(เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นกับแม่ของฉันโดยที่แม่ของฉันได้เคยเขียนไว้ในบล็อกนึงมาก่อน ฉันจึงนำมาให้อ่านนะคะ) ดิฉันเข้ามาอยู่กรุงเทพตั้งแต่อายุ17-18ปี จะว่าไปตั้งแต่เด็กมาดิฉันมักจะเห็นอะไรแปลกๆอยู่บ่อยๆ แต่เรื่องนี้ ดิฉันยังคงจำติดตาจนถึงทุกวันนี้เรียกได้ว่าเป็นเรื่องเล่าคลาสสิกในหมู่เพื่อนเลยแหละ ตอนนั้นดิฉันอายุประมาณ 24 ปี ทำงานอยู่ ซอยพานิชย์ฯธน จรัญ13 พักอยู่ในบ้านเจ้าของงาน บ้านเป็นตึก3ชั้น2คูหา เจ้าของอยู่คูหาด้านซ้าย ดิฉันอยู่คูหาด้านขวาชั้นบนสุด ซอยพานิชย์ฯธนสมัยนั้นขึ้นชื่อว่าซอยไฟไหม้ ไฟไหม้ในซอยนี้บ่อยมาก มีอยู่คืนหนึ่งประมาณตี2ครึ่ง ดิฉันปวดฉี่ ก็เลยลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำ ห้องนอนของดิฉันอยู่หลังสุดของตัวตึก มีหน้าต่างตลอดแนวมีเหล็กดัดแข็งแรง ดิฉันเปิดทุกบานให้ลมมันเข้า ระหว่างห้องน้ำกับห้องนอนจะเป็นทางโล่ง ดิฉันเข้าห้องน้ำเสร็จ ขณะที่กำลังจะปิดไฟเข้าห้องนอน ดิฉันได้ยินเสียงรถดัง วี้หว่อ........วี้หว่อ.......วี้หว่อ ผ่านหน้าบ้านไป ดิฉันคิดในใจว่า "ไฟไหม้อีกแล้ว" เสร็จแล้วก็ปิดไฟ เข้าห้องนอนดิฉันไม่ปิดประตูห้องนอนเพราะคืนนั้นอากาศร้อน
เขาคือใคร