ควรเดินต่อหรือหยุด?

คบกันมาได้เกือบปี แต่ตัดสินใจเดินถอยออกมาได้เดือนกว่าแล้ว เพราะกลัวความรู้สึกตัวเองที่นับวันยิ่งมีแต่เพิ่มขึ้น เหมือนยิ่งคบยิ่งรู้จักกันมากขึ้นยิ่งผูกพันธ์กันมากเท่าใหร่เลยยิ่งทำให้กลัว และเหมือนความรู้สึกตัวเองขึ้นอยู่ฝ่ายเดียว แต่เค้ายังเหมือนเดิม นานๆเจอกันครั้งตอนเค้าอยากจะเจอ เวลาเพิ่มขึ้นความผูกพันธ์มันเพิ่มขึ้น แต่เค้าไม่ได้กระตือรือร้นเพิ่มขึ้นเลย เหมือนออกจะถอยๆไปด้วยซ้ำ ก็พยายามเข้าใจว่าผู้ชายกับผู้หญิงมันต่างกัน  ตอนยังไม่คบกันกับหลังได้เราเป็นแฟนแล้วมันต่างกันอยู่แล้ว ก็พยายามจะไม่คิดมากเพราะเค้าไม่ได้มีคนอื่นแต่มันเป็นที่นิสัยของเค้าอยู่แล้ว
         แต่อีกอย่างที่เสียใจและทำให้ตัดสินใจปล่อยเค้าจริงๆคือ เหมือนเค้าเริ่มมีคำถามตั้งคำถามกับตัวเองว่าเราอาจไม่ใช่อย่างที่เค้าคิด (คือเค้ารู้อยู่แล้วว่าเราไม่ใช่อย่างที่เค้าคิดแน่ๆแต่เค้าคิดว่าเค้าจะเปลี่ยนเราได้ แต่สุดท้ายเราก็ยังเป็นเรา) เค้าเริ่มสับสนในตัวเราเริ่มไม่มั่นใจในตัวเรา (ไม่ใช่เรื่องมือที่สามนะเค้ารู้อยู่แล้วว่าเราไม่ได้มีใคร) เป็นเพราะเค้าเค้าค่อนข้างฝ่ายหาความสมบูรณ์แบบหรือกลัวการผูกมัดก็ไม่แน่ใจ
       เราจึงลองเดินถอยออกมา ก็ไม่ได้บอกเลิกอย่างทางการนะ แค่ไม่รับสายเค้า ไม่ตอบแชทเค้าแค่นั้น เค้าก็โทรตาม แชทตามอยู่ไม่กี่วันนะไม่ได้ถี่ แล้วก็เงียบหายไปเลย ตอนนี้ก็ได้เดือนกว่าแล้ว  ยอมรับว่าร้องให้บ่อยๆเพราะคิดถึงเค้า ตอนนั้นที่ตัดสินใจเดินถอยออกมาก็รู้อยู่แล้วว่าตัวเองจะเสียใจแน่ๆที่ตัดสินใจแบบนั้น เพราะความรู้สึกเราที่ให้เค้าไปมันน้อยเลย แต่ก็คิดว่าจะผ่านมันไปได้ ถึงจะร้องให้ไปด้วยก็จะผ่านมันไปให้ได้ แต่มันเจ็บและทรมานกว่าที่คิดใว้มาก จะเริ่มใหม่กับใครความรู้สึกตัวเองก็ไม่ยอมไปเลย
      
        ตอนนี้ควรทำไงดีคะ ทำตามใจตัวเองหรือฝืนทนความรู้สึกตัวเองแล้วให้มันผ่านไปแบบนี้?