ทำไมไม่ลืม

สวัสดีครับ  ผมชื่อแบงค์ครับ เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ผมได้ไปเที่ยบางแสนกับครอบครัวเพื่อนชื่อนิ้งครับ  เราไปถึงบางแสน  เราก็นัดเพื่อนอีกคนชื่อเพชร  เราเป็นเพื่อนตั้งแต่สมัยประถมคับ  เพชรได้พาผู้ชายคนหนึ่งไปด้วยครับ คนๆนั้นชื่อหนึ่ง หนึ่งรุ่นเดียวกับเรา  แต่เค้าเรียน ก.ศ.น ในจังหวัดชลบุรี หนึ่งเป็นคนสอนหลีด จัดขบวน วันที่เราเจอกัน   เพชรมีอาการไม่สบาย  ผมจึงโกหกเพื่อนที่ชื่อนิ้งว่าจะไปส่งเพื่อนที่ชื่อเพชรที่บ้าน   แต่อันที่จริงผมไม่ชอบหน้าพ่อเลี้ยงของนิ้งครับ  เพชรเป็นคนชวนผมไปด้วยครับ  แต่สรุปแล้ว  เราไม่ได้ไปนอนบ้านเพชร  แต่ไปนอนบ้านหนึ่ง  เพชรให้เรานอนกลาง  เพชรนอนชิดกำแพง หนึ่งนอนริม  เรารู้สึกหิวข้าวจึงชวนหนึ่งไปเซเว่นหน้าหมู่บ้านของหนึ่ง  เราพูดกับหนึ่งว่า  เรารู้จักหนึ่งมานานแล้วน้ะ  แต่หนึ่งน่าจะไม่รู้จักเรา  เราก็พูด บลาๆๆๆๆๆ  พ่อกลับมาถึงบ้าน  เราก็นอนดู the face men กันกัหนึ่งแล้วจึงนอน เราเป็นคนนอนตะแคงซ้าย  เราเป็นคนนอนต้องมีหมอนข้าง  เราไม่มีหมอนค้าง  เราจึงกอดหนึ่ง   ณ วินาทีนั้น  เราคิดว่าหนึ่งคือเพื่อนของเราเราก้ไม่อะไร   พอเราหันกลับ หนึ่งก็จับแขนเราเราก็เริ่มคิดิดหน่อย  พอตอนเช้า  เาก็ไป้ที่ยวกันครับ  มีผม  หนึ่ง  เพชร  ข้าว  นก เราเอารถของหนึ่งไป เราไปที่วัดจีนครับ  พอเราไปถึงจะเป็นลมเลยครับ  เพราะผมได้กลิ่นควันหนึ่งก็ถามว่าเป็นไร  เราก็บอกว่าหายใจไม่ออก เราได้ขึ้นไปวัดจีน   เราดูไปเรื่อยๆ เราก็แยกตัวไปดูคนเดียว ซึ่งหนึ่งก็ตามมา  หนึ่งก็ถ่ายรูปเรา  เราก็ไม่ได้ว่าอะไร  แล้วเราก็ไปกินข้าวที่โรงทาน  เราไปกินผัดหมี่กันหนึ่งก็มานั่งข้างเรา  ไปเอาน้ำให้เรา เราก็รู้สึกดีอ่ะ  พอกินเสร็จหนึ่งก็เอาจานไปเก็บให้เรา  สักพักมีคนโทรมาหาหนึ่ง  เค้าถามว่าเราเป็นใคร  จะกลับเมื่อไหร่  แล้วทำไรอยู่  หนึ่งไปใหน แล้วหนึ่งก็มาพอดี  หนึ่งก็เราโทรศัพท์คืน  คุยกับคนๆนั้น  เราก็มีซึมอ่ะ พอจะไปเที่ยวที่ต่อไป เราฏ็อยากกกินไอติม หนึ่งก็ซื้อให้เรา  เราก็ป้อนหนึ่งไปหลายคำอยู่น้ะ555 แล้วเราก็ไปเขาสามมุก ไปให้อาหารลิงกัน  พอเราไป  เราก้แยกไปตนเดียวอีกแหละ  แล้วหนึ่งก็มาตามเรา  