คือเรานั่งรถตู้จากฟิวเจอร์รังสิตมา ม.ศิลปากร นครปฐม 997-61 ตรงท่ารถข้างร้านหมูกระทะตรงข้าม ม.ศิล (ใส่รูปไม่ได้อะไม่รู้ทำไม) เหตุการณ์เริ่มเกิดขึ้นตั้งแต่เราซื้อตั๋วขึ้นรถค่ะ
เราซื้อตั๋วแล้วนั่งรออยู่แถวนั้น คนขับเรียกเราขึ้นรถแต่ในมือเรามีแก้วน้ำกับองุ่นอยู่ คนขับก็พูดขึ้นว่า "ขึ้นไม่ได้ กินให้หมดก่อน"
ด้วยเสียงที่ฟังแล้วห้วนมาก)
เราก็นั่งดูดน้ำเกือบหมด คนขับก็เรียกคนอื่นขึ้นรถเรื่อยๆ เราเลยเดินไปถามว่า "พี่คะหนูขึ้นได้ยัง" คนขับตอบ"ยังไม่หมดกินให้หมด" คือบอกกันดีๆก็ได้ว่าน้องคับไม่อนุญาติให้นำของกินมากินนะ แต่นี่พูดจาไร้จรรยาบรรณมากค่ะ
เราก็ยังไม่อะไร ขึ้นไปนั่งบนรถ เราเลือกนั่งเบาะเดี่ยวตรงทางขึ้นรถพอดีค่ะ เพราะมองไปที่เบาะหลังมี ผช.นั่งอยุ่เราเลยเลือกนั่งคนเดียว นั่งไปในรถฟังเพลงอย่างสบายใจ ก่อนรถออกพี่เขาพา ผดส.คนสุดท้ายขึ้นรถ แต่พอเค้เปิดประตูเค้าก็รีบพูเลยว่า "ลงมาสิน้องนั่งขวางทางอยู่ทำไม" เราเลยตอบไปว่า "อ้าว" (เพราะเปิดประตูมาไม่บอกอะไรเราสักคำก่อนว่าเรา ถ้าเปนคนอื่นเขาคงบอกว่าน้องครับเดี๋ยวหลบให้ ผดส. ขึ้นก่อนนะ) เราก็ยังไม่อะไรคิดว่าเขาแกล้ง
ระหว่างทางมีคนลงครั้งที่1 คนขับว่าอะไรเราก็ไม่รู้ประมานว่าให้เราลงรถเปิดประตูให้ผู้โดยสารที่จะลง เราไม่ได้ลงรถ แต่เราเอียงตัวจนแทบจะสิงไปในประตูเลยค่ะ คนขับทำท่าไม่พอใจเรา เราก็ตกใจนิดหน่อยแต่ไม่ได้พูดอะไร เลยเอาเพลงมาฟังต่อเพราะไม่อยากฟังคำที่เขาว่าเราโดยที่เรานั่งเฉยๆกลัวจะเกิดปัญหากัน จอดครั้งที่2 มีคนขึ้นรถ 3คนมั้งเราก็ไม่สังเกต เราก็ไม่รู้ว่าคนขับจะให้เราเปิดประตูรับผู้โดยสาร คนขับคนนั้นลงรถด้วยท่าทางรีบร้อนมาเปิดประตูรับผู้โดยสารพร้อมกับเอียงมาถามเราว่า "น้องจะลงตรงนี้มั้ยเดี๋ยวพี่คืนเงินให้"
พร้อมท่าทางควักเงินออกจากกระเป๋า) เรายอมรับเลยตกใจเลยรีบพูดว่า "ยังไม่ลงค่ะไม่ได้ลงตรงนี้"
ยิ้มแบบเหวอๆ) เค้าก็บนๆเรา แล้วพูดว่า"น้องต้องมีน้ำใจอย่างนู้นอย่างนี้ คนเราต้องมีน้ำใจ คนอื่นเค้าไม่กล้าพูดแต่พี่เป็นคนขับพี่ต้องพูด พี่บอกแล้วใช่มั้ยให้ลงรถหลบทาง....."
