ผมเป็นคนสนใจในวิชาอังกฤษมากศึกษาและทบทวนสิ่งที่ตัวเองเรียนอยู่บางครั้งครา แต่ว่านานๆไปก็จะลืมหมดเพราะไม่ได้ใช้
คำศัพท์และคำพูดใช้ชีวิตประจำวันส่วนใหญ่ก็พูดได้ยาวบ้างสั้นบ้าง (แบบว่าพอสนทนากับทีเชอร์ต่างชาติได้นิดหน่อย) เป็นคำพูดที่ไม่ตรงกับหลักอะไรทั้งสิ้น5555 อะไรนึกได้ก็จับมาต่อๆกันเป็นประโยค แล้วพูดไปแบบมั่วๆ เคยลองหัดจำประโยคที่ถูกต้องแล้วส่วนใหญ่ก็จะจำได้บ้างไม่ได้บ้าง ส่วนใหญ่ก็ได้พูดกับเพื่อนกับครูบางครั้ง ...

มีน้องๆมีพี่ๆหลายคนในโรงเรียนได้ไปศึกษาต่างประเทศ ทุนAFS(อะไรสักอย่างผมจำไม่ได้) ทุกๆครั้งที่ได้เห็นพวกเขาได้มาบอกความรู้สึกที่ได้ไป ผมอยากไปมากๆ (ใฝ่ฝันตั้งแต่เด็กแล้ว) แต่ก็กลับมานั่งคิดว่าจะทำยังไงต่อ...

ทางบ้านผมสนับสนุนเต็มที่นะครับเรื่องการเรียนแต่ฐานะไม่ค่อยจะดี ผมเลยไม่ค่อยจะกล้าขอท่านไปติวที่นั้น หรือเรียนพิเศษที่ไหน เพราะถ้าเรียนไปไม่รู้จุดมุ่งหมายและไม่ได้ใช้มัน ผมก็จะลืมมันอีก (เป็นคนขี้ลืมเอามากๆครับ)

จะอยากจะขอคำปรึกษาว่าผมควรทำยังไงดี ผมอยากไปเปิดโล้งกว่าบ้าง อยากรู้ความคิดและทัศนคติของคนต่างชาติว่าเขามีแนวคิดแตกต่างจากเรายังไงและแบบไหน ....
ปล.ผมอยากไป ญี่ปุ่น สวีเดน และสวิตเซอร์แลนด์ครับ