คือผมชอบเพื่อนอยู่คนนึงครับ (ให้นามสมติว่าA) เราเคยมีอะไรกันครั้งนึง แต่ไม่ถึงขั้นนั้นนะครับ แค่oralsex... หลังจากนั้น ผมก็รู้สึกชอบAขึ้นมา แต่คือAเค้า เป็นคนที่คุยหลายคน คุยไปเรื่อย ไม่ได้เป็นเด็กเรียน เค้าเลยให้ความสนใจกับผมน้อย ทำให้เวลาผมอยู่กับเค้า เค้าอาจจะไม่รู้ก้ได้ว่าผมชอบเค้าอยู่
แต่หลังจากนั้นไม่นาน อาจารย์ได้จัดที่นั่งใหม่ในห้อง ผมได้นั่งคู่กับB(นามสมมติ) เราคุยกันค่อนข้างถูกคอ คุยกัน ขำคิกคักๆ จนเพื่อนๆกับอาจารย์จิ้นกัน คือBเค้าคงไม่เขินหรอกครับ แต่ผมก้แอบเขิน แต่ก้ไม่ได้คิดอะไร เพราะผมก้มีคนที่ชอบอยู่แล้ว
ผมชอบAมาเกือบจะ1ปีแล้วครับ ผมอยากบอกชอบเค้านะ แต่มันไม่มีโอกาสที่เหมาะสม อีกทั้งกับผมอยากจะบอกกับเค้าต่อหน้าต่อตา ไม่อยากไลน์หรือส่งข้อความไป ทำให้มันยืดเยื้อมาตั้งนาน
ผมรู้ว่าผมกับAมันเป็นไปไม่ได้ เพราะผมก็เป็นผู้ชาย Aเค้าก้เป็นผู้ชาย (และออกจะเพลย์บอยหน่อยๆด้วย) ไม่มีทางเลย ที่เค้าจะมาชอบผมแน่นอน เลยคิดที่จะตัดใจ แต่ก้ทำไม่ได้
จนวันก่อนครับ Bชวนเพื่อนในห้องไปดูหนังผี แต่เพราะว่า ชวนกันกระทันหัน เลยกลายเป็นว่า มีผม กับB (และBลากCที่เป็นเพื่อนของBไปอีกคน) ไปดูหนังกัน มันเป็นครั้งแรกเลยครับ ที่ผมได้ไปเที่ยวกับผู้ชาย ดูหนังผีครั้งแรก และดูหนังกับผู้ชาย อีกอย่าง พอเพื่อนๆในห้องรู้ว่าผมกับBไปดูหนังด้วยกัน เพื่อนๆก้จิ้นผมกับBหนักกว่าปีที่แล้ว
พวกเราไปดูหนังกัน และเนื่องด้วยผมกับBไม่เคยดูหนังผีเลย เราสองคนเลยกล้าๆกลัวๆทีาจะดู(แต่B
เป็นคนชวนดู55555) ระหว่างที่ผมดูหนังกับBและC ผมกับB(ซึ่งนั่งข้างกัน) ก้ตัวห่อเพราะกลัวและตกใจ ผมกับBก็ซุกกัน ซบกัน ก้เพราะมันกลัวอ่ะครับ555555
หลังจากที่เราดุหนังเสร็จ ผมกับBและC ก้ไปกินขนมกันต่อ ระหว่างนั้นก้ปั่นตัวเองกับBลงไลน์ห้องให้พอเป็นพิธี แต่Cขอตัวกลับก่อน เลยเหลือผมกับBอยู่กันสองคน
พวกเราคุยกันนานพอสมควร เริ่มรู้สึกสนิทกัน ผมเริ่มรู้สึกดีกับB รู้สึกมีความสุขเมื่อได้อยู่กับB ผมเลยเริ่มไม่แน่ใจตัวเองว่า ผมชอบBรึเปล่า และผมตัดใจจากAได้รึยัง ผมไม่รู้หัวใจตัวเองเลยครับ ตอนนี้ผมสับสนมาก ทั้งที่รู้ว่าทั้งAและBเป็นผู้ชายที่ชอบผู้หญิง ไม่มีทางมาชอบผมได้แน่ๆ แต่ผมก้ไม่รู้สิครับ
