คือเรื่องมีอยู่ว่า เรากับแฟนคบกันมา 9 เดือน แต่คุยก่อนคบมาประมาณ 6 เดือน เรากับแฟนเรียนคนละที่กัน แฟนเรียนการบินหมอชิต เราเรียน มธร.ธัญบุรี ปกติเเราก็ไปหาเขาทุกๆอาทิตย์ เราอยู่ด้วยกันบ่อยมาก ก่อนหน้าเข้ามหาลัยเราก็อยู่ด้วยกันทุกวัน และวันนึงเราไปเจอเขาเราพาเขาไปซื้อของใช้ และเราเล่นโทรสัพเขา เราเห็นเขาเล่นบีทอคคุยกับคนอื่นไปทั่ว นัดเจอกันบ้าง ขอดูนู้นนี้นั้นบ้าง เราโกดมากเราวางโทรสัพแล้วเดินออกมา เรากลั่นน้ำตาไม่ไหวเราร้องไห้กลางห้าง คืออารมแบบคำถามในใจเยอะมาก ทำไมทำกับเราแบบนี้ เราไม่เคยคิดว่าเขาจะคุยกับคนอื่นเลยทั้งที่มีเราอยู่ แล้วเขาก็ตามหาเราจนเจอ
และเราก็เลยกลับไปคุยกันที่ห้อง เราถามเขาว่า 'ทำไมถึงคุยกับคนอื่น ทำไมถึงเป็นคนแบบนี้ มีกูคนเดียวไม่พอใช่ป่ะ?' แต่เขาให้คำตอบเรามาแบบ ทำไม่คิด มันไม่มีอะไรทำ มันเหงา คือ คนเหงาต้องคุยกับคนอื่นทั้งๆที่มีแฟนแล้วหรอ? แต่จุดพีคไม่ได้เกิดแค่ตรงนี้ คือเราคุยกันรู้เรื่องแล้วเราพยายามโอเค แต่มันมีแชทนึงเด้งมาในไอจี ผญคนนั้นส่งหัวใจให้แฟนเรา เราก็ถามว่านี้อะไร ใครอีกละ? คือแบบถามเยอะมากๆ แต่เขาตอบสั้นๆเลยว่า คุยเล่นๆ คุยแก้เหงา เราถามต่อว่า 'คุยกันมากี่เดือนแล้ว?' เขาบอกเราว่า '4 เดือน' เรานี้ทรุดเลยค่ะ คือหน้าชามาก คือเราโง่มาตลอดเลยหรอที่เขาคุยกัน เรากับเขาก็เลิกกันตั้งแต่ตอนนั้น
และเราแอด ผญคนนั้นไป และเราก็ขอดูแชทที่คุยกับแฟนเรา น้องเขาบอกลบไปแล้วและน้องเขาก็บล็อคเราไป คือเราก็สงสัยมากจนไปบอกเพื่อนน้องให้ปลดบล็อคและคุยกันดีๆ (น้องผญคนนั้นคือรุ่นน้องที่ รร เก่าเราเอง) เพราะความสงสัยของเราเลยทักน้องเขาไปอีกรอบ เราก็พูดไปว่าขอความจริงอย่าโกหกพี่ได้ไหมพี่ขอ น้อวเขาก็เล่าให้เราฟังว่า คุยกันมาปีกว่าๆแล้วแต่ไม่ได้คุยกันบ่อย แต่แฟนเรานัดน้องเขาไปห้องหลายครั้วมาก น้องเขาก็บอกหนูไม่ได้ไปนะพี่ ไอ้เราก็ไม่รู้ว่าไปไม่ไป และแฟนเราก็ง้อเราแบบจะไม่ทำอีกจะทำให้ดีขึ้น เขาก็มาหาเราที่หอบ้างไรบ้าง เพื่อง้อเรา แต่เราไม่ได้กลับไป เราเลยมีแฟนใหม่ เขาก็ยังตามตื้อจนตอนนี้ เขาหายไปแล้วค่ะ เราก็คิดถึงเขานะ แต่เราไม่คิดจะกลับไปเลย คำถามทุกๆอย่างยังคงอยู่ในใจเสมอ เราไม่รู้ว่าเราควรทำยังไงต่อ มันอาจจะเป็นความผูกพัน ไม่ก็เสียดายทุกๆอย่างละมั้ง เรื่องมันก็มีอยู่เท่านี้ แต่ตอนนี้ถามว่าคิดถึงไหม ก็คิดถึงนะ แต่ขอให้เป้นแค่ความทรงจำดีๆพอเนอะ ตอนนี้เรากับแฟนใหม่ก็ไปกันได้สวยอยู่นะ.
