.... สวัสดีค่ะ .... (ขออนุญาติบันทึกเรื่องราวความทรงจำนะคะ)
เรามีเพื่อนที่รู้จักกันมานานตั้งแต่เด็กคนนึงค่ะ เราเรียนแข่งกันมาตลอดตั้งแต่ประถม แม่เรากับแม่เขาก็รู้จักกันดี
เวลาช่วงประถมเราผ่านมันมาด้วยกัน ถึงแม้จะไม่สนิทกันมากก็ตาม ...
แม้เราจะจำเรื่องราวทั้งหมดไม่ได้มาก แต่เราก็ จำความรู้สึกตัวเองได้ดี ว่าเรารู้สึกดีกับเพื่อนคนนี้นะ เขาเป็นเด็กดี นิสัยดี
อ่อนโยน ทุกน้ำเสียง ทุกการแสดงออก จากเด็กผู้ชายคนนี้ เราจำได้หมด ..
พอเข้ามัธยมเราต่างแยกย้ายกันออกไป เขาก็เรียนอีกที่ เราก็เรียนอีกที่ แทบจะไม่ได้ติดต่อกันเลย
เเต่พอนานน๊านน มาคุยกันที เราก็ยังรู้สึกสบายใจที่คุยกับเขาเหมือนเช่นเคย . ..
จนเข้ามหาลัย ความบังเอิญ ก็เกิดค่ะ เรามาเรียนที่เดียวกัน . ..
ถึงแม้จะคนละคณะ แต่ก็ทำให้เราได้ติดต่อกันบ้าง .. ช่วงปี 1 เราได้พูดคุยกันมากขึ้น ถามความเป็นอยู่ทั่วไปกัน ตามประสาเพื่อน
.. เหมือนเดิมค่ะ ... เขาก็ยังเหมือนเดิม เป็นเด็กผู้ชายที่น่ารักเหมือนเดิม
แต่ตอนนั้น เรามีแฟนไง เขาเองก็มี ต่างคนต่างมี .. แต่เราก็ไม่ได้คิดอะไรขนาดนั้นนะ แค่พอได้คุยกัน มันรู้สึกดีตามปกติเท่านั้นเอง ...
จากนั้นก็ไม่ค่อยได้คุยกันอีกเลย .. แม้จะเรียนที่เดียวกันก็เถอะ เอาจริงๆ เราแทบไม่ได้เจอกันอีกเลย 2 ปี ต่อจากนั้น
แต่เราก็ติดตามเขามาตลอดนะ ติดตามเหมือนเดิม ตั้งแต่แยกกันตอนประถม ส่องเฟส เช็คความเป็นอยู่ ...
มันไม่ใช่ ความแอบชอบนะ ' เราแค่รู้สึกดีและผูกผันกัน กับเขาเท่านั้นเอง พอเห็นเขาสบายดี เราก็ชื่นใจแปลกๆ 5555
จนตอนนี้ เราอยู่ปี 3 แล้ว ... เราเลิกกับแฟนมาได้สักพัก แล้วตอนนี้ก็ไม่มีใคร .. อยู่ชิวๆตามประสาเราแหละ
อยู่ดีๆ แชทเขาก็เด้งมา ' เรียนเปนไงบ้าง ' . ...
งงสิค่ะ 5555 หายหน้าหายตาไปเชียวว เพื่อนเรา คุยยาวเลยยย ที่นี้ 55555
ก็รู้เรื่องที่เขาพึ่งเลิกกับแฟนเหมือนกันแหละ เราก้คุยกันไปเรื่อยๆๆๆ เรื่อยๆๆ แบบไม่ได้คุยกันมานาน
แต่มันไม่ใช่แค่นั้นน่ะสิ ....
วันนั้นเรานั่งคุยกันทั้งวันเลย แต่ มันสบายใจมากไง เขาเองก็เปนแบบนั้น . ...
เราต่างสบายใจซึ่งกันและกันมากขึ้น .... ยิ่งคุย ยิ่งเข้าใจ ยิ่งรู้สึกดี เวลามันลงตัว อะไรๆมันก็ลงตัวหมดทุกอย่าง
เรานัดเจอกันมากขึ้น กินข้าว ดูหนัง ... ต่างคนต่างมีความสุข ' ...
