ขอแชร์ความภูมิใจเล็กๆ ทนตื่นตีห้าครึ่ง ถึงบ้านหนึ่งทุ่มทุกวัน



ต้นปีที่แล้ว  ผมตัดสินใจยอมเป็นหนี้ซื้อบ้านไว้หลังนึง  โดยตั้งใจว่า จะทำงานทุกวันเพื่อให้สามารถทั้งผ่อนทั้งโปะ ให้หมดภายในสองปีให้ได้

ซึ่งในช่วงสามเดือนแรกของการต้องตื่นเช้าทุกวันแบบนี้  ก็เหนื่อยก็เพลียเหมือนกัน อาศัยกำลังใจจากการมองมาที่ลูกเมียที่นอนหลับสบายกันอยู่ในห้องนอน ก่อนออกจากบ้าน

อยากให้พวกเค้ามีบ้านที่มั่นคง หากเราเป็นอะไรปุบปับ จะได้ไม่มีภาระเรื่องบ้านที่ยังติดแบงค์ให้ลำบากทีหลัง

เชื่อว่ายังมีคนในวัยทำงานอย่างผมอีกจำนวนไม่น้อย ที่ตั้งใจทำงานทุกวัน แม้จะเหนื่อยจะท้อบ้าง ก็ขอให้เชื่อว่า ยังมีผมอีกคนที่ขยันทำงานแบบพวกคุณเหมือนกัน

บางทีก็รู้สึกอิจฉาเล็กๆกับคนที่ได้หยุดไปเที่ยวพักผ่อนกับครอบครัว  ได้เห็นรูปที่เค้าเอามาแชร์กันตามสื่อโซเชียล  ก็รู้สึกร่วมยินดีด้วย

แต่ในในก็คิดว่า ยัง.. ยังไม่ถึงเวลาของเรา ขอให้เราพร้อมกว่านี้อีกนิด  หมดหนี้ หมดสิน หมดภาระที่สำคัญๆลงก่อน  

โอกาสไม่ได้มีมาง่ายๆและบ่อยๆ  ในเมื่อเราสามารถทำได้ ครอบครัวคอยให้กำลังใจ  ขอเพียงแค่เราขยัน อดทน ไม่ย่อท้อ รักษาสุขภาพ พักผ่อนให้เพียงพอ ทานแต่อาหารที่มีประโยชน์ ไม่ใช้จ่ายฟุ่มเฟือย

สิ่งที่เราหวังก็จะประสบความสำเร็จอย่างแน่นอน



ปล.  เสาร์-อาทิตย์  ผมกลับถึงบ้านห้าโมงเย็น  ไปเดินห้างกับครอบครัวบ้างเหมือนกันครับ

คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 76
จะว่าเสพติดทำงานมั้ยก็คงไม่นะครับ  ทุกวันนี้กว่าผมจะลุกมาจากเตียงได้ ก็ยังรู้สึกงัวเงียอยู่เลย

ผมต้องเสียสละอะไรหลายๆอย่าง  เพื่อให้ได้ฐานะครอบครัวที่มั่นคง  มันไม่ง่ายหรอกถ้าเราไม่มุ่งมั่นและตั้งใจจริง

ผมยังหวังว่า  สักวันจะถึงเวลาที่ผมอยากทำอะไรตามใจตัวเองได้มากกว่าทุกวันนี้  ยังมีอีกตั้งหลายสิ่งหลายอย่างที่ผมอยากทำแต่ไม่มีเวลา

ผมเริ่มต้นมาจากศูนย์  อาศัยความทะเยอทะยาน ความขยัน การคบเพื่อนดี มีครอบครัวที่ดี  ทำให้ผมได้มีอย่างทุกวันนี้

หากมีโอกาส ผมอาจจะแชร์สิ่งที่ผ่านมาในชีวิตผม ว่าต้องผ่านอะไรมาบ้าง ถึงจะมาจุดนี้  ผมเริ่มช่วยพ่อแม่ทำงานตั้งแต่อยู่ป.3 ซึ่งต่างกับเด็กในวัยเดียวกัน  

ถ้าใครคิดว่าตนเองเกิดมาลำบาก  ไม่มีโอกาสเหมือนคนอื่นๆ  ก็ขอให้ดูผมเป็นตัวอย่าง  เราเลือกเกิดไม่ได้ แต่เราเลือกอนาคตของเราได้  เรามีมือมีเท้ามีมันสมองเท่าๆกัน แค่นี้ก็พอล่ะที่จะสร้างอนาคคตตามที่เราต้องการ  ขออย่างเดียว จงเลือกเดินทางที่สุจริตเท่านั้น
สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 11
ขอขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจครับ...  ขอบอกว่ากว่าจะมาถึงจุดที่อยู่ตัวได้ ไม่ง่ายเลย

จิตใจของตนเองและกำลังใจจากคนรอบข้างมีส่วนสำคัญมาก  ต้องรักและเข้าใจ ต่างคนต้องต่างทำหน้าที่  ไม่บั่นทอนจิตใจกัน

ที่สำคัญที่สุด ต้องพยายามทำตัวเองไม่ให้ป่วย  เพราะถ้าหากเราต้องหยุดงาน นั่นหมายถึงรายได้เราก็จะหายไปด้วย

ง่ายๆสำหรับผมเลยคือ  การพักผ่อนให้เพียงพอ  ทานอาหารเป็นเวลา  ออกกำลังกายบ้างตามสมควร