ลืมเพราะเยอะค่ะ)เราก็ยิ้มอึ้งๆ พร้อมกำถุงองุ่น แล้วนั่งเฉยๆ เพราะไม่อยากมีปัญหาค่ะ (คือหลบแล้วนะหลบจนตัวติดข้างรถ แล้วเราต้องเปิดประตูด้วยหรอ?? แล้วทำไมคนนั่งติดประตูไม่ใช้เขา ทำไมมาใช้เรา ที่ต้องลุกเอื้อมมือเปิด)
เหมือนจะจอดให้คนลงอีก คนขับรีบพูด เปิดประตูสินั่งขวางทางอยู่ได้ จนพี่คนที่นั่งเบาะหน้าแถวแรกตกใจรีบเปิดประตู คนขับรีบบอกว่า "ไม่ๆผมไม่ได้ว่าพี่ ผมบอกน้องข้างหลัง) คือเราต้องลุกเดินไปเปิดประตู แต่พี่คนนั้นอยู่ติดประตู แต่เค้าว่าเราเนี่ยนะ??
จอดให้คนลงอีกครั้งตรงวัดไทร(มั้ง ไม่ชินทางค่ะ)
เรารู้งานละเพราะไม่อยากมีปัญหา พอรถจอด เราก็รีบเปิดประตูลงรถทันที ให้ผู้โดยสารคนอื่นลงให้หมด เราก็ขึ้นมานั่งที่เดิม แต่พอเราก้าวขาขึ้นมาคนขับรีบพูดเลยว่า "นี่ว่าแค่นี้ถึงกับใจลอยเลยหรอ น้องไม่ต้องลงก็ได้ พี่ไม่ได้ว่าอะไร พี่ขอโทษละกัน" (นี่ไม่ได้ว่าหรอ คิดในใจ)
พอจะถึงแถวองค์พระปฐม คนขับรถเริ่มมองเราจากกระจกมองหลังค่ะ แลวเค้าก็อธิบายว่าว่าเราทำไม เค้าบอกว่า
"พี่ขับรถมาตั้งกี่สิบปี(ก็ไม่รู้ลืมค่ะ) พี่ไม่เคยว่าใคร น้องเป็นคนแรกที่เจอพี่ว่าน้องนี่ซวยจริงๆ เอาเป็นว่าพี่ขอโทษน้องละกันนะขอโทษจริงๆ (เสียงแบบ...อย่าขอโทษดีกว่า) เบาะว่างน้องก็ไม่ขยับไปนั่ง พี่ไม่เคยเจอใครอย่างน้องเลย (คิดจะนั่งนะ แต่กลัวโดนด่า เพราะหาเรื่องด่าเราตลอด) น้องชอบเบาะนั้นมากเลยหรอเห็นนั่งแต่เบาะนั้น เดี๋ยวพี่ถอดเบาะขายทิ้งเลยเอาม่ะ (เราตอบไปคำหนึ่ง "ก็ดีค่ะ" พร้อมยิ้มให้แต่เรายิ้มแล้วมองข้างทาง คำเดียวจริงๆตั้งแต่นั่งมา ยอมให้ว่าตลอด) เค้านิ่งไปแปปหนึ่งละพูดขึ้นว่า "คราวหน้าถ้าน้องเจอพี่น้องไม่พอใจไม่ต้องนั่งรถพี่ก็ได้นะ" (เราไม่ตอบมองข้างทางด้วยความเจ็บใจจนถึง ม.ศิลปากร
เหตุการณ์นี้ไม่เจอกับตัวไม่เข้าใจอารมณ์เลยค่ะ มาเล่าให้เพื่อนฟัง เพื่อนอึ้งค่ะ ถามเราว่ายอมให้มันด่าได้ไงเป็นเค้าสวนมาตั้งแต่ไล่เราลงรถล่ะ
เราผิดไหมค่ะ??
เขาสมควรไล่เราหรอ??
ว่าเราไม่มีน้ำใจต่อหน้าคนทั้งรถได้ด้วยหรอ??
