ทุกคนเหนื่อยจากการทำงานมา...ผมเชื่อว่า บ้านคือที่สามารถทำให้เราหายเหนื่อยหรือหายเครียดได้เสมอ....เมื่อมาถึงบ้านทุกคนก็อยากจะเข้าบ้านใช่ไหมครับ... แต่เมื่อเราขับรถเข้ามาถึงบ้านอยู่แล้ว แต่เราไม่สามารถที่จะเข้าบ้านเราได้เนื่องจากมีรถเขามาจอดกลางถนนเลย เป็นอย่างนี้บ่อยมากๆ ไม่ถึงกับทุกวันแต่อาทิตย์นึงก็ประมาณ 4-5วัน ต้องให้เรียกต้องให้ตามอยู่เป็นประจำ คือบอกให้เขาจอดชิดไปข้างใดข้างนึง ผมก็สามารถเข้าบ้านได้ แต่ได้รับคำตอบว่า ไม่เอาอ่ะเขาจอดไม่เป็น... ขับรถมาได้ร้อยเอ็ดเจ็ดย่านน้ำ แต่จอดไม่ได้ ผมล่ะเงิบเลยครับ 1ครั้ง 2ครั้ง พอทนได้ แต่ทุกครั้งนี่มันเบื่อมันเซ็ง พอผมมาบ่นกับที่บ้านมากๆเข้า ที่บ้านผมก็บอก ทำไมผมไม่มีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่กันบ้าง ผมถามกลับว่า ผมไม่เอื้อเฟื้อตรงไหน ผมใจแคบตรงไหน แต่ถ้าคนมันมีมารยาท รู้ว่าจะมีรถเข้า ออก เสมอ ทำไมเขาไม่จอดชิดข้างใดข้างนึง ต้องให้เรียกให้ตามกันทุกวันมันเบื่อ โรงจอดรถผมก็มีเข้าไปจอดได้ ทำไมเขาไม่เข้าไป เมื่อก่อนเขามาถึงยังเอากุญแจไปเปิดเข้าไปจอดได้ แต่ทำไมตอนนี้ไม่เข้าไป จอดมันกลางถนนเลย มาบอกว่าจอดชิดไม่เป็น เหนื่อยครับ ในบางครั้งผมนึกนะว่าผมอยากขายรถแล้วนั่งรถเมล์ดีกว่า มันจะได้จบๆไป จะได้ไม่มีใครมาบอกว่าผมใจแคบ... เท่าที่ฟังผมบ่นมา คุณคิดว่าผมใจแคบจริงไหมครับ บอกได้เต็มที่เลยครับ
ใครเคยกลับจากทำงานมาถึงบ้าน แต่ไม่สามารถเข้าบ้านได้เพราะมีรถจอดขวางอยู่ บ่อย...มาก