เรื่องมันอาจจะยาวหน่อยนะค่ะ เพราะมันเกิดมาสองปีจะสามปี เพราะเราไม่ได้อยู่ๆก็มาเป็น FWB คือมันเซนซิทิฟ จนแบบเราก็กลัวว่าเราจะเสียแฟนไปแต่เราคิดว่าเราทำดีที่สุดแล้ว จนตอนนี้คิดอะไรไม่ออกเพราะ ก็คิดไม่ออกจริงๆ อยากหาวิธีแก้ไข
เรื่องมันเกิดจาก สองปีที่แล้ว
ตอนนั้นเราพึ่งเลิกกับแฟนเก่า แล้วเค้ามาจีบก็เลยคุยกันด้วยข้อตกลงที่ว่าเป็นเพื่อนกันดีกว่าเพราะก็ยังต้องเคลียร์ปัญหาส่วนตัวของตัวเองแล้วก็ยังไม่พร้อมมีใคร แต่เค้าก็พยายามมากที่จะเป็นแฟน แต่ระหว่างจีบเค้าก็คุยกับแฟนเก่าของเค้าซึ่งมีลูกด้วยกัน 3คน เราเห็นว่าปัญหาเค้าเยอะและเค้าค่อนข้างดาวน์กับครอบครัวที่พังทลายคิดว่าเค้าต้องการเพื่อนมากกว่าแฟนด้วย ส่วนการติดต่อกับแฟนเก่าก็เป็นเรื่องลูก แต่ก็ไม่ใช่เรื่องลูกทั้งหมด แต่ด้วยเค้าต้องไฟท์กับความรู้สึกสูญเสียครอบครัว อยู่ๆธุรกิจก็ล่ม ทำอะไรก็ไม่เวิร์ค เหมือนดวงตก เพราะแฟนเก่าก็หนีไปกับเศรษฐี แล้วบอกกับผช. ว่าเลิกกับเค้าแล้ว เลยประคับคองแก้ปัญหาชีวิตเค้ากันมาเรื่อยๆ แบบเพื่อนกันก็ช่วยกัน ทุกเรื่องทั้งเงิน งาน เรื่องของเด็ก ๆ เพราะเราก็มีลูกเหมือนกัน ก็เลยคุยกันได้ทุกเรื่องเพราะต่างคนก็ต่าง รู้เรื่องราวของกันและตลอด ด้วยเพราะทำธุรกิจ และคุยกันไว้ใจกัน แล้วอยู่ๆธุรกิจเค้าแย่จนปิดตัวไป ก่อนธุรกิจแย่ เค้ายืมเงินเราไปเพื่อหมุนประคองธุรกิจแต่สุดท้ายไม่รอด แต่จุดนี้เค้าไม่สามารถขอความช่วยเหลือจากใครได้เลยส่วนเรากลับกล้าให้ยืมไป ทั้งที่รู้ว่าขาลงธุรกิจทรุด แต่เพราะเค้าต้องดูแลลูกเราเลยให้ยืมเพราะสงสารเด็กๆ โดยมันเป็นเงินค่อนข้างเยอะซึ่ง พ่อแม่พี่น้องหรือเพื่อนไม่มีใครช่วยเลย แต่เค้าคืนเราหมด โดยการยอมขายรถแล้วเอาเงินมาใช้หนี้เรา หมดทุกบาททุกสตางค์ ส่วนเรามีแค่ความสงสารเพราะเค้าเป็นคนดี เป็นพ่อที่ดี แต่เค้ามองเราว่าเป็นคนที่ช่วยเค้าตลอด เข้าใจตลอด ช่วยแก้ไขปัญหา เค้ามองแต่ในข้อดีของเรา เราไปแฮงค์เอ้าท์กันเพื่อลดความเครียด แต่เพราะพอมีอายุกันแล้ว เค้า39 เรา36 คือมีอะไรกันก็โอเค แต่เราไม่ชอบที่เขาเศร้า ส่วนเราร่าเริง จนเราเจอแฟนเราคนปัจจุบัน ซึ่งเค้าก็ยินดีกับเราไม่เอะอะโวยวายอะไร แต่เค้าน้ำตาไหลแล้วก็บอกอิจฉาแฟนเรา เพราะแฟนเราดีมาก นิสัยดีและเรารักแฟนเรา ช่วงที่แฟนเราจีบเรา