เราไม่ได้นั่งติดประตูแต่เราต้องเปิดประตูแล้วลงตลอดเลยหรอ เพราะเราหลบตลอดนะค่ะไม่ได้นั่งตัวแข็งขวางทาง เราก็เคยลงนะ แต่เราก็ดูสมควรลงไม่สมควร ถ้าคนลงคนเดียวเราก็หลบนะ หลบตลอด เพราะเราไม่ไม่อยากให้เค้ามาสดุดเราเราก็เกรงใจคนอื่น แต่คนขับทำกิริยาแบบนี้ได้ด้วยหรอ??
ปล.ท่าทางโชว์พราวค่ะ ดูจะกร่างๆ อาจเล่าไม่หมดค่ะเพราะเยอะมาก. (ทุกครั้งที่มีคนขึ้นลง)
🤔🤔🤔🤔🤔🤔🤔
ไล่ผู้โดยสารลงรถ ว่าผู้โดยสาร หาเรื่องผู้โดยสาร!!!
เราซื้อตั๋วแล้วนั่งรออยู่แถวนั้น คนขับเรียกเราขึ้นรถแต่ในมือเรามีแก้วน้ำกับองุ่นอยู่ คนขับก็พูดขึ้นว่า "ขึ้นไม่ได้ กินให้หมดก่อน"
เราก็นั่งดูดน้ำเกือบหมด คนขับก็เรียกคนอื่นขึ้นรถเรื่อยๆ เราเลยเดินไปถามว่า "พี่คะหนูขึ้นได้ยัง" คนขับตอบ"ยังไม่หมดกินให้หมด" คือบอกกันดีๆก็ได้ว่าน้องคับไม่อนุญาติให้นำของกินมากินนะ แต่นี่พูดจาไร้จรรยาบรรณมากค่ะ
เราก็ยังไม่อะไร ขึ้นไปนั่งบนรถ เราเลือกนั่งเบาะเดี่ยวตรงทางขึ้นรถพอดีค่ะ เพราะมองไปที่เบาะหลังมี ผช.นั่งอยุ่เราเลยเลือกนั่งคนเดียว นั่งไปในรถฟังเพลงอย่างสบายใจ ก่อนรถออกพี่เขาพา ผดส.คนสุดท้ายขึ้นรถ แต่พอเค้เปิดประตูเค้าก็รีบพูเลยว่า "ลงมาสิน้องนั่งขวางทางอยู่ทำไม" เราเลยตอบไปว่า "อ้าว" (เพราะเปิดประตูมาไม่บอกอะไรเราสักคำก่อนว่าเรา ถ้าเปนคนอื่นเขาคงบอกว่าน้องครับเดี๋ยวหลบให้ ผดส. ขึ้นก่อนนะ) เราก็ยังไม่อะไรคิดว่าเขาแกล้ง
ระหว่างทางมีคนลงครั้งที่1 คนขับว่าอะไรเราก็ไม่รู้ประมานว่าให้เราลงรถเปิดประตูให้ผู้โดยสารที่จะลง เราไม่ได้ลงรถ แต่เราเอียงตัวจนแทบจะสิงไปในประตูเลยค่ะ คนขับทำท่าไม่พอใจเรา เราก็ตกใจนิดหน่อยแต่ไม่ได้พูดอะไร เลยเอาเพลงมาฟังต่อเพราะไม่อยากฟังคำที่เขาว่าเราโดยที่เรานั่งเฉยๆกลัวจะเกิดปัญหากัน จอดครั้งที่2 มีคนขึ้นรถ 3คนมั้งเราก็ไม่สังเกต เราก็ไม่รู้ว่าคนขับจะให้เราเปิดประตูรับผู้โดยสาร คนขับคนนั้นลงรถด้วยท่าทางรีบร้อนมาเปิดประตูรับผู้โดยสารพร้อมกับเอียงมาถามเราว่า "น้องจะลงตรงนี้มั้ยเดี๋ยวพี่คืนเงินให้"
เหมือนจะจอดให้คนลงอีก คนขับรีบพูด เปิดประตูสินั่งขวางทางอยู่ได้ จนพี่คนที่นั่งเบาะหน้าแถวแรกตกใจรีบเปิดประตู คนขับรีบบอกว่า "ไม่ๆผมไม่ได้ว่าพี่ ผมบอกน้องข้างหลัง) คือเราต้องลุกเดินไปเปิดประตู แต่พี่คนนั้นอยู่ติดประตู แต่เค้าว่าเราเนี่ยนะ??
