เมื่อ 8 ปีที่แล้วครับ สมัยผมเรียนอยู่ ม.4 ผมเป็นนักดนตรีของวงดนตรีแตรวงวงหนึ่งครับ แล้วอยู่มาวันนึงหัวหน้าวงก็ไปรับงานลูกทุ่งครับ ผมก็ได้เจอ
สาวแดนเซอร์คนนึงครับ น่าตาน่ารัก นิสัยดี ท่าทางเรียบร้อย (ไม่น่าจะมาเป็นแดนเซอร์ได้) เรียนอยู่ชั้น ม. 2 คนละโรงเรียนครับ ตอนแรกๆน้องเค้าก็เหมือนมาชวนผมคุยนะ ไม่รู้ผมคิดไปเองหรือป่าวนะ เหมือนน้องเค้ามาจีบผมเลย แต่ผมก็ดักทางตัวเองว่าเค้าแค่บริหารเสน่เฉยๆ หน้าตาน่ารักแบบเค้า จะมาชอบอะไรกับผมที่เป็นนักดนตรีน่าตาไม่ได้ดีนัก แต่ก็นะผมก็ชอบแอบมองน้องเค้าตลอดๆ ทุกงานที่ไปออกงานด้วยกัน(แอบมองเวลาเค้าใส่ชุดปกตินะ ไม่ใช่ตอนเค้าโป๊) เวลาผ่านมานานนนนนน 2 ปี เราออกงานด้วยกันบ่อยมาก ผมดีใจทุกครั้งที่ได้ไปเล่นลูกทุ่งเพราะจะได้ไปเจอเธอ ทุกงาน สิ่งแรกที่ผมจะทำคือ มองหาสาวแดนซ์เซอร์คนนี้ งานไหนเธอไม่มา หน้าผมมันก็จะหงอยๆหน่อย แต่ก็ไม่ได้มีใครสังเกต แล้วก็ไม่มีใครรู้ว่าผมชอบเธอ ก็นะคนน่าตาดีก็ต้องมีแฟน เธอคนนี้ก็ด้วย หลายครั้งก็มักจะมี ผช. มารับมาส่งเธอ มันก็จะรู้สึกโหวงๆในอกแปลกๆ เหมือนหัวใจมันแยกออกจริงๆ(พูดจริง ไม่อิงนิยาย) แต่ทำไมไม่รู้ เหมือนคำที่พี่เบิร์ดบอก "ถ้าถามว่ารักไหม เหนื่อยนักแล้วรักไหม ฉันยังคงมีใจบอกว่ารัก" ผมก็ยังแอบมองเธออยู่ ทั้งๆที่รู้ว่าเค้ามีแฟนแล้ว แล้ววันหนึ่งผมก็ได้ข่าวจากน้องสาวรุ่นเดียวกันกับเธอว่าเธอโสด ผมนี่ดีใจมากกกกก เหมือนถูกหวยรางวัลที่ 1 ผมเริ่มเข้าไปคุย เริ่มทักหา เริ่มโทรหา แต่ก็ไม่ได้บ่อยนัก(ไม่รู้ทำไมTT)
จนเรื่องราวผ่านมาจนถึงปี 1 ผมมั่นใจแล้ว ว่าคนนี้แหละใช่แน่นอน แต่ผมไม่ใช่คนที่จู่โจมเก่ง ผมคิดว่ารักมันคือ ความผูกพัน คิดว่ารักแท้ ต้องเดินผ่านวันและเวลา (แฮร่) ผมเริ่มวางโปรเจค ผมจะแอบถ่ายรูปเธอ ทุกงานที่เราไปเล่นดนตรีด้วยกัน ทุกช่วงเวลาที่เรามีความรู้สึกดีๆด้วยกัน ผมใช้เวลาเก็บรูปอยู่ 2 ปี(มีน้องสาวคนเดิมคอยช่วยถ่าย ถ้างานไหนผมไม่ได้ไป) ผมเก็บรูปทุกรูปที่ถ่ายมา(ร่วม 500 รูป) มาทำเป็นวีดีโอ เพื่อที่จะบอกรักเธอ
ในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2557 ต้องบอกก่อนว่าผมเริ่มทำวีดีโอตั้งแต่ต้นมกราคม ใช้เวลาเลือกรูป เลือกเพลงเขียนตัวอักษรทุกตัวเพื่อบอกความในใจ ตามหารูปในวันแรกที่เราได้เจอกัน ถ่ายด้วยกัน และออกงานด้วยกัน แล้วก็มีเหตุการณ์บางอย่างเกิดขึ้น วีดีโอผมเสร็จประมาณวันที่ 8 กพ. แต่ประมาณวันที่ 10 กพ. ผมได้ยินข่าวแว่วๆมาว่าเธอไปคบกับ ผช.มีฐานะคนนึง แต่ผมก้อไม่ได้คิดอะไร(คิดว่าเพื่อนมันคงแกล้งเล่น) จนถึงวันที่ 14 ผมอัพวีดีโอลงยูทูป และด้วยความอินดี้ ผมแชร์ไว้หน้าเฟสตัวเองโดยไม่แท็กเธอ เพื่อนๆผมต่างกันมาแสดงความคิดเห็นโน่นนั่นนี่ จนมีคอมเม้น คอมเม้นนึง เป็นคอมเม้นที่ผมรอคอยมาตลอด 2 ปี
