เราเป็นผู้หญิงที่บอกได้เลย บ้าเกินหญิงทั่วไป
เราคบกับแฟนคนนึง เกือบปีแล้ว เราเป็นฝ่ายจีบเขา (ตอนนั้นก็มีคนว่านะ เป็นผู้หญิงจีบผู้ชายก่อนได้ไง) ซึ่งก็ตกลงคบกัน เขาเป็นคนไม่ค่อยพูด เย็นชา แต่ก็เป็นคนดีคนนึง ที่หลายๆอย่าง ทำให้เรารู้สึกว่ารักเขานะ แม้ว่าเรากับเขาต่างกันหลายอย่างมาก ทั้ง อายุ กาารศึกษา สังคม ศาสนา ต่างกันมาก หลายครั้งที่แม่บอกเราว่า มันเป็นไปไม่ได้ ไม่มีทางที่จะคบกันได้ แต่เราก็คบกับเขามาเรื่อยๆนะ หลายครั้งที่เราสองคนทะเลาะกัน ซึ่งก็เกิดจากเราที่เป็นคนคิดมาก ในขณะที่แฟนเราเขาไม่คิดอะไรเลย แต่ทุกครั้งก็จะจบลงด้วยการที่ว่า เขา "ขอโทษที่ทำให้เราเสียใจนะ เขารักเรานะ" เรื่องทุกอย่างจะจบด้วยคำนี้เสมอ มีอยู่ครั้งนึง เราไปหาที่ทำงานเขา กำลังจะกินข้าว พอดีกับที่ว่ามีงานเข้าต้องรีบไปเดี่ยวนั้น ข้าวยังไม่กิน เราก็บอกเขานะว่าเดี่ยวมา ไปที่ทำงานแปปนึง แต่พอถึงร้าน ปรากฎว่ามันต้องอยู่ยาว เราหิวมาก เลยขอให้เขาเอาข้าวที่เรากินค้างมาให้เราหน่อย เขาบอกว่า ไปไม่ถูก (อันนี้ไม่แปลกเพราะเขาไม่เคยมาที่ทำงานเราเลย) เราเลยบอกมาตรงที่เคยเจอกันนิดนึงใกล้ เดะเราออกไปเอาก็ได้ เขาบอก ไม่ เราก็คิดนะ ทำไมแค่นี้เองนะ มันหนักมากเลยหรอ เพราะยังไงเค้าก็กลับบ้าน แวะผ่านมาทางนั้นนิดเดียวเอง ไม่ได้เลยหรอ เราก็พยายามทำความเข้าใจนะ ว่าเพราะอะไร
ทั้งเรื่องที่ว่า เขากลัวแม่เรามาก ไม่กล้าที่จะเจอ ทั้งที่แม่เราไม่เคยพูดอะไรแรงๆนะ (แม่เรา เป็นคนใจดี แต่แม่จะดุกับลูกเท่านั้น) หลายเรื่องนะ ที่เรารู้สึกว่าเหนื่อยมาก เหนื่อยกับความรัก อยากหยุด แต่ก็ไม่รู้ทำไมถึงยังไม่หยุด หรือเพราะเราเป็นฝ่ายจีบผู้ชายก่อน เขาถึงไม่แคร์ หรือป่าว
เคยรู้สึกเหนื่อยกับความรักไหม??
เราคบกับแฟนคนนึง เกือบปีแล้ว เราเป็นฝ่ายจีบเขา (ตอนนั้นก็มีคนว่านะ เป็นผู้หญิงจีบผู้ชายก่อนได้ไง) ซึ่งก็ตกลงคบกัน เขาเป็นคนไม่ค่อยพูด เย็นชา แต่ก็เป็นคนดีคนนึง ที่หลายๆอย่าง ทำให้เรารู้สึกว่ารักเขานะ แม้ว่าเรากับเขาต่างกันหลายอย่างมาก ทั้ง อายุ กาารศึกษา สังคม ศาสนา ต่างกันมาก หลายครั้งที่แม่บอกเราว่า มันเป็นไปไม่ได้ ไม่มีทางที่จะคบกันได้ แต่เราก็คบกับเขามาเรื่อยๆนะ หลายครั้งที่เราสองคนทะเลาะกัน ซึ่งก็เกิดจากเราที่เป็นคนคิดมาก ในขณะที่แฟนเราเขาไม่คิดอะไรเลย แต่ทุกครั้งก็จะจบลงด้วยการที่ว่า เขา "ขอโทษที่ทำให้เราเสียใจนะ เขารักเรานะ" เรื่องทุกอย่างจะจบด้วยคำนี้เสมอ มีอยู่ครั้งนึง เราไปหาที่ทำงานเขา กำลังจะกินข้าว พอดีกับที่ว่ามีงานเข้าต้องรีบไปเดี่ยวนั้น ข้าวยังไม่กิน เราก็บอกเขานะว่าเดี่ยวมา ไปที่ทำงานแปปนึง แต่พอถึงร้าน ปรากฎว่ามันต้องอยู่ยาว เราหิวมาก เลยขอให้เขาเอาข้าวที่เรากินค้างมาให้เราหน่อย เขาบอกว่า ไปไม่ถูก (อันนี้ไม่แปลกเพราะเขาไม่เคยมาที่ทำงานเราเลย) เราเลยบอกมาตรงที่เคยเจอกันนิดนึงใกล้ เดะเราออกไปเอาก็ได้ เขาบอก ไม่ เราก็คิดนะ ทำไมแค่นี้เองนะ มันหนักมากเลยหรอ เพราะยังไงเค้าก็กลับบ้าน แวะผ่านมาทางนั้นนิดเดียวเอง ไม่ได้เลยหรอ เราก็พยายามทำความเข้าใจนะ ว่าเพราะอะไร
ทั้งเรื่องที่ว่า เขากลัวแม่เรามาก ไม่กล้าที่จะเจอ ทั้งที่แม่เราไม่เคยพูดอะไรแรงๆนะ (แม่เรา เป็นคนใจดี แต่แม่จะดุกับลูกเท่านั้น) หลายเรื่องนะ ที่เรารู้สึกว่าเหนื่อยมาก เหนื่อยกับความรัก อยากหยุด แต่ก็ไม่รู้ทำไมถึงยังไม่หยุด หรือเพราะเราเป็นฝ่ายจีบผู้ชายก่อน เขาถึงไม่แคร์ หรือป่าว