๆ ถ้าแต่งกัน
ปล.ขอแก้คำว่ามันออกเพรามีคนว่าไม่สมควรเรียกเเฟนว่ามันจ้า
ขอบคุณทุกความเห็นน้า ขอบคุณจริงๆเพราะบางทีคบนานมันมีหลายเหตุผลทำให้เลือกไม่ได้จริงๆคะ
แฟนเป็นคนใช้ชีวิตได้แย่มาก ควรคบต่อไปไหม
คือแรกๆก็ดีนะคะ แต่พอรู้จักนิสัยไปเรื่อยๆ คือเค้าเป็นคนใช้ชีวิตไม่เป็นเลย
เค้าเป็นลูกคนเดียว ตอนเรียนมหาวิทยาลัย พ่อแม่จะมาหาตลอด
มาทีเป็นเดือนคะ มาอยู่กินนอนที่หอของเค้า หรือบางทีติดธุระ ก็จะเเวะมาคืนเดียว
เค้าไม่ยอมให้เราไปห้องเค้าเลย จนวันนีงหอเราน้ำไม่ไหลนานมาก จนต้องไปจริงๆ
คือเห็นสภาพห้องเเล้วช๊อค ฝุ่นที่พื้นมาเต็ม เสื้อผ้ากองเท่าภูเขา ทุกพื้นที่บนพื้นถูกจังจอง
โดยฝุ่นและเสื้อผ้า กางเกงใน สกปรกมากแบบสุดๆ เข้าไปเราไม่อยากเอาเท้าเหยียบพื้นห้อง
เลย กลัวมีหนูวิ่งออกมา โน๊ตบุ๊คไม่ต้องพูดถึง ฝุ่นแกะแบบ เหมือนใช้มาสิบกว่าปี
พ่อแม่เค้ามาเพราะมาเก็บห้องให้ลูก เค้าเป็นลูกคนเดียว เราก็เป็นลูกคนเดียว แต่เราไม่ทำไม่ได้
พ่อแม่บ่น เราก็เลยต้องทำ แล้วสุดท้ายติดนิสัยทำห้องสะอาด แต่เค้าเหมือนพ่อแม่ไม่ว่าอะไรเลย
มือถือเค้าก็ทำหายตลอด ลืมไว้นั้นนี่ ทำตกทำหาย ปีละตก 4 เครื่อง พ่อแม่ก็ไม่เคยด่า เวลาไปกินข้าว
เรียกเก็บเงิน แฟนเราก็เขินๆ ไม่กล้าเรียก หรือเรียกขอนั่นนี่เพิ่มก็ไม่กล้าเลย ขนาดขอน้ำจิ้มยังไม่กล้า
มีช่วงนึงเค้าต้องมาอยู่หอเราแบบสักพัก คือเสื้อผ้าไม่ซักจริงๆคะ รอจนวันนี้คือชุดสุดท้ายค่อยซัก คือกางเกง
และเสื้อตัวสุดท้ายแล้ว ถึงไปซัก มือถือสกปรกแบบมาก มันขนาดเอาไปจุดไฟทอดไข่ได้ ก็ไม่เช็ดหรือทำความสะอาดเลย
เวลาเราว่าหรือบ่น เค้าก็จะตอบอือ อืม แล้วก็ทำเหมือนเดิม ไม่ปรับปรุง อย่างรถเค้าไม่เอาขาตั้งขึ้นเราเตือน
หลังก็บอกรู้อยู่ละ แต่ก็ลืมตลอด หลังๆไม่กล้าเตือน แล้วเวลาทำผิดเค้าชอบแถแบบนั้นนี่ ไม่ยอมรับผิดตรงๆ
จะบอกเพราะนั่นนี่ นู่น จนหลังๆเราต้อนจนจนมุมถึงยอมรับ และเค้าเป็นคนเวลาเราถามอะไร เช่นไปธุระวันอังคารใช่ไหม
จะตอบใช่ และต่อมามันไปวันศุกร์ พอเราถามทำไมตอนนั้นบอกอีกวัน เขาบอก ก็บอกตอนถามเเล้วว่าไม่แน่ใจ
คืออันนี้ เราว่าเขา
ถามไรชอบเงียบ บอกอย่าปิดไฟ เขาเงียบ คือเราก็ไม่รู้ว่ามันรับรู้ไหมตอบครับก็ยังดี
เราก็ถาม ทำไมไม่ตอบ เขาก็เงียบ เราเลยถามถ้าเราทำงี้บางมันรู้สึกยังไง เขาตอบ เสียใจ คือมันคิดไม่ได้ขนาดใจเขาใจเราเลย
เหมือนแฟนเราคนดีนะ แต่ใช้ชีวิตไม่เป็น เขาไม่เคยนอกใจเรา เหมือนรักเรามาก แต่เราอยู่กับเขาเหมือนมีลูกที่สอนเเล้วสอนอีก
ไม่ทำตาม ไปกินบุฟเฟต์แล้วครัวจะปิดพนักงายมาถามเอาอะไรอีกไหม แฟนเราสั่งใหญ่เลย เราก็ถามจะกินหมดเหรอมันตอบหมดสิ
แค่นี้เอง สุดท้ายเหลือเยอะมาก แล้วเขาอาย ไม่กล้าบอกพนักงาน ไม่กล้าจ่ายตัง เราต้องจัดการเรียกเก็บขอโทษเองทั้งหมด
แล้วเวลาไปกินบุฟเฟต์จะเป็นงี้ตลอด เอามาเยอะเกิน บอกทีไรก็จะเงียบ ไม่ฟัง ไม่สน แล้วเหลือตลอด อย่าน้ำมันรถจะหมด ก็ไม่เติม
คิดว่าเติมตอนกลับซึ่งกลับดึก ปั้มปิด จบ เข็น เหมือนไม่มีความพร้อมในขีวิต
เรียนจบมาปีกว่า ไม่มีงานทำ ขอเงินพ่อแม่ไปวันๆ เราถาม จะทำงานไร เขาตอบ ไม่รู้สิ ไม่รู้ตลอด ไม่รู้เป็นปีละ พ่อแม่ก็ไม่ว่าอะไรเลย
คือเรื่องชีวิตประจำวันเยอะเลย เปลี่ยนหลอดไฟไม่เป็น ถูบ้านไม่เป็น ตากผ้าไม่เป็น และอีกเยอะ เเล้วเราไม่ใช่เด็กๆเเล้ว คบไปก็คิดถึง
แต่งงาน เราควรคบคนๆนี้ตาอไปไหม คบกันมานานเสียดายเวลา แต่เราเจอหน้าเขา ต้องมีเรื่องให้ได้ด่าตลอดเลย อารมณ์เสียตลอเเวลา
มันทำนั่นนี่ เหมือนเราเป็นช้างเท้าหน้า แน่ๆ ถ้าแต่งกัน
ปล.ขอแก้คำว่ามันออกเพรามีคนว่าไม่สมควรเรียกเเฟนว่ามันจ้า
ขอบคุณทุกความเห็นน้า ขอบคุณจริงๆเพราะบางทีคบนานมันมีหลายเหตุผลทำให้เลือกไม่ได้จริงๆคะ