แม่รอลูก

บ้างครั้งการจากมาเรียนในที่ไกลบ้านก็ไม่ใช่ความสุขที่เเท้จริงเลย ทุกครั้งที่มีเรื่องไม่สบายใจก็ได้แต่เก็บไว้ตลอด สำหรับเราเราจะทำทุกสิ่งที่ทำให้ครอบครัวสบายใจ โดยที่ไม่ต้องมีเรื่องมาคิดกับเรา ทุกครั้งที่เกิดปัญหาต่างๆในครอบครัวไม่เคยมีใครเล่าให้ฟัง แต่เรารับรู้ได้ ตลอดเวลาที่ครอบครัวมาหา มาเล่นด้วย (เราอยู่หอใน) เรารับรู้ปัญหาทุกอย่าง เรารู้แต่สิ่งที่เราทำคือ เราจะไม่พูดเรื่องนั้นเรื่องที่เป็นปัญหาของครอบครัวเรา เราจะถามเรื่องอื่น เช่น สุขภาพ ซึ่งมันเป็นเพียงเเค่เวลาสั้นๆไม่ถึง 30 นาทีด้วยซ้ำที่เราเจอกัน แต่เราก็รับรู้ถึงเรื่องราวต่างๆ ครอบครัวเราเก่งทุกคนนะ เวลามีปัญหาไม่มีคนร้องไห้ ไม่มีคนที่พูดเรื่องเศร้าๆนั้นขึ้นมาเลย ต่อสำหรับเราเราจะทำทุกอย่างที่ทำให้ครอบครัวเรายิ้ม บ้างครั้งเราเรียนอยู่เราก็ออกมาคลอหาด้วยความเป็นห่วงของเรา ..... แต่แปลกบ้างคนเมื่อไปอยู่ไกลบ้านแล้วมีความสุข ไม่สนใจคนในครอบครัวตัวเอง คนรอกลับบ้านก็ได้แค่รอโดยไม่มีความหวัง .... พ่อแม่เลี้ยงลูกมา 2-5 คน แต่ลูก2-5 คนนั้นไม่สามารถเลี้ยงพ่อแม่ได้เลย คำถามนี้ยังคงได้ยินกันบ่อยๆเพราะอะไรลองถามใจดู....