พอดีเราเรียนคณะเดียวกันที่มหาลัย เราคุยกันเรื่องการจองห้องแต่ว่าเราไม่ได้อยู่ห้องด้วยกัน เพราะว่าผมจองก่อน แล้วเขาก็นึกว่ามีคนมาจองไปแล้วเขาจึงไปจองห้องตรงข้ามกับผมแล้วมาบอกผมทีหลัง ผมก็อยากอยู่ห้องเดียวกับเขาแต่ทั้งสองจองห้องไปแล้ว ผมชอบเขาที่เขาเป็นคนอารมณ์ดี มีอะไรที่เหมือนเหมือนกันเช่นรสนิยม ผมเริ่มมีใจให้เขาตอนที่เขาป่วยแล้วรูมเมทห้องเขามาบอกให้ผมดูแลเพราะว่าจะไม่มีใครอยู่ห้องผมก็เลยต้องดูแลเขาดูแลไปดูแลมาผมก็รู้สึกดีกับเขามากกว่าคำว่าเพื่อนและ รู้สึกดีขึ้น เรื่อยเรื่อยๆ จนวันหนึ่งผมก็ขอไปนอนกับเขาที่เตียงเขา เขาก็ไม่ว่าอะไรเพราะว่าเขาไม่รู้จะพูดอะไรเพราะเราเป็นเพื่อนกัน แต่ไม่ค่อยสนิทแล้วผมก็นอนจริงๆแต่เขาไม่นอนกับผมเขาไปนอนอีกเตียงหนึ่ง ช่วงที่ผมนอนอยู่เตียงเขานั้นผมรู้สึกว่ามันอบอุ่นมันใช่แต่ไม่รู้ว่าเขาจะคิดยังไง ผมก็ทำตัวปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วออกห้องมามาห้องตัวเองแต่งตัวไปเรียนตามปกติ แล้วคิดเสมอว่าอยากไปนอนอีก แต่ช่วงนั้นงานมันยุ่งเลยไม่ได้ไปนอนอีกจนมาถึงเมื่อวานผมบอกว่าผมจะไปนอนกับเขาเขาบอกว่าอย่าเพิ่งมาให้มาตอนห้าทุ่มผมก็รอจนกว่าจะถึง 5 ทุ่มแล้วผมก็เข้าห้องเข้าไปแล้วผมก็ไม่เจอเขาผมก็นอนรอผมก็จะถามเขาว่าจะกลับห้องไหมไปไหนทำไมไม่อยู่และเขาก็บอกว่าเขาไปทำการบ้านที่ห้องเพื่อน ผมก็บอกว่ามันดึกแล้วให้ลูกกลับแล้วเขาก็บอกว่านอนนอนไปผมก็บอกว่าไหนบอกจะให้งอนด้วยไง เขาก็บอกว่านอนไปเขาบอกว่าถ้างานเสร็จก็จะกลับมาผมนอนจนหลับไปผมตื่นอีกทีนึง 11 โมงเช้าแล้วผมก็กลับห้องผมแล้วผมไปยืนที่ระเบียงด้านหลังห้องหวังว่าจะไปอาบน้ำแต่พ่อเจอเขาเขาเพิ่งเดินกลับมาที่หอกับใครไม่รู้อีกหนึ่งคนคิดว่าน่าจะเป็นเพื่อนของเขา ที่เขาไปอยู่ห้องตอนทำงาน หลังจากนั้นเราก็ไม่ได้คุยกันจนมาถึงตอนเย็นวันนี้ผมบอกว่าจะไปนอนด้วยเขาบอกว่าเขาไม่ได้อยู่ที่ห้องแล้วผมก็บอกว่าผมก็จะตามหาไปหาที่ห้องที่เธออยู่เขาบอกว่าไม่ต้องมาแล้วเราก็หาว่าวันนี้เธอจะมานอนห้องหรือเปล่าเขาบอกว่าไม่มาแล้ว ผมจึงถามกลับไปว่า ไปนอนกับใครหรอ เขาก็บอกว่านอนกับแฟน แต่ผมไม่เชื่อหรอกว่าเป็นแฟนของเขา ผมก็บอกว่า ผมอยากเจอเขาเพราะว่าผมไม่ได้เจอเขามานานหลายวันแล้ว เราคุยกันใน messenger แล้วผมก็บอกเขาไปว่าถ้ามีเวลาว่างก็มาให้เห็นหน้าหน่อยผมคิดถึงแล้วผมก็บอกฝันดีเขาเขาก็บอกฝันดีผม ที่ผมมาเล่าให้ทุกคนฟังนี้ก็แค่อยากถามว่าเขาน่าจะรู้สึกยังไงกับผมผมชอบเขาไปแล้วผมไม่รู้จะทำยังไงดี
ชช แอบชอบเขาเขาก็ดูรู้อยู่แต่ไม่รู้ว่าคิดยังไง