สหวัดดีครับ    ชื่อ  M แล้วกัน ชื่อสมุติ มันเป็นยังงี้ครับ ผมคบกันมา  9 ปี  ตั้งแต่ปี  พ.ศ.  2552  รวมปี 2560 นี้ด้วยครับ ผมลืมเค้าไม่ได้  เค้าเลิกผมผ่านมา หนึ่งเดือนกับอีกเก้าวัน  เราคบกันสมัยเรียนครับ  เค้าเรียนสายสามัญ ผมเรียนสายอาชีพ  ผมทำงาน บริษัท เกี่ยวกับไอที ครับ  ตอนเรียนเรารักกันมากครับ  แถบทุกอย่าง เค้าดึงผม ออกมาจาก ชีวิต  จิ๊กโก๋ ตามประสาเด็กช่าง จนผมเรียน จบผมทำงานเค้าก็เรียน เวลาเค้าลำบาก เราช่วยเหลือกันตลอดเก้าปีที่ผ่านมา  ผ่านร้อน ผ่านหนาว ร้องให้ ด้วยกัน ปลอบใจกันเวลาทุกข์  พอเค้าเรียนจบเค้าได้เข้าบรรจุเป็นครูราชการเค้าบอกผมว่า แม่เค้าถามเค้าว่า ผมจะ เลี้ยง เค้าได้ไหม ผมได้ยินเค้าพูดไห้ผมฟัง ผมก็ ใจเสียไปเลยครับจนมาถึงเดือนสิงหาคม วันที่3/2560เค้ามา อบรม เค้าโทรไห้ผมไปรับ ผมขับมอไซค์ไปรับ ที่หน้า ธนาคาร  กสิกร อากาศมันร้อนผมเข้าใจ เรานั้งกินข้าวกัน ผมคุยกับเค้า สิ้นปี 60 นี้ ผมจะ ออกรถยนต์จากเงินเก็บที่ผมทำงานมา  หกปี ผมบอกเค้าว่าเดียวเราก็จะสบายกันแล้วผมไปส่งเค้าขึ้นรถตู้ ประจำทางเพื่อกลับ โรงเรียน ที่เค้าสอน  ผมบอก เค้าว่าถึงแล้วโทรมานะ จะได้รู้ว่าปลอดภัยไหม หลังจากนั้นห้าโมงเย็นสิบสามนาที  เค้าโทรผมคิดว่า คงโทร  มาบอกว่า ถึงแล้วนะ ปลอดภัยดีแต่ที่ผม ได้ยิน คือคำว่า เราเลิกกันเถอะ ใจผมแทบทรุดไม่ได้ทานข้าวเป็นอาทิตย์กินน้ำกับเหล้า เช้ามาทำงานเที่ยง กินแต่น้ำตกเย็นกินเหล้า เพราะมันเป็นสิ่งเดียวที่ช่วยไห้ผมหลับได้ ไม่ร้องให้ ผมถามเค้าว่าเลิกทำไมพี่ไม่ดีตรงไหนเค้าบอกว่า เค้าไม่ได้รักผมนานแล้ว  ตั้งแต่วันที่เค้าทำงาน ราชการครู ผมถามว่าทำไมเค้าก็ว่างสาย  แล้วบล๊อคไลน์ บล๊อตเฟช บล๊อคเบอร์ ผมทิ้ง หลังจากนั้นผมตามง้อมาหนึ่งเดือน โทรไม่ติดเอาเบอร์ที่ทำงานโทรหาได้ยินเสียงผมก็วางเบอร์คนในบ้านโทรไปก็วางผมแอบไปส่องเฟชโดยสมัครไอดีอื่นเห็นเค้าไปดูหนังด้วยกัน กับ แฟนไหม่เค้า ที่ทำงาน โรงพยาบาล ผมโทรไปรอบนี้ ติดผมถามไปดูหนังกับใคร  เค้าว่าแฟนไหม่ ผมบอกคุยกันไม่ถึงเดือนไปกับเค้าแล้วเหรอ เค้าบอกผมว่าเราไม่เกียวข้องอะไรกันแล้วมีคนอื่นแล้วเค้าก็ว่าง เจ็บมากครับ เจ็บที่ใจ ที่เราไว้ใจ มาตลอด9ปีเราตัดสินใจ จะเป็นคู่ชีวิต  สุดท้าย เรากลับมาโดนแบบนี้ อยากจะกลับย้อนเวลาได้  จะทดแทนใดกลับคืนให้เธอ อยากให้โลกหมุนกลับมาช้า ๆและฉันจะคว้าเธอไม่ให้ไป