มีใครที่โดนแม่บ่นบ้างคะ คือเราหยิบของก็บ่น เราทำของตกก็บ่น หยิบของช้าก็บ่น หยิบไม่ถูกใจก็บ่น เล่นกับแมวก็บ่น กลับบ้านช้าเพราะซ้อมกีฬาสีเลิกห้าโมง เราถึงบ้าน6โมงครึ่ง รอรถนานมากถึงมากสุด บางทีมาอ้าว วนกลับที่เดิม อ้าวทางด่วน รอถึง6โมงค่ะ แม่โทรมา เราบอกรอรถอยู่อธิบายนานาสารพัดเหตุผล เค้าก็ฟ้องพี่เราหาว่าเรากระชากเสียง เราก้าวร้าว แม่บอกเราว่าถ้าไม่มีเราพ่อก็คงมีความสุข แต่พ่อบอกเราว่าถ้าไม่มีแม่พ่อคงดีกว่านี้ เราคือคนที่คุยกับพ่อเยอะที่สุดเพราะเวลาพ่อทะเลาะกับแม่ แม่ก็จะด่าพานไปถึงย่าถึงปู่แล้วทุกๆคน เราก็จะออกไปนั่งกับพ่อข้างนอกสองคน พ่อก็จะเล่าทุกๆอย่างให้ฟัง ว่าพ่อเป็นคนทำงานเกิดในยุคที่ใช้แรงงาน ส่วนแม่ก็เกิดในยุคนักเลง เอ๊ะอะก็จะตบจะตีอย่างเดียว จนตอนนี้เรารู้สึกไม่ชอบแม่ เราอยากอยู่กับพ่อสองคน ไม่ถึงขั้นเกลียดค่ะ แต่อยากอยู่กับพ่อเฉยๆ สบายใจมีไรก็คุยกันสองคนมีอยู่สองคน อยากหายขาดจากความรู้สึกนี้ค่ะอยากกลับไปคุยกันดีๆ อธิบายไปเค้าก็คิดว่าตัวเองใหญ่สุดไม่เคยเอาเหตุผลของคนอื่น อยากหาคนที่เป็นผู้ใหญ่มากพอมาสอนหน่อยค่ะ แม่เป็นคนเข้าใจอะไรยากสุดๆ อยากเข้าใจแม่ค่ะ มีแนวทางยังไง