เรามีเพื่อนที่นิสัยโอเคอยู่กลุ่มหนึ่ง นิสัยดีใช้ได้เลย
เพราะเรียนอยู่คณะที่อาจารย์ส่วนมากไม่มีชีทให้ ส่วนมากมีแต่หัวข้อมาให้ว่าเรียนเรื่องอะไรกันอยู่
ทำให้ต้องไปนั่งถอดคลิปเสียงอาจารย์ ใช้เวลาโดยเฉลี่ย 4 ชั่วโมงต่อคลิป [+หาข้อมูลเพิ่มเติมเรื่องที่เรียน]
จริงๆจะอ่านของรุ่นพี่ก็ได้ แต่เราคิดว่าทำเองจะสบายใจกว่า ว่าข้อมูลถูกต้องไม่ถูกต้อง แถมละเอียดกว่ากันเยอะ
เพื่อนมาขอตลอด และเราก็ให้มาตลอดทุกปี วิชาไหนไม่มีก็อ่านของรุ่นพี่ จนมาครั้งนี้เราถามเพื่อนว่า ลองมาช่วยกันทำไหม แบ่งวิชากัน
เพื่อนบอกคงทำไม่ไหวหรอก ...
ทำให้เราเองก็เริ่มหงุดหงิด เพราะชีทกว่าจะทำเสร็จเราเสียเวลาไปเยอะมาก เราทำได้ทำไมเพื่อนทำไม่ได้ แถมเพื่อนเกือบทั้งกลุ่มก็อยู่หอแถวมอ ไปกลับแค่ยี่สิบนาที ต่างจากเราที่บ้านอยู่ไกล มีเวลามากกว่าเราอีก เราเองกว่าจะกลับถึงบ้านก็เกือบสองทุ่มแล้ว และเพื่อนดูไม่พยายามช่วยเหลือตัวเองเลย อย่างน้อยก็อยากให้ช่วยกันบ้าง
เมื่อก่อน เราชอบคิดว่า มีอะไรก็แบ่งๆเพื่อนไปไม่ต้องคิดเล็กคิดน้อย ทำอย่างนี้ก็เหมือนเป็นการซื้อใจเพื่อนทางอ้อมด้วย แต่ไปๆมาๆเริ่มหลอนว่าเพื่อนจะคบตัวเองเพราะเรื่องเรียนอย่างเดียวแล้ว เพราะความชอบอะไรอื่นๆก็ค่อนข้างต่างกันหมด
ปล. เพื่อนทั้งหมด พูดโดยรวมๆคือนิสัยดีนะคะ เวลาเรากระเป๋าตังหายก็ช่วยเหลือ ไปเที่ยวก็ซื้อของมาฝาก ติดแค่เรื่องเรียนนี่ล่ะ
ปล2. ปีนี้เราก็คงให้ชีทเพื่อนเหมือนเดิม แต่เริ่มรู้สึกหงุดหงิดเอามว่าเพื่อนๆไม่พยายามกันเลย เหมือนลูกนกคอยให้แม่นก [เรา] มาป้อนให้อย่างเดียว มีความรู้สึกว่าอยากถีบให้เพื่อนออกจากรังไปให้ไปฝึกบินเองมั่งค่ะ
[มหาลัย] ควรช่วยเพื่อนที่ไม่มีความพยายามเรื่องเรียนไหมคะ
เพราะเรียนอยู่คณะที่อาจารย์ส่วนมากไม่มีชีทให้ ส่วนมากมีแต่หัวข้อมาให้ว่าเรียนเรื่องอะไรกันอยู่
ทำให้ต้องไปนั่งถอดคลิปเสียงอาจารย์ ใช้เวลาโดยเฉลี่ย 4 ชั่วโมงต่อคลิป [+หาข้อมูลเพิ่มเติมเรื่องที่เรียน]
จริงๆจะอ่านของรุ่นพี่ก็ได้ แต่เราคิดว่าทำเองจะสบายใจกว่า ว่าข้อมูลถูกต้องไม่ถูกต้อง แถมละเอียดกว่ากันเยอะ
เพื่อนมาขอตลอด และเราก็ให้มาตลอดทุกปี วิชาไหนไม่มีก็อ่านของรุ่นพี่ จนมาครั้งนี้เราถามเพื่อนว่า ลองมาช่วยกันทำไหม แบ่งวิชากัน
เพื่อนบอกคงทำไม่ไหวหรอก ...
ทำให้เราเองก็เริ่มหงุดหงิด เพราะชีทกว่าจะทำเสร็จเราเสียเวลาไปเยอะมาก เราทำได้ทำไมเพื่อนทำไม่ได้ แถมเพื่อนเกือบทั้งกลุ่มก็อยู่หอแถวมอ ไปกลับแค่ยี่สิบนาที ต่างจากเราที่บ้านอยู่ไกล มีเวลามากกว่าเราอีก เราเองกว่าจะกลับถึงบ้านก็เกือบสองทุ่มแล้ว และเพื่อนดูไม่พยายามช่วยเหลือตัวเองเลย อย่างน้อยก็อยากให้ช่วยกันบ้าง
เมื่อก่อน เราชอบคิดว่า มีอะไรก็แบ่งๆเพื่อนไปไม่ต้องคิดเล็กคิดน้อย ทำอย่างนี้ก็เหมือนเป็นการซื้อใจเพื่อนทางอ้อมด้วย แต่ไปๆมาๆเริ่มหลอนว่าเพื่อนจะคบตัวเองเพราะเรื่องเรียนอย่างเดียวแล้ว เพราะความชอบอะไรอื่นๆก็ค่อนข้างต่างกันหมด
ปล. เพื่อนทั้งหมด พูดโดยรวมๆคือนิสัยดีนะคะ เวลาเรากระเป๋าตังหายก็ช่วยเหลือ ไปเที่ยวก็ซื้อของมาฝาก ติดแค่เรื่องเรียนนี่ล่ะ
ปล2. ปีนี้เราก็คงให้ชีทเพื่อนเหมือนเดิม แต่เริ่มรู้สึกหงุดหงิดเอามว่าเพื่อนๆไม่พยายามกันเลย เหมือนลูกนกคอยให้แม่นก [เรา] มาป้อนให้อย่างเดียว มีความรู้สึกว่าอยากถีบให้เพื่อนออกจากรังไปให้ไปฝึกบินเองมั่งค่ะ