เคยมีใครคนนึงชอบมาคุย ชอบช่วยเหลือ ค่อยห่วงใย เล่นกีฬาก็เอาน้ำแดง น้ำเขียว น้ำส้ม เย็นๆมาเตรียมให้
ซ้อมกีฬาเย็นๆค่ำๆ ก็ค่อยเฝ้า ไปไหนค่อยตามไปด้วย จนพ่อแม่มาปามบ่อยๆ แต่เราก็จะอยู่กันเป็นกลุ่ม ไม่เคยอยู่ สองต่อสอง
และไม่เคยเข้าใจว่าเธอทำไปเพื่ออะไรรู้แต่ว่าเพื่อนคนนี้มันดี...
ใช่...เธอทำแบบนั้น เพื่อนเขาเรียกว่าแฟนผม แต่ผมกลับไม่เข้าใจคำว่าแฟน ... เข้าใจแต่คำว่า เพื่อน เรียน และ กีฬา...
ผมไม่เคยสนใจเธอเลย มีเพื่อนมาบอกว่าเธอร้องไห้ เพื่อนๆบอกให้ผมไปถาม ผมงงว่าทำไมผมต้องไปถาม...และผมก็ไม่ไปถามด้วย...
เพื่อนๆบอกเธอชอบผม ผมคิดแต่ว่า...ตลก แก่แดด และคิดแต่เรื่องอื่นไปเฉย
น่าจะไกล้ๆจบ เธอเอาเงินมาให้ผม แล้วบอกว่าช่วยไปหาซื้อ เทปเพลงสบายดีหรือเปล่า วง XYZ (ตอนนั้นยังเป็นตลับเทป) ให้ที เน้นเลยครับว่าต้องชุดที่มีเพลงสบายดีหรือป่าว และบอกผมอีกว่าซื้อแล้วเปิดฟังได้เลยไม่ว่า แล้วผมซื้อได้ก็เอาไปให้เธอโดยยังมีห่อพลาสติกหุ้มอยู่ เธอถามผมว่าทำไมไม่เปิดฟัง
... ผมบอกก็ไม่ใช่ของผมจะเปิดฟังได้ไง แล้วเธอก็บอกงั้นให้ผมเลย แล้วเปิดฟังซ๊ะนะ ผมงงๆและไม่สนใจเทปนั้นอีกเลย พอจบก็แยกย้ายกันไป จบแล้วเธอโทรมาบอกว่าสอบติดที่นั้นที่นี่ ถามผมว่าสอบติดที่ไหนบอกว่าอยากนัดเจอกัน บอกเพื่อนคนอื่นๆด้วย...แต่เราก็ไม่เคยเจอกันอีกเลย...
ก็โทรมาคุยบ่อยๆ ทางบ้านแซวว่าแฟนหรอ ทางบ้านผมค่อนข้างจะจริงจังเรื่องเรียน คือ ไม่อยากให้มีแฟนตอนเรียน ผมก็ไม่คิดอะไรอยู่แล้ว โทรคุยถามอีกว่าเปิดเทปที่ให้ฟังมั่งไหม ผมไม่รู้จะบอกไงว่าหายไปแล้ว ได้แต่บอกว่าเดี๋ยวจะฟัง โทรมาปรึกษาเรื่องเรียน เรื่องโน่นนี่นั้น...จนผมย้ายบ้านเปลี่ยนเบอร์โทร และไม่ได้บอกเธอ...แล้วเวลาก็ผ่านไป
พอตอนนี้มีโฆษณาของธนาคารนึงที่เอาเพลง สบายดีหรือเปล่า XYZ มาเป็นเพลงหลัก...ทำให้ภาพในอดีตเมื่อยี่สิบปีผุดขึ้นมาในหัวอีกครั้ง เพลงนี้จำได้ดี ทำให้ผมนึกถึงเธอขึ้นมาอีกครั้ง ผมเชื่อว่าถ้าเธอได้เห็นโฆษณานี้คงจะนึกถึงผม อาจจะยิ้ม หรืออาจตำหนิผม กับสิ่งที่เคยเสียเวลาทำกับผู้ชายๆโง่ๆคนนึง
ครั้งนึงมีของกินก็เอามาให้ เครื่องเล่นเกมส์แพงๆก็ให้ยืมเล่นเป็นเดือนๆ รู้ว่าผมชอบเล่นเกมส์นินเทนโด้...ลงทุนซื้อเทปเพลงนี้ให้ไปฟังหวังจะเข้าใจแต่ผมไม่เลย... ขอโทษเธอด้วยที่ผมงี่เง่า ไม่สนองความรู้สึกดีๆที่มีให้กัน หวังว่าเธอคงไม่เสียใจมากที่ไม่สามารถติดต่อผมได้อีกเลย...