การสันทนาการของผมคือ  การได้นั่งทานผลไม้ระหว่างดูทีวีตอนเย็น  หยอกล้อเล่นกับลูก ฟังเพลงในบ้าน เล่นเกมส์บ้าง  สั่งอะไหล่รถมาซ่อมเองเท่าที่ทำได้ในเย็นวันหยุด

พยายามไม่นอนดึกเกินสี่ทุ่ม  เคยเผลอดูบอลคู่ดึกแถมดื่มเบียร์ไปด้วยระหว่างดู  เห็นผลเลย เจ็บคอเป็นหวัดอีกสองวันต่อมา

แต่มันไม่ได้เป็นแค่ผมคนเดียว  กลับทำให้คนอื่นในบ้านพลอยติดหวัดตามกันไปด้วยทั้งหมด  โดยเฉพาะลูกๆ  ทำให้ผมรู้สึกผิดทีเดียว ที่เป็นต้นเหตุทำให้ครอบครัวต้องเดือดร้อนไปด้วย  

ที่ผ่านมา ผมเห็นใครหลายๆคนที่ต้องทำงานเกือบทุกวันไม่ได้น้อยไปกว่าผม  ถึงแม้ผมจะรู้สึกเหนื่อยในบางวันแต่ก็คิดว่าตนเองยังโชคดีเสียด้วยซ้ำ

ผมทำงานหนักเพียงเพื่อต้องการให้หมดภาระหนี้สิน  แต่มีอีกหลายคนที่ต้องทำงานหนักเพื่อปากท้องของตัวเองกับคนที่บ้านให้ผ่านไปในแต่ละวันเสียด้วยซ้ำ

ชีวิตที่ผ่านไปในแต่ละวัน  ผมสังเกตเห็นผู้คนหลากหลายที่ต่างทำหน้าที่ของตนไม่ต่างไปจากผมเลย  คนงานแม่บ้านที่ทำงานเห็นเค้าขนของไปมาเกือบทั้งวัน  พนักงานชายหญิงที่ทักทายผมทุกเช้าก็ยืนทำหน้าที่ช่วยเหลือผู้คนตามหน้าที่ของตน   ที่แยกไฟแดงรัชดาลาดพร้าวผมเห็นคนชราหรือไม่ก็เด็กน้อยเดินขายพวงมาลัยเกือบทุกเย็น

ในใจผมแล้ว อยากเดินไปบอกทุกคนว่า ผมขอเป็นกำลังใจในการทำงาน ขอให้ตั้งใจทำงานกันอย่างนี้ต่อไป

แต่ก่อนผมจะไม่สนับสนุนการซื้อพวงมาลัยตามแยกไฟแดงเลยสักครั้ง  แต่ตอนนี้ความคิดผมเปลี่ยนไปแล้ว  หากมีโอกาสผมจะช่วยเค้าซื้อไปไหว้พระที่บ้าน  ผมไม่ได้อยากได้พวงมาลัยเท่าไหร่นักหรอก  แต่ผมอยากให้กำลังใจด้วยการช่วยซื้อพวงมาลัยจากพวกเขามากกว่า

อาจมีหลายคนที่ไม่เห็นด้วยกับเรื่องนี้  แต่เชื่อผมเถอะ คงไม่มีใครอยากให้พ่อที่แก่แล้ว กับลูกหลานในวัยที่ควรจะเล่นอยู่ที่บ้าน ต้องมาเดินขายพวงมาลัยตามท้องถนนหรอก  ถ้ามันไม่มีสภาวะบังคับให้ต้องเลี้ยงปากท้องของตน

หากใครจะตำหนิผม  ผมก็ขอน้อมยอมรับโดยดี  แต่ผมทำใจไม่ได้เลยที่จะไม่ช่วย  เพราะทั้งคนชราที่รุ่นราวคราวพ่อ  และเด็กๆก็อายุรุ่นเดียวกับลูกของผมพอดีเช่นกัน   มันสะเทือนใจมากๆครับ
ความคิดเห็นที่ 12
เยี่ยมครับ   ชอบมากเลยตอนที่บอกว่า
อาศัยกำลังใจจากการมองมาที่ลูกเมียที่นอนหลับสบายกันอยู่ในห้องนอน ก่อนออกจากบ้าน

สาวๆทั้งหลายดูไว้  กระทู้ข้างล่างหลายๆกระทู้ขโมยของเมียบ้าง ไปทำหนี้ไปให้เมียบ้าง ฯลฯ
ไอ้พวกนั้นมันไม่ใช่ผู้นำครอบครัวที่ดี  มาตรฐานผู้นำครอบครัวที่ดี ต้องเป็นแบบ จขกท นะครับ

ต่อไปจะได้ไม่ต้องมาตั้งกระทู้ ....... จะเลิกดีหรือไม่ จะทำอย่างไร  บอกได้เลยไอ้พวกขโมย
ของเมีย  สร้างหนี้แล้วมาโยนให้เมีย ฯลฯ  พวกนี้มันพวกแมงDAR ต้องปล่อยให้สูญพันธ์ุไป
เลิกคบไปเลยไม่ต้องมาตั้งกระทู้ถามอีก ตัวอย่างดีๆแบบนี้ก็มีให้เห็นแล้วจะได้รู้ว่าผัวหรือแฟน
ดีๆมันเป็นยังไง
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่