เราไม่เคยลืมคนคนนึงได้เลย ถึงตอนนี้เขาจะมีคนใหม่แล้ว ถึงเราทำเป็นไม่สนใจไม่พูดคุยติดต่อโฟกัสแต่เรื่องงานเรื่องอนาคต ทำเหมือนว่าเราลืมมันได้ แต่ลึกๆแล้วในทุกๆวันเรายังเจ็บปวดมากๆ

มันไม่เหมือนการเลิกลากับคนอื่นๆที่ไม่นานเราเจอใครใหม่เราก็เฉยๆได้ แต่เรากลับวนลูปซ้ำซากกับคนนี้
ยังไปส่องเค้าทุกแอป ภาพทุกภาพเสียงของเค้ายังวนเวียนในหัว
ความรู้สึกคืออยากคุย อยากเข้าไปกอด อยากเจออีกสักครั้ง
คนรอบข้างมองว่าเราผู้หญิงสตรอง หญิงแกร่ง ทำงานเก่ง ความจริงแล้วคือเราอ่อนแอมาก แต่ที่ไม่เคยแสดงความรู้สึกอ่อนแอนั่นออกมาเลย บางคนบอกว่าอ่อนแอบ้างก็ได้ เราทำเราแอบคิดถึงและร้องไห้คนเดียวบ่อยๆ5555555 เราไม่อยากให้พ่อแม่เห็นว่าเราเสียใจเพราะผู้ชาย บ้าจริง

เราไม่เคยโกรธเกลียดที่เขาทำไม่ดีกับเราเลย ไม่เคยพูดไม่ดีใส่ ไม่รู้ทำไมทั้งที่ก็ไม่ใช่คนยอมใครเท่าไหร่
แม้เวลาจะผ่านไปนานเราเรียนจบมีงานมีเงิน อะไรๆเปลี่ยนไป หลายๆเรื่องในชีวิตดีขึ้น
มันก็ไม่ทำให้เราเลิกคิดถึงเขาได้เลย ยังรู้สึกว่าเขาไม่ได้ไปไหน เราเหมือนคนบ้าเลยใชไหม555555555555555

เราพลาดโอกาสคบกับคนดีๆไปเพราะรู้ว่าในใจลึกๆยังรอเขา รอวันที่เราจะกลับมาอีกครั้ง
อีกไม่กี่วันจะวันเกิดเรา
เราจะหาเรื่องคุยกับเขาให้เขาอวยพรและคิดว่าเป็นวันที่จะตัดใจจากเขาจริงจัง
แต่เราเชื่อว่าพอได้คุยเราก็จะกลับมาวนลูปอีกครั้ง เราตามใจตัวเองไม่ถูกเลยค่ะ โคตรเซ็ง ละมันจะอะไรนักหนากะคนนี้เรารู้สึกอย่างนั้นกับตัวเอง โมโหตัวเองมากๆ