No Name (โนเนม)

วันพุธที่ 6 กันยายน พ.ศ.2560

นาฬิกาบอกเวลาราวเกือบทุ่มครึ่ง จู่ ๆ บนสะพานข้ามแยกคลองตันก็มีผู้หญิงคนหนึ่งลงจากรถยนต์ที่อยู่เลนขวา ข้ามถนนตัดหน้ารถยนต์ของเราซึ่งอยู่เลนซ้าย ลงไปนั่งยอง ๆ บริเวณราวสะพาน เราก็งงว่าผู้หญิงคนนั้นเค้ากำลังทำอะไรของเค้าอยู่กันแน่ มันอันตรายมากที่ทำแบบนี้บนสะพานที่ทั้งรถยนต์และรถมอเตอร์ไซค์วิ่งกันขวักไขว่ ยังไม่ทันหายสงสัย จู่ ๆ ผู้ชายที่อยู่บนรถยนต์คันเดียวกัน ซึ่งเป็นคนขับก็ตามลงมาสมทบ พร้อมกับลงไปนั่งยอง ๆ เช่นกัน ไม่นานนักความสงสัยของเราก็กระจ่าง เมื่อเพื่อนเราซึ่งทำหน้าที่ขับรถตะโกนว่า "เฮ้ย! แมว" ไม่พูดพร่ำทำเพลง เพื่อนเราเปิดประตู ลงจากรถ ไปทำท่าเดียวกับชายหญิงคู่นั้น ไม่เกินอึดใจ เพื่อนเราก็ยืนขึ้น พร้อมกับลูกแมวในมือ เดินตรงกลับมาที่รถ

วินาทีแรกที่เห็น สารภาพตามตรงว่า 'ช็อค' ตามมาติด ๆ ด้วย 'ทำไมไม่ให้ชายหญิงคู่นั้นไป' และระลอกสุดท้ายคือ 'เวรกรรม! แล้วจะทำยังไงกับเจ้าลูกแมวตัวนี้ดี' เพราะไม่ว่าจะเป็นบ้านเพื่อน หรือบ้านเรา ไม่สามารถที่จะรับเลี้ยงมันได้

เรากับเพื่อนพยายามโทรหาเพื่อนคนอื่น ๆ ทุกคนที่ได้รับการขนานนามว่า 'เป็นทาสแมว' สอบถามดูว่าสามารถรับเลี้ยงมันได้ไหม ชั่วโมงกว่า ร่วมสองชั่วโมงที่เสียไป สิ่งที่ได้กลับมามีเพียงแต่คำปฏิเสธ

เพื่อนเล่าให้เราฟังว่า 'ชายหญิงคู่นั้นพยายามจับลูกแมวตัวนี้ จับเท่าไหร่ก็จับไม่ได้ มันทั้งขู่ทั้งหนี ตอนที่เพื่อนเราจะจับเค้ายังเตือนให้ระวังมันกัด แต่พอเพื่อนเราจับขึ้นมาทีเดียว ทั้งคู่ยังงง ๆ เลย คนคู่นี้บอกว่าตั้งใจจะจับมันลงไปปล่อยข้างล่าง ไม่อยากให้ตายอยู่บนสะพาน'

เมื่อเจอแต่คำปฏิเสธ อีกทั้งยังหาทางออกไม่ได้ เพื่อนเลยสารภาพกับเราว่า 'ก็ตั้งใจจะทำเหมือนกับชายหญิงคู่นั้นแหละ คือเอาลงมาปล่อยข้างล่าง ดีกว่าตายอยู่ข้างบน แต่ไม่รู้เป็นไงมาไง ถึงเอากลับมาบ้านด้วย'

สุดท้าย.. หวยเลยออกมาที่ 'พรุ่งนี้จะเอาลูกแมวตัวนี้ไปปล่อย'

โปรดติดตามตอนต่อไป..

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่