"ขอบคุณนะที่บอกให้รู้"
คอมเม้นนี้ที่ผมจำได้ไม่เคยลืม แล้วเธอก็ทักเฟสมาขอเบอร์ผม (ต้องบอกก่อนว่าเราแทบไม่ได้คุยกันเลยเกือบครึ่งปี เพราะพักหลังๆผมทำชมรม ออกต่างจังหวัดบ่อย ไม่ค่อยได้ไปเล่นดนตรี แล้วเค้าก็เปลี่ยนเบอร์โทร) หลังจากนั้นเธอก็โทรมา แล้วก็เป็นอีก 1 คำพูดที่ผมไม่เคยลืม เธอร้องไห้แล้วก็พูดว่า "ทำไมไม่บอกตั้งนอนแล้ว" แล้วเค้าก็เล่าให้ฟังว่าเค้าก็รอผม แต่ตอนนี้เขาคบอยู่กับ ผช.คนนึงอยู่ ผมอึ้ง พูดได้แค่ว่า ไม่เป็นไรๆๆๆ พี่เข้าใจ ไม่เป็นไรๆ หลังจากนั้นผมก็ปลอบเธอ แล้วก็วางไปแบบงงๆ ผมจำได้แค่ผมพูดว่าไม่เป็นไรๆ หลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้น ผมจำไม่ได้เลย เหมือนมันวูบไปเลย ไม่รู้เรื่อง งง มึน ทุกอย่างมึนไปหมดแล้วก็เฮิทไปยาวๆ จนมาวันนี้ ผมมาเจอเธออีกทีในวันที่เธอแต่งงานไปแล้ว มีลูกชาย 1 คน เราก็เป็นแค่เพื่อนในเฟสบุคคอยกดไลค์รูปของเธอ ที่ถ่ายกับลูกและแฟนของเธอ
#นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ถ้ารักใคร คุณจะทำอะไร ให้รีบทำ จะบอกรักใคร ให้รีบบอก อย่าปล่อยเวลาที่มีค่าทิ้งไป #จบ(ไม่ได้อยากถามหรอกแต่มันยืนตัวตนไม่ได้TTเลยต้องมาตั้งกระทู้คำถาม)
ทำไมบางทีคนบนฟ้า มองไม่เห็นเรา(หนุ่มนักดนตรีกับสาวแดนซ์เซอร์)
สาวแดนเซอร์คนนึงครับ น่าตาน่ารัก นิสัยดี ท่าทางเรียบร้อย (ไม่น่าจะมาเป็นแดนเซอร์ได้) เรียนอยู่ชั้น ม. 2 คนละโรงเรียนครับ ตอนแรกๆน้องเค้าก็เหมือนมาชวนผมคุยนะ ไม่รู้ผมคิดไปเองหรือป่าวนะ เหมือนน้องเค้ามาจีบผมเลย แต่ผมก็ดักทางตัวเองว่าเค้าแค่บริหารเสน่เฉยๆ หน้าตาน่ารักแบบเค้า จะมาชอบอะไรกับผมที่เป็นนักดนตรีน่าตาไม่ได้ดีนัก แต่ก็นะผมก็ชอบแอบมองน้องเค้าตลอดๆ ทุกงานที่ไปออกงานด้วยกัน(แอบมองเวลาเค้าใส่ชุดปกตินะ ไม่ใช่ตอนเค้าโป๊) เวลาผ่านมานานนนนนน 2 ปี เราออกงานด้วยกันบ่อยมาก ผมดีใจทุกครั้งที่ได้ไปเล่นลูกทุ่งเพราะจะได้ไปเจอเธอ ทุกงาน สิ่งแรกที่ผมจะทำคือ มองหาสาวแดนซ์เซอร์คนนี้ งานไหนเธอไม่มา หน้าผมมันก็จะหงอยๆหน่อย แต่ก็ไม่ได้มีใครสังเกต แล้วก็ไม่มีใครรู้ว่าผมชอบเธอ ก็นะคนน่าตาดีก็ต้องมีแฟน เธอคนนี้ก็ด้วย หลายครั้งก็มักจะมี ผช. มารับมาส่งเธอ มันก็จะรู้สึกโหวงๆในอกแปลกๆ เหมือนหัวใจมันแยกออกจริงๆ(พูดจริง ไม่อิงนิยาย) แต่ทำไมไม่รู้ เหมือนคำที่พี่เบิร์ดบอก "ถ้าถามว่ารักไหม เหนื่อยนักแล้วรักไหม ฉันยังคงมีใจบอกว่ารัก" ผมก็ยังแอบมองเธออยู่ ทั้งๆที่รู้ว่าเค้ามีแฟนแล้ว แล้ววันหนึ่งผมก็ได้ข่าวจากน้องสาวรุ่นเดียวกันกับเธอว่าเธอโสด ผมนี่ดีใจมากกกกก เหมือนถูกหวยรางวัลที่ 1 ผมเริ่มเข้าไปคุย เริ่มทักหา เริ่มโทรหา แต่ก็ไม่ได้บ่อยนัก(ไม่รู้ทำไมTT)