เค้าก็รู้ตลอดเคยเจอกันก็เข้ามาจับมือทักทายกันเฉยเลยโดยที่เราไม่รู้ เพราะเพื่อนเค้าดันเป็นคนที่แฟนเรารู้จัก เราไม่พูดอะไร เพราะเราไม่ได้ทำอะไรผิดแต่งงนิดๆ เพราะเราไม่ได้เคยบอกแฟนเราเรื่องนี้ก็เลยรู้สึกว่าจะบอกยังไงดี รึไม่ควรบอกว่าเป็นเพื่อนกับเค้าสรุปเลยบอกแฟนว่าเคยรู้จักกันมาก่อนแต่ไม่ใช่เพื่อนสนิทะไร แต่เพราะตั้งแต่เรามีแฟนเราก็ไม่คุยกับเค้าบ่อย และไม่เคยพูดเรื่องความรู้สึกส่วนตัว จะพูดคุยกันเรื่องเด็กๆ ธุรกิจ เพื่อนที่เราทั้งสองคนรู้จัก เพราะจะมีเพื่อนกลุ่มหนึ่งที่เค้ากับเรารู้จักด้วยกัน แต่เพื่อนทุกคนจะรู้ว่าเรากับเค้าไม่ได้แบบมีใจให้กัน และทุกคนเป็นลูกครึ่งส่วนมากก็จะคุยเรื่องงานแล้วก็ปาร์ตี้กันตามปรกติ จนปลายปีที่แล้วเรากับแฟนจริงจังกันมากขึ้น เริ่มโพสรูป และเราสวีทตามประสาคู่รักทั่วไป เค้าก็ pm text มาว่าประมาณเค้าคุยกับเรามาตลอดสุดท้ายเราเลือกคนมาที่หลังเค้า ไม่อยากเห็นเรารูปคู่กับแฟน แต่เข้าก็ใจ เราเลยพูดว่าเค้ารู้ตลอดนี่ เค้าเลยเปลี่ยนเป็นพูดว่าดีใจด้วยนะเพื่อน เราก็เลยบอกว่าโอเค ขอบใจ
หลังจากนั้นเค้าก็อันเฟรนด์เรา ใน ig เราไม่รู้มารู้ตอนเค้ามาขอติดตามใหม่ เลย text กลับไปถามว่าเห้ยเป็นเด็กเลยพอมีอะไรไม่พอใจ อันฟอล แล้วมาขอฟอลนี่มันเด็กชัดๆ ถ้าไม่โอเคก็ อย่าฟอลเพราะเราไม่ได้ทำอะไรผิดนะ เราเลยไม่กดรับ แล้วคุยกับเค้าน้อยลงมาก แทบจะไม่คุยเลย ส่วนเค้าก็ทักมาในไลน์ ทุกวัน จนก็น้อยๆลงเพราะเห็นเราตอบช้าบ้าง ไม่อ่านบ้าง จนเค้ามาบล็อกเฟส บล็อกไลน์ เรา ตอนนั้นเรารู้ แต่เราโอเคที่เค้าบล็อกเพราะก็เข้าใจความรู้สึกของเค้า แล้วเราก็รู้สึกดีกว่าที่จะไม่ต้องคุยกัน จนไม่ติดต่อกันสัก 4 เดือนได้ จนต้องเจอหน้ากันอีกเราก็ยิ้มทักทายปรกติ เพราะเราไม่ได้ทำอะไรผิดเราทำตัวปรกติ เค้าเข้ามาขอโทษเราและขอเป็นเพื่อนกับเรา เขาขอให้เรารับเค้าในไลน์ เราบอกว่าอย่าเลย ไม่ดีหรอก เค้าก็บอกว่าเห้ยเพื่อนคิดมากหรอ เค้าไม่ใช่เด็กหรอกนะ เพื่อมีไรต้องให้เค้าช่วยก็ได้นะ มีเก็บไว้ไม่เห็นเป็นไรเลยแต่เค้าพูดต่อหน้าเพื่อนๆในกลุ่ม เพื่อนๆก็เลยบอกอ้าวยูกลัวแฟนหรอ ก็เลยบอกเปล่า เรากลัวเพื่อนๆจะถามมากกว่านี้เลยแอดไลน์มา แล้วเค้าก็ส่ง text มาขอโทษทุกเรื่อง เราบอกเอ้ยอย่าคิดมากเราไม่โกรธอะไร