โดนหลอกมาปีกว่าๆ แต่ยังตัดใจไม่ได้ #
และเราก็เลยกลับไปคุยกันที่ห้อง เราถามเขาว่า 'ทำไมถึงคุยกับคนอื่น ทำไมถึงเป็นคนแบบนี้ มีกูคนเดียวไม่พอใช่ป่ะ?' แต่เขาให้คำตอบเรามาแบบ ทำไม่คิด มันไม่มีอะไรทำ มันเหงา คือ คนเหงาต้องคุยกับคนอื่นทั้งๆที่มีแฟนแล้วหรอ? แต่จุดพีคไม่ได้เกิดแค่ตรงนี้ คือเราคุยกันรู้เรื่องแล้วเราพยายามโอเค แต่มันมีแชทนึงเด้งมาในไอจี ผญคนนั้นส่งหัวใจให้แฟนเรา เราก็ถามว่านี้อะไร ใครอีกละ? คือแบบถามเยอะมากๆ แต่เขาตอบสั้นๆเลยว่า คุยเล่นๆ คุยแก้เหงา เราถามต่อว่า 'คุยกันมากี่เดือนแล้ว?' เขาบอกเราว่า '4 เดือน' เรานี้ทรุดเลยค่ะ คือหน้าชามาก คือเราโง่มาตลอดเลยหรอที่เขาคุยกัน เรากับเขาก็เลิกกันตั้งแต่ตอนนั้น
และเราแอด ผญคนนั้นไป และเราก็ขอดูแชทที่คุยกับแฟนเรา น้องเขาบอกลบไปแล้วและน้องเขาก็บล็อคเราไป คือเราก็สงสัยมากจนไปบอกเพื่อนน้องให้ปลดบล็อคและคุยกันดีๆ (น้องผญคนนั้นคือรุ่นน้องที่ รร เก่าเราเอง) เพราะความสงสัยของเราเลยทักน้องเขาไปอีกรอบ เราก็พูดไปว่าขอความจริงอย่าโกหกพี่ได้ไหมพี่ขอ น้อวเขาก็เล่าให้เราฟังว่า คุยกันมาปีกว่าๆแล้วแต่ไม่ได้คุยกันบ่อย แต่แฟนเรานัดน้องเขาไปห้องหลายครั้วมาก น้องเขาก็บอกหนูไม่ได้ไปนะพี่ ไอ้เราก็ไม่รู้ว่าไปไม่ไป และแฟนเราก็ง้อเราแบบจะไม่ทำอีกจะทำให้ดีขึ้น เขาก็มาหาเราที่หอบ้างไรบ้าง เพื่อง้อเรา แต่เราไม่ได้กลับไป เราเลยมีแฟนใหม่ เขาก็ยังตามตื้อจนตอนนี้ เขาหายไปแล้วค่ะ เราก็คิดถึงเขานะ แต่เราไม่คิดจะกลับไปเลย คำถามทุกๆอย่างยังคงอยู่ในใจเสมอ เราไม่รู้ว่าเราควรทำยังไงต่อ มันอาจจะเป็นความผูกพัน ไม่ก็เสียดายทุกๆอย่างละมั้ง เรื่องมันก็มีอยู่เท่านี้ แต่ตอนนี้ถามว่าคิดถึงไหม ก็คิดถึงนะ แต่ขอให้เป้นแค่ความทรงจำดีๆพอเนอะ ตอนนี้เรากับแฟนใหม่ก็ไปกันได้สวยอยู่นะ.