ผมลองค้นหาชื่อเธอหาในสมุดรุ่นเก่าๆ ไปค้นชื่อทาง Face ผมเจอเธอ! แต่เธอคงไม่เจอผม เพราะผมได้เปลี่ยนชื่อเปลี่ยนนามสกุลใหม่... เธอดูเปลี่ยนไปตามวัยแต่ยังดูน่ารักเหมือนเดิม ทำไมผมถึงเห็นเธอน่ารักในตอนนี้...เธอมีครอบครัวที่ดูมีความสุข ผมดีใจกับเธอคงมีความสุกกับความรัก ผมอยากจะทักเธอทาง Face...แต่คิดว่าไม่ดีกว่า ผมก็มีเมียมีลูกแล้ว ขอดูเธออยู่ห่างๆ
ตลกมากที่ต้องมาคิดเรื่องอะไรเก่าๆแบบนี้ กับ เพลงๆเดียว เพลงนี้ก็ได้ยินนานน้านทีก็ไม่เคยคิดอะไร...
แต่พอเห็นโฆษณา พร้อมเพลง มันทำให้รู้สึกถึงความรู้สึกของคนที่ห่างกัน และความรู้สึกของเธอในตอนนั้น
ผมรู้สึกผิด...ในโฆษณาตอนจบ จบอย่างมีความสุข แต่เรื่องระหว่างผมกับเธอ ... ไม่รู้ว่าเธอทุกข์มากไหม นานไหมกว่าก้าวผ่านไปได้...
แค่อยากจะบอกว่า ขอโทษกับสิ่งที่ผ่านมา และขอบคุณที่รักกัน
จะโทรก็ไม่โทรมา ไม่มีแม้เวลาจะบอกลาเพื่อนเก่า
ซ้อมกีฬาเย็นๆค่ำๆ ก็ค่อยเฝ้า ไปไหนค่อยตามไปด้วย จนพ่อแม่มาปามบ่อยๆ แต่เราก็จะอยู่กันเป็นกลุ่ม ไม่เคยอยู่ สองต่อสอง
และไม่เคยเข้าใจว่าเธอทำไปเพื่ออะไรรู้แต่ว่าเพื่อนคนนี้มันดี...
ใช่...เธอทำแบบนั้น เพื่อนเขาเรียกว่าแฟนผม แต่ผมกลับไม่เข้าใจคำว่าแฟน ... เข้าใจแต่คำว่า เพื่อน เรียน และ กีฬา...
ผมไม่เคยสนใจเธอเลย มีเพื่อนมาบอกว่าเธอร้องไห้ เพื่อนๆบอกให้ผมไปถาม ผมงงว่าทำไมผมต้องไปถาม...และผมก็ไม่ไปถามด้วย...
เพื่อนๆบอกเธอชอบผม ผมคิดแต่ว่า...ตลก แก่แดด และคิดแต่เรื่องอื่นไปเฉย
น่าจะไกล้ๆจบ เธอเอาเงินมาให้ผม แล้วบอกว่าช่วยไปหาซื้อ เทปเพลงสบายดีหรือเปล่า วง XYZ (ตอนนั้นยังเป็นตลับเทป) ให้ที เน้นเลยครับว่าต้องชุดที่มีเพลงสบายดีหรือป่าว และบอกผมอีกว่าซื้อแล้วเปิดฟังได้เลยไม่ว่า แล้วผมซื้อได้ก็เอาไปให้เธอโดยยังมีห่อพลาสติกหุ้มอยู่ เธอถามผมว่าทำไมไม่เปิดฟัง
... ผมบอกก็ไม่ใช่ของผมจะเปิดฟังได้ไง แล้วเธอก็บอกงั้นให้ผมเลย แล้วเปิดฟังซ๊ะนะ ผมงงๆและไม่สนใจเทปนั้นอีกเลย พอจบก็แยกย้ายกันไป จบแล้วเธอโทรมาบอกว่าสอบติดที่นั้นที่นี่ ถามผมว่าสอบติดที่ไหนบอกว่าอยากนัดเจอกัน บอกเพื่อนคนอื่นๆด้วย...แต่เราก็ไม่เคยเจอกันอีกเลย...