ใช่ค่ะ . ... ความรัก ' มันเกิดขึ้นแล้ววว
เรากลับมานั่งคุยกันอย่างจริงจัง .. สรุปเลย ...เราต่างรู้สึกดีซึ่งกันและกันมาตลอด ตั้งแต่ประถม
เขาบอก เขาอยู่ใกล้เรามาตลอด เดินใกล้ๆ เล่นดนตรีข้างกัน ไปแข่งขันนู้นนี่ คอยมองเรา ดูแลเรา เขาจำทุกอย่างเกี่ยวกับเราได้หมด ตั้งแต่ประถม
ซึ่งเราเองก็ยังจำแทบไม่ได้เลย ว่าเขาอยู่ใกล้ๆ มาตลอด ..
ช่วงมหาลัย เขาบอก เขาเจอเราบ่อยมาก แต่เขาไม่ได้มีโอกาสทัก
เราเคยคบกับเพื่อนเขานะ เขาเองก็เปนคนบอกเพื่อนเขา ว่าถ้าไม่จริงจังกับเรา อย่ามาทำอะไรเรา ให้เราเสียใจ ...
คือ เขาอยู่ห่างๆอย่างห่วงๆ มาโดยตลอด ...
เรามานั่งคุยกัน ก็นึกขำตัวเราเอง ว่า ทำไม ? ต่างคนต่างรู้สึกดี ต่างคนต่างเป็นห่วง ต่างคนต่างคอยมองกันมาตลอด
แต่ทำไม ทำไมไม่เข้าหากันตั้งแต่ทีเเรก 55555
นี่แหละค่ะ ... ความรัก ' มันอยู่ที่เวลา ...
เมื่อไรที่ทุกอย่างลงตัว . เมื่อไรที่มันถึงเวลา .
เราไม่ต้องไปเร่ง เราไม่ต้องไปพยายาม เราแค่นั่งอยู่เฉยๆ ความพอดีมันจะมาเอง . ...
ขอบคุณค่ะ .
จากเพื่อน เป็น คนรัก
เรามีเพื่อนที่รู้จักกันมานานตั้งแต่เด็กคนนึงค่ะ เราเรียนแข่งกันมาตลอดตั้งแต่ประถม แม่เรากับแม่เขาก็รู้จักกันดี
เวลาช่วงประถมเราผ่านมันมาด้วยกัน ถึงแม้จะไม่สนิทกันมากก็ตาม ...
แม้เราจะจำเรื่องราวทั้งหมดไม่ได้มาก แต่เราก็ จำความรู้สึกตัวเองได้ดี ว่าเรารู้สึกดีกับเพื่อนคนนี้นะ เขาเป็นเด็กดี นิสัยดี
อ่อนโยน ทุกน้ำเสียง ทุกการแสดงออก จากเด็กผู้ชายคนนี้ เราจำได้หมด ..
พอเข้ามัธยมเราต่างแยกย้ายกันออกไป เขาก็เรียนอีกที่ เราก็เรียนอีกที่ แทบจะไม่ได้ติดต่อกันเลย
เเต่พอนานน๊านน มาคุยกันที เราก็ยังรู้สึกสบายใจที่คุยกับเขาเหมือนเช่นเคย . ..
จนเข้ามหาลัย ความบังเอิญ ก็เกิดค่ะ เรามาเรียนที่เดียวกัน . ..
ถึงแม้จะคนละคณะ แต่ก็ทำให้เราได้ติดต่อกันบ้าง .. ช่วงปี 1 เราได้พูดคุยกันมากขึ้น ถามความเป็นอยู่ทั่วไปกัน ตามประสาเพื่อน
.. เหมือนเดิมค่ะ ... เขาก็ยังเหมือนเดิม เป็นเด็กผู้ชายที่น่ารักเหมือนเดิม
แต่ตอนนั้น เรามีแฟนไง เขาเองก็มี ต่างคนต่างมี .. แต่เราก็ไม่ได้คิดอะไรขนาดนั้นนะ แค่พอได้คุยกัน มันรู้สึกดีตามปกติเท่านั้นเอง ...
