ตอนผมเรียน ม3 ผมเคยแอบรีกเพื่อนผู้ญิงคนนึ่งชื่งเค้าไม่เคยรู้เลย ผมก้อไม่เคยบอกเธอเลยว่าผมรัก ผมทำเหมือนเราเป็นเพื่อนกันแต่จะสนิทเป็นพิเศษเช่น:เค้าต้องการอะไรเราก็จะทำให้ทุกอย่าง,เค้าอยากไปไหนเราก็ไปรับ... จนวันมีอยู่วันหนึ่งตอนนั้นผมขื้น ม5 เราก็จะไปเที่ยวบ้านเพื่อนอีกคนแล้วเราก็นั่งคุยกันไปคุยกันมาก็นึกอยากเล่นเกมส์หมนขวด ขวดโดนใครคนนั้นต้องตอบความจริง จนขวนมันโดนผมแล้วเพื่อนก็ถามผมว่าผมชอบเพื่อนคนนั้นไหม?
ผมก็ตอบแบบเบาๆว่าผมชอบ. แล้วเพื่อนผมคนนั้นก็เขีน จนพวกเราแยกย้ายกันกับบ้านแล้นเพื่อนคนที่ผมชอบก็แชมมาบอกว่า " เราเป็นเพื่อนกันเหมือนเดี่มดีแล้ว ". หลังจากที่ผมจบ ม5 ผมก็ย้ายโรงเรียนหนีเพื่อนคนนั้น คือประมาณว่าผมทำใจไม่ได้ที่จะต้องเจอหน้ากันทุกวันแล้วผมก็มาเจอเพื่อนอีกคนที่เค้าดีกับผมมาก แต่ผมก็ไม่ลืมคนที่ผมรักมากเหมือนกัน
เพื่อนคนนี้เค้าจะทำกับผมเหมือนที่ผมทำกับคนรักคือผมเป็นเด็กต่างจังหวัดและผมก็ไม่รู้เส้นทางที่นี้ดีสักเท่าไร. ถ้าผมอยากไปไหนก็ให้มันพาไปเวลาผมแชทลงกลุ่มแชทว่าผมหิวข้าวมันก็จะมารับผมไปกินข้าวแล้วมาส่งที่บ้านแล้วก็กับมันทำแบบนี้คือผมคิดไงว่ามันชอบเรารหือเปล่าจนมันทำบ่อยเกีนไป. มันทำให้ผมใจอ่อนรักมันจนวันหนื่งมารู้ว่ามันเป็นแฟนกับเพื่อนของผมคือผมคิดในใจเลยตอนนั้นว่ากูรักใครไม่ได้จริงๆ. หลังจากเรียนจบ ม6 เราก็ตัดสินใจไปบอกว่าเราชอบมัน จากเพื่อนที่เอาใจใส่เรา. เอาใจเรามาโดยตลอด. ก็หานเงียบไปโดยไปรู้เป็นตายร้ายดีแชทไปก็ไปตอบเฟสก็ไม่ออนไลร์. จนวันเปีดเที่มเข้าเรียนมหาลัยถึงรู้ว่ามันไปเรียนต่างประเทศ.......
นี่และครับประสบการณ์การแอบรักเพื่อนของผมมันเจ็บมากครับ ผมไม่กล้าที่จะรักใครอีกเลยทุกวันนี้ผมก็โสดมา20ปีแล้วครับ. ถามว่ามีคนเข้ามาเยอะไหมผมตอบตรงนี้เลยว่าเยอะมากแต่ผมก็ปฏิเสธเขาทุกคนเช่นล่าสุด มีคนมาถามว่าผมมีแฟนยัง?
ผมก็จะตอบว่า " ไม่มีครับ!! และก็ไม่อยากมีด้วย
"
จนเป็นที่มาของฉายาที่ว่า " ไอ้ค้านทอง "
ประสบการณ์การแอบชอบเพื่อนสนิท
ผมก็ตอบแบบเบาๆว่าผมชอบ. แล้วเพื่อนผมคนนั้นก็เขีน จนพวกเราแยกย้ายกันกับบ้านแล้นเพื่อนคนที่ผมชอบก็แชมมาบอกว่า " เราเป็นเพื่อนกันเหมือนเดี่มดีแล้ว ". หลังจากที่ผมจบ ม5 ผมก็ย้ายโรงเรียนหนีเพื่อนคนนั้น คือประมาณว่าผมทำใจไม่ได้ที่จะต้องเจอหน้ากันทุกวันแล้วผมก็มาเจอเพื่อนอีกคนที่เค้าดีกับผมมาก แต่ผมก็ไม่ลืมคนที่ผมรักมากเหมือนกัน
เพื่อนคนนี้เค้าจะทำกับผมเหมือนที่ผมทำกับคนรักคือผมเป็นเด็กต่างจังหวัดและผมก็ไม่รู้เส้นทางที่นี้ดีสักเท่าไร. ถ้าผมอยากไปไหนก็ให้มันพาไปเวลาผมแชทลงกลุ่มแชทว่าผมหิวข้าวมันก็จะมารับผมไปกินข้าวแล้วมาส่งที่บ้านแล้วก็กับมันทำแบบนี้คือผมคิดไงว่ามันชอบเรารหือเปล่าจนมันทำบ่อยเกีนไป. มันทำให้ผมใจอ่อนรักมันจนวันหนื่งมารู้ว่ามันเป็นแฟนกับเพื่อนของผมคือผมคิดในใจเลยตอนนั้นว่ากูรักใครไม่ได้จริงๆ. หลังจากเรียนจบ ม6 เราก็ตัดสินใจไปบอกว่าเราชอบมัน จากเพื่อนที่เอาใจใส่เรา. เอาใจเรามาโดยตลอด. ก็หานเงียบไปโดยไปรู้เป็นตายร้ายดีแชทไปก็ไปตอบเฟสก็ไม่ออนไลร์. จนวันเปีดเที่มเข้าเรียนมหาลัยถึงรู้ว่ามันไปเรียนต่างประเทศ.......
นี่และครับประสบการณ์การแอบรักเพื่อนของผมมันเจ็บมากครับ ผมไม่กล้าที่จะรักใครอีกเลยทุกวันนี้ผมก็โสดมา20ปีแล้วครับ. ถามว่ามีคนเข้ามาเยอะไหมผมตอบตรงนี้เลยว่าเยอะมากแต่ผมก็ปฏิเสธเขาทุกคนเช่นล่าสุด มีคนมาถามว่าผมมีแฟนยัง?
ผมก็จะตอบว่า " ไม่มีครับ!! และก็ไม่อยากมีด้วย
จนเป็นที่มาของฉายาที่ว่า " ไอ้ค้านทอง "