มันก็ happy ที่เป็นโสด แต่บางทีก็อยากมีใครสักคนที่คุยเรื่องๆโง่ๆที่เจอในแต่ละวันให้เค้าฟังได้บ้าง

เคยไหมรู้สึกว่าตัวเราไม่เหมาะกับใครเลย รู้สึกตัวเราไม่สำคัญกันใครเลย ไร้ค่า โดดเดี่ยว ตัวคนเดียว บางทีก็แอบคิดนะว่าโชคชะตาฟ้ากลั่นแกล้งเราหรือป่าวถึงทำให้เราโสดจนถึงทุกวันนี้ บางทีก็แอบอิจฉาที่เขามีแฟ

ตั้งแต่เล็กจนโต มีแต่คำว่าลำบาก หนี้สิน ลำบากตั้งแต่เด็ก พี่สาวก็ป่วยเป็นมะเร็งเสีย พ่อแม่ก็เลิกกัน รู้สึกโดดเดี่ยวเคว้งคว้างในชีวิต แต่ก่อนเวลาสิ้นเดือนเงินไม่พอจะยืมพี่สาว ตอนนี้หันไปก็ไม่มีใคร มีอะ

ผมมีเพื่อนสนิทสมัยเรียนมหาลัยอยู่ 3 คนครับ ซึ่งทั้ง 3 คนมีแฟนแล้ว แต่งงานไปแล้ว 1 และกำลังจะแต่งเร็ว ๆ นี้อีก 1  ผมเป็นคนเดียวในกลุ่มที่ยังโสด และนั่นแหละ คือเหตุผลที่ผมไม่อยากไปงานแต่ง จะให้หา

รู้สึกชีวิตไร้ค่าไม่อยากอยู่แล้วเหนื่อยไม่รู้จะอยู่ไปทำไม มันเหมือนชีวิตมีอะไรขัดๆตลอดตั้งแต่เด็กจนโต ทำไรก็ไม่สุดตลอดทุกเรื่องเลย ไปอยู่ที่ไหนร้านก็เจ๋งทั่งที่ตั้งใจทำงานแล้วแท้ๆ เรื่องความรักก็เหมือ

คือทางเราค่อนข้างจะเป็นคนน่าเบื่อ อ่อนไหวง่าย และเป็นคนไม่ตามเทรนด์ หรือรู้อะไรที่คนในวัยเดียวกันเขาฮิตกัน แล้วเพราะไม่รู้ และก็ไม่ได้อยากรู้ขนาดนั้นก็เลยทำให้สนกับอพเพื่อนยากพอสมเแต่เราดันเป็นสายงาเร

#คิดถึงบ้านที่จากมาตั้งแต่เด็กๆ #บางมุมก็โดดเดี่ยว #บางมุมก็อยากเล่าอะไรหลายๆอย่าง #บางมุมก็เหนื่อยแบบไม่มีใครเลย - บ้าน: อุ่น ข้างกองไฟ มีกลิ่นหอมของนายามเย็น - เมือง: เหงา หนาว ตากไฟนีออนที่ไร้ไอ

ตอนนี้อายุ จขกท. 22 ขวบ กำลังอยู่ในช่วงทำงาน รู้สึกว่าก่อนหน้านี้มีเพื่อนเยอะมาก แต่พอเริ่มเข้าทำงานกลับรู้สึกเคว้งคว้าง เหงาบ่อยๆ ทั้งๆที่เพื่อนก็ไม่ได้หายไปไหน เบื่อ เซ็ง เหนื่อยๆ ตอนนี้รู้สึกว่าตัว

ผมเป็นคนหนึ่งที่หาจุดยืนของตัวเองไม่ได้ เหนื่อยท้อกับงานกับเงินกับปัญหาต่างๆในชีวิตหลายอย่าง นับได้ว่าตอนตั้งกระทู้นี้กำลังมีมรสุมรุมเร้าผมอยู่ ถึงจะเศร้าจะท้อจะมีเรื่องอึดอัดใจแค่ไหน ก็ไม่สมารถเล่าให

เมื่อใช้ชีวิตตัวคนเดียว ยามที่คุณรู้สึกเปราะบาง เหนื่อยล้ากับทุกๆเรื่อง คิดอะไรไม่ออก เคว้งคว้าง เศร้าเหงา และไม่สามารถบอกใครได้หรือคิดว่าบอกไปก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้ คุณมีวิธีอะไรหรือสิ่งใดที่ช่วยทำให

ตอนนี้ผมกำลังรู้สึกตัวคนเดียวลำพัง ขาดเพื่อนคู่คิด ไร้Passion ไร้กำลังใจ ไร้จุดหมาย ชีวิตก็สับสนๆกับตัวเอง หาจุดที่ลงตัวไม่โอเคสักที ทุกอย่างมันยากที่จะสื่ออกมาเป็นคำพูด ทั้งๆที่เวลาใน Safe Zone ชีวิต