จอดให้คนลงอีกครั้งตรงวัดไทร(มั้ง ไม่ชินทางค่ะ)
เรารู้งานละเพราะไม่อยากมีปัญหา พอรถจอด เราก็รีบเปิดประตูลงรถทันที ให้ผู้โดยสารคนอื่นลงให้หมด เราก็ขึ้นมานั่งที่เดิม แต่พอเราก้าวขาขึ้นมาคนขับรีบพูดเลยว่า "นี่ว่าแค่นี้ถึงกับใจลอยเลยหรอ น้องไม่ต้องลงก็ได้ พี่ไม่ได้ว่าอะไร พี่ขอโทษละกัน" (นี่ไม่ได้ว่าหรอ คิดในใจ)
พอจะถึงแถวองค์พระปฐม คนขับรถเริ่มมองเราจากกระจกมองหลังค่ะ แลวเค้าก็อธิบายว่าว่าเราทำไม เค้าบอกว่า
"พี่ขับรถมาตั้งกี่สิบปี(ก็ไม่รู้ลืมค่ะ) พี่ไม่เคยว่าใคร น้องเป็นคนแรกที่เจอพี่ว่าน้องนี่ซวยจริงๆ เอาเป็นว่าพี่ขอโทษน้องละกันนะขอโทษจริงๆ (เสียงแบบ...อย่าขอโทษดีกว่า) เบาะว่างน้องก็ไม่ขยับไปนั่ง พี่ไม่เคยเจอใครอย่างน้องเลย (คิดจะนั่งนะ แต่กลัวโดนด่า เพราะหาเรื่องด่าเราตลอด) น้องชอบเบาะนั้นมากเลยหรอเห็นนั่งแต่เบาะนั้น เดี๋ยวพี่ถอดเบาะขายทิ้งเลยเอาม่ะ (เราตอบไปคำหนึ่ง "ก็ดีค่ะ" พร้อมยิ้มให้แต่เรายิ้มแล้วมองข้างทาง คำเดียวจริงๆตั้งแต่นั่งมา ยอมให้ว่าตลอด) เค้านิ่งไปแปปหนึ่งละพูดขึ้นว่า "คราวหน้าถ้าน้องเจอพี่น้องไม่พอใจไม่ต้องนั่งรถพี่ก็ได้นะ" (เราไม่ตอบมองข้างทางด้วยความเจ็บใจจนถึง ม.ศิลปากร
เหตุการณ์นี้ไม่เจอกับตัวไม่เข้าใจอารมณ์เลยค่ะ มาเล่าให้เพื่อนฟัง เพื่อนอึ้งค่ะ ถามเราว่ายอมให้มันด่าได้ไงเป็นเค้าสวนมาตั้งแต่ไล่เราลงรถล่ะ
เราผิดไหมค่ะ??
เขาสมควรไล่เราหรอ??
ว่าเราไม่มีน้ำใจต่อหน้าคนทั้งรถได้ด้วยหรอ??
เราไม่ได้นั่งติดประตูแต่เราต้องเปิดประตูแล้วลงตลอดเลยหรอ เพราะเราหลบตลอดนะค่ะไม่ได้นั่งตัวแข็งขวางทาง เราก็เคยลงนะ แต่เราก็ดูสมควรลงไม่สมควร ถ้าคนลงคนเดียวเราก็หลบนะ หลบตลอด เพราะเราไม่ไม่อยากให้เค้ามาสดุดเราเราก็เกรงใจคนอื่น แต่คนขับทำกิริยาแบบนี้ได้ด้วยหรอ??
ปล.ท่าทางโชว์พราวค่ะ ดูจะกร่างๆ อาจเล่าไม่หมดค่ะเพราะเยอะมาก. (ทุกครั้งที่มีคนขึ้นลง)
🤔🤔🤔🤔🤔🤔🤔