จากนั้นก็ไม่ค่อยได้คุยกันอีกเลย .. แม้จะเรียนที่เดียวกันก็เถอะ เอาจริงๆ เราแทบไม่ได้เจอกันอีกเลย 2 ปี ต่อจากนั้น
แต่เราก็ติดตามเขามาตลอดนะ ติดตามเหมือนเดิม ตั้งแต่แยกกันตอนประถม ส่องเฟส เช็คความเป็นอยู่ ...
มันไม่ใช่ ความแอบชอบนะ ' เราแค่รู้สึกดีและผูกผันกัน กับเขาเท่านั้นเอง พอเห็นเขาสบายดี เราก็ชื่นใจแปลกๆ 5555
จนตอนนี้ เราอยู่ปี 3 แล้ว ... เราเลิกกับแฟนมาได้สักพัก แล้วตอนนี้ก็ไม่มีใคร .. อยู่ชิวๆตามประสาเราแหละ
อยู่ดีๆ แชทเขาก็เด้งมา ' เรียนเปนไงบ้าง ' . ...
งงสิค่ะ 5555 หายหน้าหายตาไปเชียวว เพื่อนเรา คุยยาวเลยยย ที่นี้ 55555
ก็รู้เรื่องที่เขาพึ่งเลิกกับแฟนเหมือนกันแหละ เราก้คุยกันไปเรื่อยๆๆๆ เรื่อยๆๆ แบบไม่ได้คุยกันมานาน
แต่มันไม่ใช่แค่นั้นน่ะสิ ....
วันนั้นเรานั่งคุยกันทั้งวันเลย แต่ มันสบายใจมากไง เขาเองก็เปนแบบนั้น . ...
เราต่างสบายใจซึ่งกันและกันมากขึ้น .... ยิ่งคุย ยิ่งเข้าใจ ยิ่งรู้สึกดี เวลามันลงตัว อะไรๆมันก็ลงตัวหมดทุกอย่าง
เรานัดเจอกันมากขึ้น กินข้าว ดูหนัง ... ต่างคนต่างมีความสุข ' ...
ใช่ค่ะ . ... ความรัก ' มันเกิดขึ้นแล้ววว
เรากลับมานั่งคุยกันอย่างจริงจัง .. สรุปเลย ...เราต่างรู้สึกดีซึ่งกันและกันมาตลอด ตั้งแต่ประถม
เขาบอก เขาอยู่ใกล้เรามาตลอด เดินใกล้ๆ เล่นดนตรีข้างกัน ไปแข่งขันนู้นนี่ คอยมองเรา ดูแลเรา เขาจำทุกอย่างเกี่ยวกับเราได้หมด ตั้งแต่ประถม
ซึ่งเราเองก็ยังจำแทบไม่ได้เลย ว่าเขาอยู่ใกล้ๆ มาตลอด ..
ช่วงมหาลัย เขาบอก เขาเจอเราบ่อยมาก แต่เขาไม่ได้มีโอกาสทัก
เราเคยคบกับเพื่อนเขานะ เขาเองก็เปนคนบอกเพื่อนเขา ว่าถ้าไม่จริงจังกับเรา อย่ามาทำอะไรเรา ให้เราเสียใจ ...
คือ เขาอยู่ห่างๆอย่างห่วงๆ มาโดยตลอด ...
เรามานั่งคุยกัน ก็นึกขำตัวเราเอง ว่า ทำไม ? ต่างคนต่างรู้สึกดี ต่างคนต่างเป็นห่วง ต่างคนต่างคอยมองกันมาตลอด
แต่ทำไม ทำไมไม่เข้าหากันตั้งแต่ทีเเรก 55555
นี่แหละค่ะ ... ความรัก ' มันอยู่ที่เวลา ...
เมื่อไรที่ทุกอย่างลงตัว . เมื่อไรที่มันถึงเวลา .
เราไม่ต้องไปเร่ง เราไม่ต้องไปพยายาม เราแค่นั่งอยู่เฉยๆ ความพอดีมันจะมาเอง . ...
ขอบคุณค่ะ .