ไม่เคยโกรธจริงๆ แค่ว่าเรามีแฟนแล้วก็แค่ไม่อยากพลาดเหมือนพ่อของลูกอีก อยากมีความรักดีๆ ก็ต้องให้เกีรติกันก็เลยขอโทษเค้าไปด้วยว่าขอโทษที่เงียบๆไป เรายุ่งเรื่องงานและเดินทางบ่อยด้วย เค้าก็บอกว่าเค้ารู้จักเราดี เค้าขอโทษเรา เค้าก็ส่ง text มาเป็นระยะ ๆ ห่างเป็นอาทิตย์บ้าง หลายวันบ้างไม่เหมือนก่อน ส่วนเราส่งแต่สติกเกอร์กลับไป บางทีก็ short text
จนเค้ามีปัญหาเรื่องลูก เค้าขอโทรหา ก่อนโทรมาก็ถามเราก่อนว่าขอโทรได้ไหม ไม่รู้จะคุยกับใคร เราบอกว่าได้สิ เด็กๆเป็นอะไร ก็คุยกันแล้วก็แก้ปัญหาเรื่องลูกเค้า จากจุดนี้ ก็กลายเป็นว่าเค้า ทิ้งระยะห่างการ text จนขอกินกาแฟ แต่เรารู้สึกไม่โอเค แต่เราคิดว่าเค้ารู้ว่าเราไม่ได้อยากคุยเป็นเพื่อนกับเค้าแบบตอนโสด
เราบอกไม่ไปเราไม่ว่างเราต้องไปรับลูกก็อ้างๆ ตลอด จนคิดว่าถ้าพูดตรงๆเนี่ย จะเสียความรู้สึกกันทั้งสองฝ่ายไหม แฟนเรามารู้ว่าเราคุยกันจะเป็นอะไรไหม เพราะก็เคยมีอะไรกันแล้วยังคุยกัน ถ้าบอกว่าเค้าคุยเรื่องลูกแฟนเราจะเชื่อไหม แล้วเพื่อนๆก็ไม่รู้เรื่องนี้เราคิดไม่ออก ต้องทำยังไงดี เรากลัวว่าถ้าเราคุยกันไปเรื่อยๆ มันจะไม่ดีแน่ๆ ตัดเลยดีไหม ต้องทำไงดี
เคยมี friends with benefit พอนี้มีแฟนเลิกคุยไป แต่กลับมาคุยใหม่ทำยังไงดีเพราะคิดว่ามันไม่ดี แต่ก็ต้องเป็นเพื่อนกันกับเค้
เรื่องมันเกิดจาก สองปีที่แล้ว
ตอนนั้นเราพึ่งเลิกกับแฟนเก่า แล้วเค้ามาจีบก็เลยคุยกันด้วยข้อตกลงที่ว่าเป็นเพื่อนกันดีกว่าเพราะก็ยังต้องเคลียร์ปัญหาส่วนตัวของตัวเองแล้วก็ยังไม่พร้อมมีใคร แต่เค้าก็พยายามมากที่จะเป็นแฟน แต่ระหว่างจีบเค้าก็คุยกับแฟนเก่าของเค้าซึ่งมีลูกด้วยกัน 3คน เราเห็นว่าปัญหาเค้าเยอะและเค้าค่อนข้างดาวน์กับครอบครัวที่พังทลายคิดว่าเค้าต้องการเพื่อนมากกว่าแฟนด้วย ส่วนการติดต่อกับแฟนเก่าก็เป็นเรื่องลูก แต่ก็ไม่ใช่เรื่องลูกทั้งหมด แต่ด้วยเค้าต้องไฟท์กับความรู้สึกสูญเสียครอบครัว อยู่ๆธุรกิจก็ล่ม ทำอะไรก็ไม่เวิร์ค เหมือนดวงตก เพราะแฟนเก่าก็หนีไปกับเศรษฐี แล้วบอกกับผช. ว่าเลิกกับเค้าแล้ว เลยประคับคองแก้ปัญหาชีวิตเค้ากันมาเรื่อยๆ แบบเพื่อนกันก็ช่วยกัน ทุกเรื่องทั้งเงิน งาน เรื่องของเด็ก ๆ เพราะเราก็มีลูกเหมือนกัน ก็เลยคุยกันได้ทุกเรื่องเพราะต่างคนก็ต่าง