ผมเลยอยากรู้ว่า ผมกับBจากคู่จิ้น มันสามารถเป็นคู่จริงได้มั้ย แล้ว..ผมชอบBรึเปล่า
[ขอบคุณที่ยอมอ่านมาจนจบนะครับ☺️☺️]
จากคู่จิ้น ไปเป็นคู่จริงได้มั้ยครับ
แต่หลังจากนั้นไม่นาน อาจารย์ได้จัดที่นั่งใหม่ในห้อง ผมได้นั่งคู่กับB(นามสมมติ) เราคุยกันค่อนข้างถูกคอ คุยกัน ขำคิกคักๆ จนเพื่อนๆกับอาจารย์จิ้นกัน คือBเค้าคงไม่เขินหรอกครับ แต่ผมก้แอบเขิน แต่ก้ไม่ได้คิดอะไร เพราะผมก้มีคนที่ชอบอยู่แล้ว
ผมชอบAมาเกือบจะ1ปีแล้วครับ ผมอยากบอกชอบเค้านะ แต่มันไม่มีโอกาสที่เหมาะสม อีกทั้งกับผมอยากจะบอกกับเค้าต่อหน้าต่อตา ไม่อยากไลน์หรือส่งข้อความไป ทำให้มันยืดเยื้อมาตั้งนาน
ผมรู้ว่าผมกับAมันเป็นไปไม่ได้ เพราะผมก็เป็นผู้ชาย Aเค้าก้เป็นผู้ชาย (และออกจะเพลย์บอยหน่อยๆด้วย) ไม่มีทางเลย ที่เค้าจะมาชอบผมแน่นอน เลยคิดที่จะตัดใจ แต่ก้ทำไม่ได้
จนวันก่อนครับ Bชวนเพื่อนในห้องไปดูหนังผี แต่เพราะว่า ชวนกันกระทันหัน เลยกลายเป็นว่า มีผม กับB (และBลากCที่เป็นเพื่อนของBไปอีกคน) ไปดูหนังกัน มันเป็นครั้งแรกเลยครับ ที่ผมได้ไปเที่ยวกับผู้ชาย ดูหนังผีครั้งแรก และดูหนังกับผู้ชาย อีกอย่าง พอเพื่อนๆในห้องรู้ว่าผมกับBไปดูหนังด้วยกัน เพื่อนๆก้จิ้นผมกับBหนักกว่าปีที่แล้ว
พวกเราไปดูหนังกัน และเนื่องด้วยผมกับBไม่เคยดูหนังผีเลย เราสองคนเลยกล้าๆกลัวๆทีาจะดู(แต่B
หลังจากที่เราดุหนังเสร็จ ผมกับBและC ก้ไปกินขนมกันต่อ ระหว่างนั้นก้ปั่นตัวเองกับBลงไลน์ห้องให้พอเป็นพิธี แต่Cขอตัวกลับก่อน เลยเหลือผมกับBอยู่กันสองคน
พวกเราคุยกันนานพอสมควร เริ่มรู้สึกสนิทกัน ผมเริ่มรู้สึกดีกับB รู้สึกมีความสุขเมื่อได้อยู่กับB ผมเลยเริ่มไม่แน่ใจตัวเองว่า ผมชอบBรึเปล่า และผมตัดใจจากAได้รึยัง ผมไม่รู้หัวใจตัวเองเลยครับ ตอนนี้ผมสับสนมาก ทั้งที่รู้ว่าทั้งAและBเป็นผู้ชายที่ชอบผู้หญิง ไม่มีทางมาชอบผมได้แน่ๆ แต่ผมก้ไม่รู้สิครับ
ผมเลยอยากรู้ว่า ผมกับBจากคู่จิ้น มันสามารถเป็นคู่จริงได้มั้ย แล้ว..ผมชอบBรึเปล่า
[ขอบคุณที่ยอมอ่านมาจนจบนะครับ☺️☺️]