มนุษย์โลกส่วนสูง (1)

ฉันตอบได้เต็มปากเลยว่าฉันมีความสุขมาก น้องเขาถามนะว่าทำไมถึงคุยกับเขาฉันตอบไปที่คุยด้วยเพราะความสบายใจ ฉันคิดว่าคำๆนี้น่าจะมีความหมายมากพอที่จะทำให้เขาเข้าใจว่าฉันนั้นได้รับเขาเข้ามาในโลกของฉันแล้ว แต่เขากับคิดว่ามันก็แค่ความสบายใจที่จะสามารถไปรู้สึกกับใครที่ได้จนฉันได้กลับมาทบทวนคำตอบใหม่แล้วฉันก็ตัดสินใจพูดออกไปว่าฉันชอบเขา ฉันชอบความสัมพันธ์ที่เราคุยกันทุกวันแล้วมันสร้างความสบายใจอย่างมากให้กับฉัน มันเป็นช่วงเวลาที่เกือบทำให้ฉันลืมโลกที่โหดร้ายของความรักแต่แล้วจุดเปลี่ยนแปลงของความสัมพันธ์ก็มาถึง มันเป็นวันที่เราทะเลาะกันแล้วไม่ได้คุยกันอีกเลยเราไม่คุยกันแค่หนึ่งอาทิตย์เองเป็นหนึ่งอาทิตย์ที่ทรมานมากเพราะบางสิ่งที่เคยมีที่เคยได้รับมันหายไป ตอนเราคุยกันฉันเคยบอกไปว่าถ้าวันไหนอึดอัดหรือทนไม่ไหวแล้วจะเดินออกจากโลกของฉันไปให้บอกกันก่อนนะ อย่าไปด้วยการไม่อำลากันเลยและแล้วเขาก็เดินออกไปแบบไม่บอกสักคำไม่มีแม้แต่คำลาทั้งที่สัญญากันไว้แล้วและฉันก็เชื่อคำพูดเหล่านั้น เพราะเขาไม่มาบอกลาฉันเลยคิดว่าเขายังไม่จากไปไหนเพราะฉันเชื่อว่าเขาจะกลับมาแต่มันเป็นความคิดที่ผิดมาก ฉันยังแปลกใจทำไมถึงเชื่อคุณ