ทำงานมีความสุขกับงาน แต่ไม่มีความสุขกับคนร่วมงาน

เป็นเด็กใหม่ในงานสาขาเล็กๆพนักงานไม่เยอะมาก 10กว่าคน ในความรู้สึกส่วนตัวเป็นงานที่ทำแล้วสนุกมีความสุขและมั่นคงเพราะเก่าแก่มีชื่อเสียง พี่ๆร่วมงานตอนเทรนงานรู้สึกว่าทุกคนดี เอ็นดูเรามากๆบวกกับเราเรียนรู้งานไวทำให้พี่ๆไม่เหนื่อยกับการเทรนงานเราเลย ภายใน 2 เดือนเรารู้งานทั้งสาขาเกือบทั้งหมดช่วยงานได้ทุกตำแหน่งในระดับพื้นฐานถึงกลาง และช่วยทำโปรแกรมเพื่อให้การทำงานรวดเร็วมากขึ้น(อยากกลับบ้านไว) เลยเป็นผลงานที่ หัวหน้าภูมิใจมากๆที่รับเราเข้าทำงาน

ผ่านไป 5 เดือนกับการทำงานที่นี้ สะสมประสบการณ์ต่างๆพัฒนาตนเองในระดับสูงขึ้น จนรู้สึกว่าคนรอบตัวทำไมถึงเริ่มเอาเปลียบเรา ประจบหัวหน้า โยนงานมาให้แล้วตัวเองเล่นไรไร้สาระ ชอบออกไปข้างนอกนานๆ ทำงานช้าลงโยนงานมาให้เรามากขึ้น ประหนึ่งว่าทำไม่เป็นก็ไม่ทำ ถ้าน้องทำเป็นก็ทำไปซิ ? คือเราทำมา 5 เดือน แต่เค้าทำมา 2 ปี 4 ปี นะ ? ในใจก็คิดถ้าเราทำเป็นทุกอย่างพวกพี่ๆก็คือขยะนี้เอง

จากที่ดูคน นิสัยคนของที่นี่มา หัวหน้าหากมีอคติกับใครในสาขา ถึงแม้จะเป็นเรื่องเล็กน้อยก็ทำเป็นเรื่องใหญ่ จนบางทีก็รู้สึกทำตัวรำบาก จนเกิดคำบางคำในใจว่า "มีน้ำใจก็ผิดด้วยหรือ ?"  คือไม่ต้องไปช่วยมัน ? ... บางเหตุการณ์ติดปัญหาพวกพี่ๆไม่มีใครสามารถช่วยอะไรได้เลย หายหัวหลบหมด ทุกอย่างต้องแก้ด้วยตัวเองสุดท้ายต้องถามคนจากสำนักงานใหญ่และแก้ปัญหาด้วยตัวเอง แต่ถ้ามองในทางกลับกันมันทำให้เราเก่งขึ้น แก้ปัญหาได้

อยากถามคนเป็นหัวหน้าคนเหมือนกันครับว่ามีความคิดเห็นยังไงกับเรื่องนี้ แต่ในความรู้สึกผมคนน้อยมีไรช่วยได้ก็ช่วยกันไป ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดี และไม่เอาเปรียบเพื่อนร่วมงาน

ผมไม่สงสัยเลยว่าทำไมคนอยู่มานานถึงเงินเดือนเท่านี้ไม่ก้าวหน้าซักที เพราะเป็นแบบนี้กันนี้เอง อนาคตผมก็คิดวางแผนไว้ครับว่าจะย้ายไปสำนักงานใหญ่ ให้พวกคนเอาเปรียบคน ให้เค้าเกี่ยงกันทำงานเอง คนขยันๆออกหายไปหมด

K&M