สวัสดีค่ะ มีเรื่องไม่ค่อยสบายใจอยากมาปรึกษาเพื่อนๆหรือคนที่เคยผ่านประสบการณ์ประมาณนี้ค่ะ
เราเคยมีเพื่อนเป็นกลุ่มใหญ่ แต่พอวันนึงมีปัญหาให้ต้องแตกแยกกัน (แตกแบบแยกกันเป็น2กลุ่มย่อยค่ะ)
ปัญหาที่เกิดขึ้นถ้าให้คิดเป็น% คือกระทบเพื่อนคนนึงของเรา (ขอเรียกนามสมมตว่าAนะคะ) แบบ100% แต่กระทบเราประมาน70% แต่ด้วยความที่เราเป็นคนไม่เก็บมาคิดแค้น เราจึงไม่รู้สึกว่าติดใจอะไรกับปัญหาที่เกิดขึ้นแล้ว
**และตลอดเวลาที่แยกกัน เราไม่เคยเอาเรื่องของAไปพูดให้อีกฝ่ายฟังเลยแม้แต่ซักครั้งเดียว** แต่เพื่อนจากอีกฝั่งที่แยกกันไปก็มีติดต่อมาถามสาระทุกข์สุกบ้างเป็นบางครั้งซึ่งก็เป็นบทสนทนาปกติมาก คุยแปปๆก็เลิก
เรื่องเกิดล่าสุดคือเราอยู่กับAแล้วเพื่อนจากอีกฝั่งนึงโทรมา เราก็รับและคุยปกติ แต่หลังจากนั้นAก็ได้มาเปิดอกคุยกับเราว่าไม่พอใจที่เราไปพูดจาดีกับฝ่ายนั้นและพูดเชิงว่า ให้เราสัญญาว่าจะไม่พูดดีกับอีกฝ่ายอีก ซึ่งเราไม่เข้าใจในจุดนี้เพราะส่วนตัวเราไม่ใช่คนที่เกลียดใครแล้วต้องลากเพื่อนไปเกลียดด้วย
เรารู้สึกว่าโตแล้ว ทุกคนมีสิทที่จะตัดสินใจเองว่าจะปฏิบัติตัวกับใครอย่างไร แต่สิ่งนึงที่กล้ายืนยันคือเราไม่เคยหักหลังAโดยการทำตัวเป็นนกสองหัวเอาเรื่องของAไปเล่า แม่แต่ครั้งเดียวก็ไม่เคย
เพียงแค่เรารู้สึกว่าAกำลังทำให้เราอึดอัด เพราะเพื่อนของเราส่วนใหญ่จะเป็นแบบใจใจ คือโอเค แกตัดสินใจแล้ว ชั้นเคารพการตัดสินใจของแก หรือแบบว่า ไม่ต้องมานั่งพูดกันเยอะ ไม่ต้องมานั่งอธิบายการกระทำต่างๆแบบหยุมหยิม เหมือนรู้กันอยู่แล้วว่าคนไหนเป็นยังไง และทุกคนรับได้ ไม่มีการบังคับคือไปบงการชีวิตกัน อีกอย่างเรารู้สึกว่าการกระทำแบบเพื่อนเกลียดใครเราเกลียดด้วยมันไม่ใช่หน่วยที่แสดงถึงความรักหรือความจริงใจที่มีให้กับเพื่อน ถ้าเทียบกับการที่เรากล้าพูดความจริงกับเพื่อนเมื่อเราเห็นต่าง มากกว่าคล้อยๆตามไปทั้งๆที่ใจรู้สึกอีกอย่าง เรายังรู้สึกว่าจริงใจกว่า
เราอยากปรึกษาเพื่อนๆว่าควรจะตัดสินใจยังไง หรือเราควรจะปรับมุมมองกับเรื่องนี้ยังไงดีคะ
เมื่อเราไปคุยกับคนที่เพื่อนเราไม่ชอบ
เราเคยมีเพื่อนเป็นกลุ่มใหญ่ แต่พอวันนึงมีปัญหาให้ต้องแตกแยกกัน (แตกแบบแยกกันเป็น2กลุ่มย่อยค่ะ)
ปัญหาที่เกิดขึ้นถ้าให้คิดเป็น% คือกระทบเพื่อนคนนึงของเรา (ขอเรียกนามสมมตว่าAนะคะ) แบบ100% แต่กระทบเราประมาน70% แต่ด้วยความที่เราเป็นคนไม่เก็บมาคิดแค้น เราจึงไม่รู้สึกว่าติดใจอะไรกับปัญหาที่เกิดขึ้นแล้ว
**และตลอดเวลาที่แยกกัน เราไม่เคยเอาเรื่องของAไปพูดให้อีกฝ่ายฟังเลยแม้แต่ซักครั้งเดียว** แต่เพื่อนจากอีกฝั่งที่แยกกันไปก็มีติดต่อมาถามสาระทุกข์สุกบ้างเป็นบางครั้งซึ่งก็เป็นบทสนทนาปกติมาก คุยแปปๆก็เลิก
เรื่องเกิดล่าสุดคือเราอยู่กับAแล้วเพื่อนจากอีกฝั่งนึงโทรมา เราก็รับและคุยปกติ แต่หลังจากนั้นAก็ได้มาเปิดอกคุยกับเราว่าไม่พอใจที่เราไปพูดจาดีกับฝ่ายนั้นและพูดเชิงว่า ให้เราสัญญาว่าจะไม่พูดดีกับอีกฝ่ายอีก ซึ่งเราไม่เข้าใจในจุดนี้เพราะส่วนตัวเราไม่ใช่คนที่เกลียดใครแล้วต้องลากเพื่อนไปเกลียดด้วย
เรารู้สึกว่าโตแล้ว ทุกคนมีสิทที่จะตัดสินใจเองว่าจะปฏิบัติตัวกับใครอย่างไร แต่สิ่งนึงที่กล้ายืนยันคือเราไม่เคยหักหลังAโดยการทำตัวเป็นนกสองหัวเอาเรื่องของAไปเล่า แม่แต่ครั้งเดียวก็ไม่เคย
เพียงแค่เรารู้สึกว่าAกำลังทำให้เราอึดอัด เพราะเพื่อนของเราส่วนใหญ่จะเป็นแบบใจใจ คือโอเค แกตัดสินใจแล้ว ชั้นเคารพการตัดสินใจของแก หรือแบบว่า ไม่ต้องมานั่งพูดกันเยอะ ไม่ต้องมานั่งอธิบายการกระทำต่างๆแบบหยุมหยิม เหมือนรู้กันอยู่แล้วว่าคนไหนเป็นยังไง และทุกคนรับได้ ไม่มีการบังคับคือไปบงการชีวิตกัน อีกอย่างเรารู้สึกว่าการกระทำแบบเพื่อนเกลียดใครเราเกลียดด้วยมันไม่ใช่หน่วยที่แสดงถึงความรักหรือความจริงใจที่มีให้กับเพื่อน ถ้าเทียบกับการที่เรากล้าพูดความจริงกับเพื่อนเมื่อเราเห็นต่าง มากกว่าคล้อยๆตามไปทั้งๆที่ใจรู้สึกอีกอย่าง เรายังรู้สึกว่าจริงใจกว่า
เราอยากปรึกษาเพื่อนๆว่าควรจะตัดสินใจยังไง หรือเราควรจะปรับมุมมองกับเรื่องนี้ยังไงดีคะ