สวัสดีค่ะ คือเราอายุ 20 ปีแล้ว แต่พ่อกับแม่ไม่ให้กินเหล้า ไม่ให้ไปเที่ยวกับเพื่อน พ่อมักบอกเสมอว่า "ระหว่างเพื่อนเสียใจ" กับ "พ่อเสียใจ" เลือกอะไร?
คือบางทีเราก็อยากไปเที่ยวกับเพื่อนบาง แต่พอไปขอ พ่อมักจะถามประโยคนี้เสมอเลย เราก็ต้องเลือกอย่างหลัง ทำให้เรากะเพื่อนห่างกัน(เพื่อนมัธยมด้วย)เราก็ไม่มีทางเลือก ยื่งเราเป็นพวกขี้เหงาติดเพื่อน บางทีเพื่อนทำอะไรเราก็อยากมีส่วนร่วมบ้าง(แอบน้อยใจ555) โชคดีที่เพื่อนๆเข้าใจตรงจุดนี้ บางทีเพื่อนชวนไปกินหมู เราไปไม่ได้ เพราะพ่อไม่ให้ไป เพื่อนก็เข้าใจ (แต่ในใจเราโคตรอยากไปอะ)
ตอนม.6 คือพ่อกะแม่ให้เราเอามอไซค์ไป โรงเรียนได้ ช่วงตอนกีฬาสี เราก็ช่วยสีทำป้าย ทำโน้น ทำนี่ เราก็บอกแม่นะ ว่าวันนี้หนูช่วยเพื่อนทำสีนะ กลับมืดๆ แม่ก็ถามว่ากี่โมง เราก็บอกไปว่าประมาณ 2 ทุ่ม เชื่อไหม แม่ขับรถมานั่งเฝ้าเราทำสี ทั้งๆที่เราก็เอามอไซค์มา
มีอีกเหตุการณ์นึง เราขอพ่อไปบ้านเพื่อน พ่อบอกไม่ให้ไป บอกให้เพื่อนมาบ้านเราแทน คือเราก็อยากให้เพื่อนมาบ้านนะ แต่ว่าบ้านเพื่อนๆส่วนใหญ่จะอยู่ใกล้ๆโรงเรียน เรายอมรับว่าระหว่างบ้านเรากับโรงเรียน ก็ห่างกันพอควร แล้วอีกอย่างบ้านเรามันไม่มีอะไรอะ ถ้าเป็นแถวๆ โรงเรียนมันก็จะมีสวนสาธารณะของกินร้านอาหารคือสะดวก แต่บ้านเรามันไม่มีอะไรเลย เวลาทำงานกลุ่มก็ลำบาก ไปทำบ้านเพื่อนก็ไม่ได้ เอาไปทำที่โรงเรียน ก็กลับบ้านได้ไม่เกิน 6 โมงเย็น
ปล. คือเราก็ไม่ได้สวย แถวอวบๆ บางทีเราก็ไม่เข้าใจว่าพ่อกับแม่ห่วงอะไร คือบางทีเราก็อีดอัด เราพยายามเข้าใจพ่อกับแม่นะ แต่แบบว่า เราก็ต้องมีสังคมกะเพื่อนบ้าง
เราอยากรู้ว่าถ้าเพื่อนเจอเหตุการณ์แบบนี้จะทำไงคะ?
แล้วมีทางแก้ไขไหม?
หรือเราจะปล่อยให้มันเป็นแบบนี้แหละดีแล้ว
ขอความคิดเห็นด้วยนะคะ คือบางทีเราก็เลือกไม่ถูก เรารับฟังทุกความคิดเห็นค่ะ ขอบคุณค่ะ