คือมีรุ่นน้องคนนึงเรียนโรงเรียนเดียวกัน เป็นสาวแว่น (ส่วนตัวชอบคนใส่แว่น) น่ารักมากๆ ผมบอกชอบไปน้องเค้าไปทั้งหมด 3 ครั้ง คร้งแรกเอามือประกบน้องเค้าซ้ายขวาแล้วบอกว่าคบกันมั้ยแต่น้องบอกไม่ผมเดินออกมาพร้อมความแห้ว ครั้งที่ 2 เป็นช่วงใกล้จะปิดเทอม ม.2 เทอม 1 แล้วและ น้องเค้าก็เริ่มคุยกับเรามากขึ้นไอ้เราก็หยอดมุขไป น้องเค้าก็เขิน เราก็เริ่มมีความหวังมากขึ้น พอวันถัดมา ผมเลยบอกชอบน้องเค้าไปแต่ก็เหมือนแห้วมาเหมือนเดิมม ทำให้ผมร้องให้กับผู้หญิงที่ไม่ใช่แม่เป็นครั้งแรกในชีวิต หลังจากนั้นไม่ได้คุยกันมานานมากจนถึง ม.3 จนกระทั้งได้มาคุยกันอีกทีนึงในเฟส คุยจนสนิทมากจนบอกชอบไปอีกครั้งอแต่ก็แห้วเหมือนเดิม จนผมเริ่มที่จะตัดใจ แต่พอไกล้จะปิดเทอมเท่านั้นละ!!! น้องเค้าฝากเพื่อนมาบอกว่าจะคบดูมั้ยผมตอกหน้าเพื่อนน้องเค้ารับว่า เอาดี้!!! หลังจากนั้นเราก็คุยกันวันนั้นวันศุกร์ ผมบอกเพื่อนว่าจะไปลงเกมในคอมให้มันในวันเสาร์ ก็เลยบอกลาแล้วกลับมาบ้าน พอถึงวันเสาร์ผมก็ไปบ้านวัน ก่อนหน้านั้นผมได้โพสว่า อยากกินแตงโมเว้ยย(น้องเค้าชื่อโม) หลังจากนั้นผมก็ไปบ้านเพื่อนลงเกมเสร็จไรเสร็จก็นั้งเล่นกับมันเรื่อยๆ แม่มันก็ยกแตงโมมาให้กิน หลังกินเสร็จกำลังจะกลับบ้านน้องเค้าก็มาบอกเลิกด้วยเหตุผลว่าอยากโสด ผมเลยร้องอ่าววว!!! นั้นทำให้ร้องให้ครั้งที่สอง อยากทราบว่าทำยังไงถึงจะให้ลืมได้อ่ะครับ?
ทำไมถึงรักคนที่ทำให้เราร้องให้ครั้งแรกแบบลืมไม่ลงอ่ะครับ?