อยากรู้ว่ามีคนแบบเราไหม?
     คือเรื่องมันนานมากแล้ว แต่ความรู้สึกมันไม่เปลี่ยนไปเลย ..ยิ่งเห็นเค้าคนนั้นมีความสุขกับคนใหม่ ยิ่งทำให้เราตั้งคำถามว่า ทำไมที่ตรงนั้นไม่เป็นเรา

     เรื่องของเราเริ่มจากตอนม.ปลายเราเป็นคนชอบเล่นกีฬาค่ะ เป็นนจุดเริ่มต้นให้พบกับคนที่ทำให้เราไม่เคยลบเค้าออกไปจากใจได้ ขอเรียกชื่อย่อว่า W ละกันนะคะ คือตอนนั้นเราเป็นคนห้าวๆ เรียน รด. มีแต่คนคิดว่าเป็นทอม ผู้หญิงก็มีมาจีบบ้าง เราก็เข้าโรงยิมบ่อยเพราะสาวๆนัดไปตีวอลเล่เล่นกัน แล้วช่วงใกล้กีฬาสี เราก็จะเจอคนที่จะลงแข่งกีฬามาโรงยิมกันเยอะ จนเราได้เจอ W เพราะW เค้าลงแข่งบาส เค้าเป็นผู้ชายสูงใหญ่ หุ่นนักบาสอะค่ะ เพื่อนเราที่อยู่ห้องเดียวกันกับเราเจอเข้าก็ชอบ ดึงแขนเราเดินไปเฉียดใกล้ๆ แล้วพุดกะซิบบอกว่าชอบอะชอบคนนี้ Wได้ยินเสียงเราหัวเราะกันเลยหันกลับมามองก็เจอหน้าเราเราเลยเผลอพูดออกไป "เห้ย แก เพื่อนเราชอบอ่ะ" แล้วWมันก็ยิ้มๆ แล้วหันไปคุยกับเพื่อน เราก็คิดว่ามันหยิ่งจังวะ แต่ก็ไม่ได้สนใจอะ พอผ่านไปสักอาทิตย์เราก็เจอWมันเรียนห้องติดกับเรา เราเดินออกจากห้องพอดี ก็เจอมันนั่งใส่รองเท้าตรงเก้าอี้หน้าห้องพอดี มันเรียกเรา ขอใช้แทนตัวเองว่า T นะคะ "T แก T T "เราก็หันมองไปตามเสียงงนั้น "อ้าวแก ว่าไง" "ขอเบอร์หน่อยดิ เพื่อนแกชอบเราไม่ใช่หรอ เอาเบอร์แกมาเดี๋ยวเรายิง แล้วเอาเบอร์ให้เพื่อนละกัน" และเราก็ให้เบอร์ไปไม่ได้คิดไร แต่มาคิดตอนหลังว่าเอ้าแล้วมันจะเอาเบอร์เราทำไมไม่ขอเบอร์เพื่อนเราวะ

ปล.เดี๋ยวมาต่อ ให้อาหารท่านแมวกับท่านหมา ที่รักก่อนนะฮะ