รู้เรื่องราวของกันและตลอด ด้วยเพราะทำธุรกิจ และคุยกันไว้ใจกัน แล้วอยู่ๆธุรกิจเค้าแย่จนปิดตัวไป ก่อนธุรกิจแย่ เค้ายืมเงินเราไปเพื่อหมุนประคองธุรกิจแต่สุดท้ายไม่รอด แต่จุดนี้เค้าไม่สามารถขอความช่วยเหลือจากใครได้เลยส่วนเรากลับกล้าให้ยืมไป ทั้งที่รู้ว่าขาลงธุรกิจทรุด แต่เพราะเค้าต้องดูแลลูกเราเลยให้ยืมเพราะสงสารเด็กๆ โดยมันเป็นเงินค่อนข้างเยอะซึ่ง พ่อแม่พี่น้องหรือเพื่อนไม่มีใครช่วยเลย แต่เค้าคืนเราหมด โดยการยอมขายรถแล้วเอาเงินมาใช้หนี้เรา หมดทุกบาททุกสตางค์ ส่วนเรามีแค่ความสงสารเพราะเค้าเป็นคนดี เป็นพ่อที่ดี แต่เค้ามองเราว่าเป็นคนที่ช่วยเค้าตลอด เข้าใจตลอด ช่วยแก้ไขปัญหา เค้ามองแต่ในข้อดีของเรา เราไปแฮงค์เอ้าท์กันเพื่อลดความเครียด แต่เพราะพอมีอายุกันแล้ว เค้า39 เรา36 คือมีอะไรกันก็โอเค แต่เราไม่ชอบที่เขาเศร้า ส่วนเราร่าเริง จนเราเจอแฟนเราคนปัจจุบัน ซึ่งเค้าก็ยินดีกับเราไม่เอะอะโวยวายอะไร แต่เค้าน้ำตาไหลแล้วก็บอกอิจฉาแฟนเรา เพราะแฟนเราดีมาก นิสัยดีและเรารักแฟนเรา ช่วงที่แฟนเราจีบเรา เค้าก็รู้ตลอดเคยเจอกันก็เข้ามาจับมือทักทายกันเฉยเลยโดยที่เราไม่รู้ เพราะเพื่อนเค้าดันเป็นคนที่แฟนเรารู้จัก เราไม่พูดอะไร เพราะเราไม่ได้ทำอะไรผิดแต่งงนิดๆ เพราะเราไม่ได้เคยบอกแฟนเราเรื่องนี้ก็เลยรู้สึกว่าจะบอกยังไงดี รึไม่ควรบอกว่าเป็นเพื่อนกับเค้าสรุปเลยบอกแฟนว่าเคยรู้จักกันมาก่อนแต่ไม่ใช่เพื่อนสนิทะไร แต่เพราะตั้งแต่เรามีแฟนเราก็ไม่คุยกับเค้าบ่อย และไม่เคยพูดเรื่องความรู้สึกส่วนตัว จะพูดคุยกันเรื่องเด็กๆ ธุรกิจ เพื่อนที่เราทั้งสองคนรู้จัก เพราะจะมีเพื่อนกลุ่มหนึ่งที่เค้ากับเรารู้จักด้วยกัน แต่เพื่อนทุกคนจะรู้ว่าเรากับเค้าไม่ได้แบบมีใจให้กัน และทุกคนเป็นลูกครึ่งส่วนมากก็จะคุยเรื่องงานแล้วก็ปาร์ตี้กันตามปรกติ จนปลายปีที่แล้วเรากับแฟนจริงจังกันมากขึ้น เริ่มโพสรูป และเราสวีทตามประสาคู่รักทั่วไป เค้าก็ pm text มาว่าประมาณเค้าคุยกับเรามาตลอดสุดท้ายเราเลือกคนมาที่หลังเค้า ไม่อยากเห็นเรารูปคู่กับแฟน แต่เข้าก็ใจ เราเลยพูดว่าเค้ารู้ตลอดนี่ เค้าเลยเปลี่ยนเป็นพูดว่าดีใจด้วยนะเพื่อน เราก็เลยบอกว่าโอเค ขอบใจ