ก็โทรมาคุยบ่อยๆ ทางบ้านแซวว่าแฟนหรอ ทางบ้านผมค่อนข้างจะจริงจังเรื่องเรียน คือ ไม่อยากให้มีแฟนตอนเรียน ผมก็ไม่คิดอะไรอยู่แล้ว โทรคุยถามอีกว่าเปิดเทปที่ให้ฟังมั่งไหม ผมไม่รู้จะบอกไงว่าหายไปแล้ว ได้แต่บอกว่าเดี๋ยวจะฟัง โทรมาปรึกษาเรื่องเรียน เรื่องโน่นนี่นั้น...จนผมย้ายบ้านเปลี่ยนเบอร์โทร และไม่ได้บอกเธอ...แล้วเวลาก็ผ่านไป
พอตอนนี้มีโฆษณาของธนาคารนึงที่เอาเพลง สบายดีหรือเปล่า XYZ มาเป็นเพลงหลัก...ทำให้ภาพในอดีตเมื่อยี่สิบปีผุดขึ้นมาในหัวอีกครั้ง เพลงนี้จำได้ดี ทำให้ผมนึกถึงเธอขึ้นมาอีกครั้ง ผมเชื่อว่าถ้าเธอได้เห็นโฆษณานี้คงจะนึกถึงผม อาจจะยิ้ม หรืออาจตำหนิผม กับสิ่งที่เคยเสียเวลาทำกับผู้ชายๆโง่ๆคนนึง
ครั้งนึงมีของกินก็เอามาให้ เครื่องเล่นเกมส์แพงๆก็ให้ยืมเล่นเป็นเดือนๆ รู้ว่าผมชอบเล่นเกมส์นินเทนโด้...ลงทุนซื้อเทปเพลงนี้ให้ไปฟังหวังจะเข้าใจแต่ผมไม่เลย... ขอโทษเธอด้วยที่ผมงี่เง่า ไม่สนองความรู้สึกดีๆที่มีให้กัน หวังว่าเธอคงไม่เสียใจมากที่ไม่สามารถติดต่อผมได้อีกเลย...
ผมลองค้นหาชื่อเธอหาในสมุดรุ่นเก่าๆ ไปค้นชื่อทาง Face ผมเจอเธอ! แต่เธอคงไม่เจอผม เพราะผมได้เปลี่ยนชื่อเปลี่ยนนามสกุลใหม่... เธอดูเปลี่ยนไปตามวัยแต่ยังดูน่ารักเหมือนเดิม ทำไมผมถึงเห็นเธอน่ารักในตอนนี้...เธอมีครอบครัวที่ดูมีความสุข ผมดีใจกับเธอคงมีความสุกกับความรัก ผมอยากจะทักเธอทาง Face...แต่คิดว่าไม่ดีกว่า ผมก็มีเมียมีลูกแล้ว ขอดูเธออยู่ห่างๆ
ตลกมากที่ต้องมาคิดเรื่องอะไรเก่าๆแบบนี้ กับ เพลงๆเดียว เพลงนี้ก็ได้ยินนานน้านทีก็ไม่เคยคิดอะไร...
แต่พอเห็นโฆษณา พร้อมเพลง มันทำให้รู้สึกถึงความรู้สึกของคนที่ห่างกัน และความรู้สึกของเธอในตอนนั้น
ผมรู้สึกผิด...ในโฆษณาตอนจบ จบอย่างมีความสุข แต่เรื่องระหว่างผมกับเธอ ... ไม่รู้ว่าเธอทุกข์มากไหม นานไหมกว่าก้าวผ่านไปได้...
แค่อยากจะบอกว่า ขอโทษกับสิ่งที่ผ่านมา และขอบคุณที่รักกัน