ห า ท า ง อ อ ก ? ชีวิตนักศึกษาปี 1 กับเงินติดตัวไม่ถึงบาท

กระทู้คำถาม
สวัสดีค่ะ...นี้เป็นกระทู้แรก  มีอะไรผิดพลาดขออภัยไว้ ณ ที่นี่ด้วยนะค่ะ

ดิฉันเป็นเด็ก ตจว. ค่ะ  เรียนจบ ม.3 จากตจว. มาศึกษา ม.4 ต่อใน กทม.  มาอาศัยอยู่ที่นี้กับแม่
ม4. เทอม 2 ดิฉันทำงานพิเศษหลังเลิกเรียน ตอนนั้นคิดว่ามันสนุกดีค่ะเรียนด้วยทำงานด้วย
อยากแบ่งเบาภาระแม่  ตั้งแต่จำความได้ก็มีแต่แม่ค่ะที่ส่งเสียเรามาตลอด  มีย่าดูแลตั้งแต่เด็ก
ส่วนพ่อ...ไม่รู้เลยค่ะว่ายังมีเขาอยู่ในโลกนี้ไหม    ทำงานแรกก็โดนโกงเงินค่าแรงเลยคะ ตอนนั้น
เป็นเด็กซื่อๆ ตามเล่เหลี่ยมในสังคมไม่ทัน  มาโดนเพื่อนขโมยบัตรกดเงินสดไปอีก แล้วเขาก็ถอนเงินเราไปจนหมด
ซวยซ้ำซ้อนจริงๆค่ะ  จากนั้นก็เปลี่ยนที่ทำงาน  ทำงานแบบนี้ไปเลื่อยๆ จนมาเริ่มมีปัญหาช่วงจะจบ ม.6 ค่ะ
คือแม่เรามีแฟนใหม่  แฟนเขาอายุไม่ห่างจากเรามากเลยค่ะ  ซึ่งเรารู้สึกว่ามันไม่โอเครนะ ถ้าเราจะมีพ่อเลี้ยงที่รุ่นราวคราวเดียวกับเรา
แล้วต้องมาอาศัยอยู่ห้องเดียวกัน เราก็เริ่มเป็นสาวแล้วดูท่าจะไม่เหมาะ

เราจึงตัดสินใจย้ายออกมาอยู่ห้องเช่าคนเดียว  ก็ปรึกษาลงความเห็นกับแม่ แม่ก็โอเครกับเราที่จะออกมาอยู่คนเดียว
ยอมรับเลยค่ะ  ตอนไม่อยู่กับแม่ลำบากจริงๆ  แต่เพื่อความสบายใจของเราของแม่   ตอนนั้นช่วงปิดเทอมใหญ่ก่อนเข้ามหาลัย
เราก็ทำงานพิเศษ รายรับถือว่าดีเลยค่ะ ทำงาน 15 วันเต็มวีคได้ 6,000-7,000 บาท เราก็บริหารใช้เองรับผิดชอบของตัวเองทั้งหมดค่าห้อง-ค่ากิน

มหาลัยเปิดเทอมค่ะ  ซึ่งเราก็ตัดสินใจเรียนต่อปี 1  เริ่มแรกก็ดูดีนะ ไม่มีปัญหาอะไร พอเริ่มมีกิจกรรมรับน้อง  เราก็โดนบังคับให้เข้ากิจกรรม
ทำให้ต้องลางานบ่อยขึ้น    ต่อมาประกวดดาว-เดือนค่ะ  พี่ๆในสาขาก็ส่งเราประกวดดาวด้วยความสูง 176 ของเรา สาขาที่เราเรียนค่าใช้จ่ายยิบย่อยเยอะมากกก.. ยิ่งงานของเฟรชชี่เก็บเงินห้องเป็นว่าเล่น  ตอนนั้นเราโดนให้พักงานค่ะ เพราะลาบ่อยเกินไป  พอเราเสร็จช่วงกิจกรรม  เราก็ต้องย้ายห้องเพราะที่พักเราไกลจากมอที่เรียนอยู่ค่ะ  รถติดด้วย  พอดีมีเพื่อนอยากอยู่หอเหมือนกันเราเลยช่วนเพื่อนมาอยู่ด้วยกัน หารค่าห้องกันยังช่วยลดรายจ่ายลงบ้าง

ปัญหามาติดที่รายจ่ายที่ต้องใช้ทุกวันนี้สิค่ะ  จบกิจกรรมเราก็หางานทำต่อค่ะ  แต่พี่ๆที่เคยเรียนปี 1 มาน่าจะเข้าใจ ก็จัดว่าเรียนหนักในระดับนึงค่ะ  เราจึงทำงานได้ไม่เต็มที่เหมือนตอนมัธยม  งานที่ทำรายรับได้น้อยตามเนื้องาน(งานโรงหนังอ่ะค่ะใครเคยทำน่าจะพอทราบ) ที่ทำงานเราก็ไกลจากที่พักนั้งรถ 2 ต่อ
โชคร้ายที่เราเข้าทำงานตอนตัดวีคพอดีเราเลยต้องรอเงินเดือนออกไปอีกเดือน   ตอนนั้นก็เครียดหนักมากแล้วค่ะ เพราะเราไม่มีเงินมาหมุนใช้เลย
แม้แต่เงินจะกินข้าว เราก็ไม่มี ไม่ได้ดราม่าเลยนะค่ะ เรื่องจริงค่ะ  น้ำตาแตกทุกวัน  เงินเราไม่มีแม้กระทั้งค่ารถไปเรียน  ไปทำงาน
มีครั้งหนึ่งเรามีเงิน 20 บาท ไปทำงาน  วันนั้นเราไม่กินข้าวเลยค่ะ ทำงาน 8 ช.ม ถ้ากินข้าวเราก็จะกลับหอไม่ได้ หอเราก็ค่อนข้างไกลแถมไม่มีรถส่วนตัว
ตอนนี้เราก็ต้องลาออกจากงานค่ะ เพราะเงินไม่มีไปทำงาน  เราขาดเรียนเพราะไม่มีเงินไปเรียน  ตอนนี้แม่เราก็ไม่มีเงินค่ะ  เพราะท่านมีภาระกับแฟนคนใหม่เพิ่ม..  วันนี้ทั้งวันเรากินมาม่าไปกระปุกเดียวเองค่ะ  กระปุกเดียวจริงๆ  ตอนนี้หางานรายวันทำค่ะ แต่ก็ติดที่ว่าไม่มีเงินค่ารถ ไม่มีค่ากิน

หาทางออกไม่เจอจริงๆค่ะ  ปรึกษาแม่ว่าจะดรอปเรียนแล้วทำงาน  .. แต่แม่ยังยืนยันจะให้เราเรียนต่อไปค่ะ  เราคือความหวังเดียงของแม่
ทั้งบ้านทั้งครอบครัวตอนนี้มีเราเรียนอยู่คนเดียว ไม่มีใครเรียนจบค่ะ  ตัวเราเองก็อยากเรียนให้จบค่ะ  อยากมีอนาคตที่ดี  
....ยังแอบคิดเลยค่ะ  หรือเราต้องไปทำงานอย่างว่าจริงๆ ตันทางจริงๆค่ะ...

ขอคำแนะนำด้วยนะค่ะ  🙏🏼😢
ถ้าพี่ๆมีงาน เสาร์-อาทิตย์ ช่วยแนะนำด้วยนะค่ะ  ดิฉันอยู่ย่านเจริญนคร

มีอะไรแนะนำหลังไมค์ได้เลยนะค่ะ  .... ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่