หลังจากนั้นเค้าก็อันเฟรนด์เรา ใน ig เราไม่รู้มารู้ตอนเค้ามาขอติดตามใหม่ เลย text กลับไปถามว่าเห้ยเป็นเด็กเลยพอมีอะไรไม่พอใจ อันฟอล แล้วมาขอฟอลนี่มันเด็กชัดๆ ถ้าไม่โอเคก็ อย่าฟอลเพราะเราไม่ได้ทำอะไรผิดนะ เราเลยไม่กดรับ แล้วคุยกับเค้าน้อยลงมาก แทบจะไม่คุยเลย ส่วนเค้าก็ทักมาในไลน์ ทุกวัน จนก็น้อยๆลงเพราะเห็นเราตอบช้าบ้าง ไม่อ่านบ้าง จนเค้ามาบล็อกเฟส บล็อกไลน์ เรา ตอนนั้นเรารู้ แต่เราโอเคที่เค้าบล็อกเพราะก็เข้าใจความรู้สึกของเค้า แล้วเราก็รู้สึกดีกว่าที่จะไม่ต้องคุยกัน จนไม่ติดต่อกันสัก 4 เดือนได้ จนต้องเจอหน้ากันอีกเราก็ยิ้มทักทายปรกติ เพราะเราไม่ได้ทำอะไรผิดเราทำตัวปรกติ เค้าเข้ามาขอโทษเราและขอเป็นเพื่อนกับเรา เขาขอให้เรารับเค้าในไลน์ เราบอกว่าอย่าเลย ไม่ดีหรอก เค้าก็บอกว่าเห้ยเพื่อนคิดมากหรอ เค้าไม่ใช่เด็กหรอกนะ เพื่อมีไรต้องให้เค้าช่วยก็ได้นะ มีเก็บไว้ไม่เห็นเป็นไรเลยแต่เค้าพูดต่อหน้าเพื่อนๆในกลุ่ม เพื่อนๆก็เลยบอกอ้าวยูกลัวแฟนหรอ ก็เลยบอกเปล่า เรากลัวเพื่อนๆจะถามมากกว่านี้เลยแอดไลน์มา แล้วเค้าก็ส่ง text มาขอโทษทุกเรื่อง เราบอกเอ้ยอย่าคิดมากเราไม่โกรธอะไร ไม่เคยโกรธจริงๆ แค่ว่าเรามีแฟนแล้วก็แค่ไม่อยากพลาดเหมือนพ่อของลูกอีก อยากมีความรักดีๆ ก็ต้องให้เกีรติกันก็เลยขอโทษเค้าไปด้วยว่าขอโทษที่เงียบๆไป เรายุ่งเรื่องงานและเดินทางบ่อยด้วย เค้าก็บอกว่าเค้ารู้จักเราดี เค้าขอโทษเรา เค้าก็ส่ง text มาเป็นระยะ ๆ ห่างเป็นอาทิตย์บ้าง หลายวันบ้างไม่เหมือนก่อน ส่วนเราส่งแต่สติกเกอร์กลับไป บางทีก็ short text
จนเค้ามีปัญหาเรื่องลูก เค้าขอโทรหา ก่อนโทรมาก็ถามเราก่อนว่าขอโทรได้ไหม ไม่รู้จะคุยกับใคร เราบอกว่าได้สิ เด็กๆเป็นอะไร ก็คุยกันแล้วก็แก้ปัญหาเรื่องลูกเค้า จากจุดนี้ ก็กลายเป็นว่าเค้า ทิ้งระยะห่างการ text จนขอกินกาแฟ แต่เรารู้สึกไม่โอเค แต่เราคิดว่าเค้ารู้ว่าเราไม่ได้อยากคุยเป็นเพื่อนกับเค้าแบบตอนโสด
เราบอกไม่ไปเราไม่ว่างเราต้องไปรับลูกก็อ้างๆ ตลอด จนคิดว่าถ้าพูดตรงๆเนี่ย จะเสียความรู้สึกกันทั้งสองฝ่ายไหม แฟนเรามารู้ว่าเราคุยกันจะเป็นอะไรไหม เพราะก็เคยมีอะไรกันแล้วยังคุยกัน ถ้าบอกว่าเค้าคุยเรื่องลูกแฟนเราจะเชื่อไหม แล้วเพื่อนๆก็ไม่รู้เรื่องนี้เราคิดไม่ออก ต้องทำยังไงดี เรากลัวว่าถ้าเราคุยกันไปเรื่อยๆ มันจะไม่ดีแน่ๆ ตัดเลยดีไหม ต้องทำไงดี