จนเรื่องราวผ่านมาจนถึงปี 1 ผมมั่นใจแล้ว ว่าคนนี้แหละใช่แน่นอน แต่ผมไม่ใช่คนที่จู่โจมเก่ง ผมคิดว่ารักมันคือ ความผูกพัน คิดว่ารักแท้ ต้องเดินผ่านวันและเวลา (แฮร่) ผมเริ่มวางโปรเจค ผมจะแอบถ่ายรูปเธอ ทุกงานที่เราไปเล่นดนตรีด้วยกัน ทุกช่วงเวลาที่เรามีความรู้สึกดีๆด้วยกัน ผมใช้เวลาเก็บรูปอยู่ 2 ปี(มีน้องสาวคนเดิมคอยช่วยถ่าย ถ้างานไหนผมไม่ได้ไป) ผมเก็บรูปทุกรูปที่ถ่ายมา(ร่วม 500 รูป) มาทำเป็นวีดีโอ เพื่อที่จะบอกรักเธอ
ในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2557 ต้องบอกก่อนว่าผมเริ่มทำวีดีโอตั้งแต่ต้นมกราคม ใช้เวลาเลือกรูป เลือกเพลงเขียนตัวอักษรทุกตัวเพื่อบอกความในใจ ตามหารูปในวันแรกที่เราได้เจอกัน ถ่ายด้วยกัน และออกงานด้วยกัน แล้วก็มีเหตุการณ์บางอย่างเกิดขึ้น วีดีโอผมเสร็จประมาณวันที่ 8 กพ. แต่ประมาณวันที่ 10 กพ. ผมได้ยินข่าวแว่วๆมาว่าเธอไปคบกับ ผช.มีฐานะคนนึง แต่ผมก้อไม่ได้คิดอะไร(คิดว่าเพื่อนมันคงแกล้งเล่น) จนถึงวันที่ 14 ผมอัพวีดีโอลงยูทูป และด้วยความอินดี้ ผมแชร์ไว้หน้าเฟสตัวเองโดยไม่แท็กเธอ เพื่อนๆผมต่างกันมาแสดงความคิดเห็นโน่นนั่นนี่ จนมีคอมเม้น คอมเม้นนึง เป็นคอมเม้นที่ผมรอคอยมาตลอด 2 ปี
"ขอบคุณนะที่บอกให้รู้"
คอมเม้นนี้ที่ผมจำได้ไม่เคยลืม แล้วเธอก็ทักเฟสมาขอเบอร์ผม (ต้องบอกก่อนว่าเราแทบไม่ได้คุยกันเลยเกือบครึ่งปี เพราะพักหลังๆผมทำชมรม ออกต่างจังหวัดบ่อย ไม่ค่อยได้ไปเล่นดนตรี แล้วเค้าก็เปลี่ยนเบอร์โทร) หลังจากนั้นเธอก็โทรมา แล้วก็เป็นอีก 1 คำพูดที่ผมไม่เคยลืม เธอร้องไห้แล้วก็พูดว่า "ทำไมไม่บอกตั้งนอนแล้ว" แล้วเค้าก็เล่าให้ฟังว่าเค้าก็รอผม แต่ตอนนี้เขาคบอยู่กับ ผช.คนนึงอยู่ ผมอึ้ง พูดได้แค่ว่า ไม่เป็นไรๆๆๆ พี่เข้าใจ ไม่เป็นไรๆ หลังจากนั้นผมก็ปลอบเธอ แล้วก็วางไปแบบงงๆ ผมจำได้แค่ผมพูดว่าไม่เป็นไรๆ หลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้น ผมจำไม่ได้เลย เหมือนมันวูบไปเลย ไม่รู้เรื่อง งง มึน ทุกอย่างมึนไปหมดแล้วก็เฮิทไปยาวๆ จนมาวันนี้ ผมมาเจอเธออีกทีในวันที่เธอแต่งงานไปแล้ว มีลูกชาย 1 คน เราก็เป็นแค่เพื่อนในเฟสบุคคอยกดไลค์รูปของเธอ ที่ถ่ายกับลูกและแฟนของเธอ
#นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ถ้ารักใคร คุณจะทำอะไร ให้รีบทำ จะบอกรักใคร ให้รีบบอก อย่าปล่อยเวลาที่มีค่าทิ้งไป #จบ(ไม่ได้อยากถามหรอกแต่มันยืนตัวตนไม่ได้TTเลยต้องมาตั้งกระทู้คำถาม)