พลังงานถือเป็นปัจจัยที่มีความสำคัญต่อต้นทุนของประเทศในทุกด้าน ทั้งทางด้านเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม ล้วนแล้วแต่มีส่วนเชื่อมโยงกับพลังงานแทบทั้งสิ้นไม่ว่าจะเป็นการดำรงชีวิตประจำวัน การประกอบอาชีพ การผลิตวัตถุดิบ หรือแม้แต่ต้นทุนในการผลิตและขนส่งสินค้าและบริการ หากแต่ปัจจุบันประเทศไทยต้องพึ่งพาพลังงานจากฟอสซิล (fossil) ในการขับเคลื่อนระบบต่าง ๆ ในปริมาณที่สูง แต่ในทางกลับกันประเทศไทยสามารถขุดเจาะและผลิตพลังงานจากฟอสซิลได้เพียงร้อยละ ๑๐ ของความต้องการใช้พลังงานในประเทศเท่านั้น โดยข้อมูลของกระทรวงพลังงานระบุว่าในปี พ.ศ. ๒๕๕๕ ไทยมีการส่งออกน้ำมันสำเร็จรูป ได้แก่ เบนซินพื้นฐาน แก๊สโซฮอล์ น้ำมันเบนซิน น้ำมันก๊าด น้ำมันอากาศยาน ดีเซลหมุนเร็ว ดีเซลพื้นฐาน น้ำมันเตา เฉลี่ยประมาณ ๑๙๙.๓ พันบาร์เรล/วัน หรือคิดเป็นมูลค่าเฉลี่ยประมาณ ๒.๗ ล้านบาท จึงหลีกเลี่ยงมิได้ที่จะต้องนำเข้าพลังงานจากต่างประเทศ ซึ่งเห็นได้จากการนำเข้าน้ำมันดิบจากต่างประเทศของประเทศไทยในปี ๒๕๕๖ เฉลี่ย ๙๑๐,๐๐๐ บาร์เรล/วัน เฉลี่ยปีละประมาณกว่า ๓๓๒,๑๕๐,๐๐๐ บาร์เรล คิดเป็นมูลค่าที่ประเทศไทยต้องสูญเสียเงินตราไปยังต่างประเทศกว่าปีละ ๑,๑๖๐,๐๒๘ ล้านบาท โดยเฉพาะเพื่อนำมาใช้ในภาคอุตสาหกรรมและการค้าของประเทศ ส่งผลให้ประเทศไทยมีต้นทุนทางด้านพลังงานที่สูงกว่าประเทศคู่แข่งทางการค้า ซึ่งถือเป็นจุดอ่อนของประเทศไทยในเวทีการค้าระหว่างประเทศ

(อ่านต่อที่นี่)
https://www.google.co.th/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=2&cad=rja&uact=8&ved=0ahUKEwjwzM3TuJjWAhUJPY8KHb4MDH8QFggqMAE&url=http%3A%2F%2Fclick.senate.go.th%2F%3Fp%3D4214&usg=AFQjCNFEgfuDTcgTh5SCBx_bgr6FN6J5Bw