แล้วหนึ่งก้เดินไปใหนไม่รู้ เราก็เดินไปหาเพชร  เพชรบอกว่ามีไรเล่าให้ฟัง  เพชรบอกว่า  หนึ่งถามหาเรา แล้วบอกว่า  ๆแฟนกูไปใหน  ก่อนที่จะเดินมาตามเรา เราได้ยินก็รู้สึกดีเลยอ่ะ พอเราขึ้นรถ แล้วก็มีคนโทรเข้ามาอีก   ฟิลตอนนั้นbad มาก  เราซึมไปเลย   คงจะเป็นคนของหนึ่งแหละ พอไปเที่ยวที่วัดแสนสุข  เราก็เดินไปคนเดียวอีก  หนึ่งก็เดินตาม  เราก็ถามว่า  ทำไมไม่ไปกับพวกข้าวอ่า  หนึ่งก็ตอบแต่เราไม่รู้เรื่อง เราใส่หูฟัง  ตอนนั้งฟังjoox เพลงเศร้าถาโถมเข้ามาแบบเยอะมาก  แต่เพลง ไม่มีสิทธิ์ ของ พี่จีนมา เราเปลี่ยนเพลงเลย  คิดในใจ  จะตอกย้ำไปใหนเนี่ย  พอทุกคนรวมตัวกัน  เราก็เดินทางกลับ เพชร  ข้าว นก ลงที่หน้าโรบินสัน  ศรช  หนึ่งก็ให้เราไปนั่งหน้า  เราก็ไป  เราก็คุยปกติ  หนึ่งไปส่งเราที่บ้าน  ก่อนลงหนึ่งก็ให้เรากินข้าวกินยา แล้วเราก็เข้าบ้าน  ต่อมาเราก็เริ่มคุยกัน  หนึ่งชวนเราไปย้าน  แต่เราไม่ไป กลัวแม่หนึ่งว่า  หนึ่งบอกว่าไม่เป็นไร  เราบอกแม่เราแล้ว  เราก็ว่า  วันที่12 เดือนนี้จะไปหาหนึ่ง  เราไม่เคยคิดว่าหนึ่งจะบอกแม่  เราดีใจมาก  คือนอนนั้น  มีใจให้แล้วแหละ    จนก่อนวันที่ 1 กันยายน หนึ่งถามเราว่า  เป็นแฟนกันมั้ย  เราบอกว่า  ยังอ่ะ  ที่เราตอบว่ายังเพราะเราอยากดูใจกันห้มากกว่านั้  พอเรากลับจากโรงเรียนถึงบ้านเราก็อาบน้ำนอน  ตื่นมาประมาณ4ทุ่ม  เราก็ว่าจะไปบอกฝันดีหนึ่ง เราไปที่หน้าเฟซ  แล้วพบกับ หนึ่งแตปภาพคุยกับอีกครแชทสีชมพู เราแบบน้ำตาไหลเลยออ่า คืองงสับสน  ที่กูมาทีหลังง  หรือเป็นแค่คนคุยว้ะ ที่ผ่านมามันคือะไร  เราเข้าไปที่แชทและบอกว่า โชคดีน้ะ  คือตอนนั้น  ร้องไห้ออกมา  คิดว่า  ในระยะเวลาสั้นๆ  ทำไมมันรักคนๆนึงได้มากขนาดนี้ เราก็แบบ  ไม่มีแรง  และวันต่อมาก็ต้องมางานโรงเรียน  เราเผ็นสภานักเรียนต้องไปอีก  ไปแบบไร้ความรู้สึก  น้องถามว่าทำไมไม่เต้นเลยอ่าพี่  เราก็บอกว่า  ป่าว พี่แค่ไม่สบาย จากนั้นมาหนึ่งก็ขึ้นสถานะกับคนชื่อต้น  เค้าคงรักกันดีแหละ  เราก็ดีใจกับเค้าว่าเจอคนที่ดีกว่าเรา  เราคงโง่เองอ่ะ  ที่ไปรักคนของคนอื่น  ขอบคุณเวลาดีๆที่มีให้น้ะหนึ่ง  ถึงแม้จะสั้นๆแต่ก็เผ็นความรู้สึกที่ดี  อยากลืมได้ง่ายแบบหนค่งจัง  ควรทำไงดีครับ