ผมพึ่งเข้าปี 1 ได้สักพักผมได้เห็นอะไรหลายอย่างในสังคมมหาลัย มันไม่เหมือนตอนเรียนมัธยมเลย ผมรู้สึกแฮปปี้มากๆ เพื่อนเยอะ มีแต่เพื่อนเข้าหา อยู่มหาลัยผมมีเพื่อนนะ แต่ผมรู้สึกเหงา มันไม่ชินเลยที่เจออะไรแบบ ผมไม่ค่อยมีความสุขกับการอยู่มหาลัยเลย ไม่ใช่ผมปิดกั้นนะ พยายามทุกอย่าง แต่รู้สึกไร้ค่า การเลือกคบเพื่อนของเพื่อนคนอื่นที่ผมเห็นนะ เพื่อนบางคนมันรวยก็จะเข้าหา บางคนมีรถก็จะเข้าหา บางคนมีกล้องก็จะเข้าหา บางคนเก่งเรื่องเรียนก็จะเข้าหา ผมนั้นมันไม่มีอะไรเลยเพื่อนเลยไม่คบรึป่าว เวลากินข้าวกับเพื่อนก็กินเป็นกลุ่ม แต่แปลกทำไมผมรู้สึกเหมือนนั่งกินคนเดียว เพื่อนคนอื่นคุยกันสนุก ผมก็ชวนคุยนะ เเต่เหมือนไม่มีใครสนใจเท่าไหร่ เวลาถามอะไรเพื่อน เพื่อนก็เมินๆ ไม่สนใจ เวลากินข้าวเย็น ก็ไม่ชวนเรา ไม่มีประโยชน์ไม่ต้องแคร์หรอครับ ใครให้ใจผมมาเท่าไหร่ ผมให้คืนไปเท่านั้น แต่ไม่มีใครให้เลย คุยกับเพื่อน ผญ คนนึงเค้าบอกว่าอยู่มหาลัยไม่มีใครมาคอยแคร์กันหรอก ต่างคนต่างอยู่ มันทำให้ผมคิดนะ ผมถามรุ่นพี่ รุ่นพี่บอกผมว่า สังคมมหาลัยคือสังคมเอกลักษณ์ บางคนขวนขวายเอกลักษณ์ตัวเองจนลืมความเป็นตัวเอง ลองเป็นตัวของตัวเองดู แล้วจะได้รู้ว่าคนที่แคร์เราจริงๆ คือใคร ยังไงๆผมคงต้องปรับตัว : ( :
อยู่มหาลัยยากมากที่จะเจอเพื่อนดีๆใช่ไหมครับ