จขกท กลุ้มใจมากค่ะ คือว่า จขกท อยู่กับครอบครัว พ่อแม่ มาจนถึงตอนนี้ อายุ 28
สมัยเรียนเคยมีแฟนคนหนึ่งแต่เลิกกันไป เพราะพ่อแม่ไม่อยากให้มีแฟน
หลังจากนั้น จขกท ก็ไม่ได้คบใครเลย มีคนคุยนะคะ แต่ จขกท ไปไหนไม่ค่อยได้ ก็เลยเลิกคุยกันไป
เมื่อต้นปี ครอบครัวนัดดูตัวกับหลานเพื่อน ซึ่ง จขกท บอกเลยว่ารู้สึกแย่สุดๆ เพราะเราไม่ได้รักเขา แล้วจะมาจับคู่กันได้ยังไง
จขกท เลยบล็อกไลน์ผู้ชายคนนั้น ไม่ไปกินข้าวตามนัด ไม่คุยอะไรไปอีกเลย ช่วงนั้น แม่ จขกท โกรธมาก
รวมทั้งเพื่อนแม่ก็มาโกรธทางครอบครัว จขกท แต่ก็ยังพยายามนัดกินข้าวมาอีก จขกท รู้สึกว่ามันไม่ใช่ ก็เลยไม่ชอบป้าคนนั้นไปเลย
ตอนนี้ก็เกือบจะ 30 แล้ว ทำงานอยู่กับบ้านค่ะ แต่เป็นงานส่วนตัว
หาเงินเองได้อยู่แต่ยังไปไหนมาไหนเองไม่ได้ เพราะตั้งแต่เด็กพ่อแม่ไม่ให้ขับรถ ไม่ให้เที่ยวเลย
ล่าสุด จขกท เลยใช้เงินตัวเองไปเรียนขับรถ เขาบอกว่าปลายปีจะซื้อรถให้แต่เห็นทีต้องเก็บเงินซื้อเอง ไม่รู้จะได้ไหม
อยากมีความรักที่เรารักเขาแล้วเขาก็รักเรา ไม่ใช่มาจับคู่อะไรแบบนี้
แต่ไม่รู้จะเอายังไงกับชีวิตค่ะ เวลาจะไปไหนก็ต้องรอพ่อไปส่ง บ้านไม่ได้ติดถนนใหญ่ ไม่มีรถประจำทางผ่าน
ตั้งแต่สมัยเรียนจนถึงตอนนี้ก็ไม่ค่อยได้ไปไหนค่ะ เลยไม่ค่อยมีเพื่อน
แล้ว จขกท ไม่อยากให้พ่อแม่ห่วงมาก จขกท โตแล้ว อย่างเรื่องกินข้าวอะไร จขกท หากินเองได้
เขาก็จะเอาใจจนบางที จขกท อึดอัดค่ะ ไม่ใช่ไม่รักพ่อแม่แต่เขาเป็นห่วงเรามากเกินไป
อย่าง เสาร์อาทิตย์จะออกบ้านไม่ได้เลย เพราะเขาไม่อยู่บ้าน อยากไปทำงานนอกบ้านเหมือนกันนะคะ
แต่ไปแล้วไม่เคยรอดเพราะพ่อไปส่งตลอด ที่ทำงานเขามองว่าไม่โต
ตอนนี้ จขกท ชอบคนหนึ่งที่ฟิตเนสแล้วเขาก็เข้ามาจีบ แต่ จขกท จะพูดยังไงดี เวลามีคนถามว่ามายังไง ใครมาส่ง
แล้ว จขกท บอกว่าพ่อมาส่ง ก็อายนิดนึง คือชอบเขามากนะคะแล้วเขาก็ดูชอบเรามากแต่มันยังไงอ่ะ ไม่อยากพันธนาความสัมพันธ์
เพราะกลัวเขาจะรับตรงนี้ไม่ได้แล้วต้องเลิกกันไปอีก
ไม่รู้จะบอกเขายังไง คือพ่อแม่หวงงี้เหรอ หลายคนก็บอกว่า ทำไมไม่ออกมาอยู่ข้างนอกเอง
เราก็ลูกคนเล็ก ขนาดจะไปอยู่คนเดียวที่ห้องพักของพ่อ แม่ยังพูดเลยว่าจะทิ้งแม่ไปเหรอ
กลุ้มใจมากค่ะ อยากมีความรักและที่ผ่านมาก็คุยกับคนเยอะนะคะ แต่ไปไม่เคยรอดเลย อยากเจอใครสักคนที่เขากล้าเข้ามาตรงนี้
แล้วเราก็ไม่รู้จะเอายังไงกับความรักครั้งนี้ดีค่ะ อยากเดินหน้าแต่ไม่รู้เขาจะเข้าใจไหม