แอบชอบรุ่นพี่คนนึงมา 10 ปีแล้วค่ะ อายุเราสองคนห่างกัน 11 ปี
เราแอบชอบพี่เขามาตั้งแต่ อยู่ป.4 ตอนนี้เราอยู่ปีสี่แล้ว สมัยที่เราเป็นเด็กประถมตัวน้อยๆพี่เขาก็อยู่ ม.ปลาย เราสองคนจะเล่นด้วยกันตลอด เพราะหน้าบ้านติดสนามบาส แล้วพี่ชายก็เป็นเพื่อนกับพี่คนที่เราแอบชอบ ซึ่งตอนนั้นเด็กๆเราก็ไม่ได้คิดอะไรมากเล่นก็คือเล่น แต่พอถึงเวลาที่พี่เขาต้องเข้ามหาวิทยาลัย เขาก็หายไปเลย เราไม่มีเพื่อนเล่นเหมือนแต่ก่อนแล้ว เราไม่เจอกันเลยนับตั้งแต่ตอนนั้น แล้วเวลาก็ล่วงเลยไป มันนานมากจนคิดว่าพี่เขาไปไกลกว่าที่เราจะต้องมานั่งรอแล้ว (แต่ความทรงจำในวัยเด็กมันก็ยังคงอยู่นะที่เราแอบชอบ ในสมุดไดอารี่จะเขียนชื่อของพี่เขาไว้ตลอด) พอเราจบ ม.6 เราก็เลือกว่าจะเข้ามหาลัยนี้ ก็ได้เข้ามาเรียนจริงๆ ตอนปี 1 เราก็ใช้ชีวิตเฟรชชี่ เรียน ทำกิจกรรมนู้นนี่นั่นปกติ จนขึ้นปี 2 เราย้ายออกมาอยู่หอนอก มันเหงามาก เพราะต้องไปไหนมาไหนคนเดียว พอดี๊พอดี.....วันนั้นออกไปกินข้าวกับเพื่อนตอนหัวค่ำ มีรถจักรยานคันนึงถูกปั่นมาไกลๆ เราก็คอยมองตามเพราะคิดว่าที่บ้านมีเดี๋ยวเอามาปั่นเล่นรอบมอบ้าง วินาทีที่เจ้าของรถปั่นมานั้น.......มันเหมือนโลกหมุนไปด้วยความ slow แบบ 0.25 วินาทีนั้นอยากจะกรี๊ดดังๆ "ในที่สุดเราก็ได้เจอกันอีกครั้งหลังจากไม่ได้เจอกันมานานมากๆๆๆๆๆ" มันมีคำเป็นร้อยเป็นพันอยากจะบอก อยากจะนั่งคุยกันสักชั่วโมง แต่มันก็ได้แค่คิด เพราะเขาปั่นผ่านไปแล้ว!! เราก็ปล่อยมันไป เพราะคิดว่า เรามาอยู่ในที่เดียวกันแล้ว รู้ว่าเขาสบายดี เราก็โอเค ขอแอบเฝ้ามองอยู่ตรงนี้ละกันดีกว่า หลังจากนั้นเราก็เจอพี่เขาบ่อยๆเพราะเขาเป็นอาจารย์สอนอยู่ที่มหาวิทยาลัย (พึ่งรู้ว่าเป็ฯอาจารย์อยู่ที่นี่ตอนอยู่ปีสอง) ตึกคณะเรากับคณะพี่เขาก็อยู่ใกล้ๆกัน เวลาไปอ่านหนังสือที่คณะก็เจอบ่อย เวลาไปเรียนที่อาคารรวมก็เจอบ่อยเพราะพี่ขึ้นไปสอนที่ตึกนั้น แล้ววันนั้น วันที่เราได้ยินเสียงที่เราคุ้นเคยแต่ไม่ได้ยินมานานแล้ว เกิดขึ้นตอนที่เราไปรอเรียนวิชาคณะ พี่เขาก็ขึ้นไปสอนวิชาคณะเขาเหมือนกัน 'ผู้ชายที่ใส่เสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีน้ำตาล ถือแก้วอเมริกาโน่เย็นที่ถูกดูดไปแล้วครึ่งแก้ว สะพายกระเป็นสีดำคาดแดงพร้อมกับถือหนังสือเล่มกลางๆ ' เขาคนนั้นกำลังเดินผ่านกลุ่มนักศึกษาที่กำลังเลิกเรียนตอนสิบโมงเช้ามาอย่างช้าๆ พอเดินผ่านเราด้วยความที่เป็นนักศึกษา(เราไหว้ทุกคนที่คิดว่าเป็นอาจารย์) เราก็พนมมือขึ้นพร้อมกับพูดว่า "อาจารย์... สวัสดีตอนเช้าค่ะ" เสียงที่ตอบกลับมาคือ "สวัสดีเช่นกันครับ วันนี้คนเยอะจังเลยเนาะ ผมมาสายแล้วเนี่ย " แล้วเขาก็เดินจากไปในความพลุกพล่าน เฮ้อ!น่ารักอ่ะ ชัดมาก มันเห็นหน้าพี่เขาชัดมาก เสียงที่เราคุ้นเคย ความรู้สึกและความทรงจำในวัยเด็ก อยู่ๆมันผุดขึ้นมาในสมอง ตอนนั้นหน้าแดงมาก หูแดงมากจนเพื่อนถามว่าเป็นอะไร หลังจากนั้นไปที่ไหนก็เจอกันบ่อยๆตามสถานที่ต่างๆ เราก็มองนะแต่ก็ทำเป็นหลบตาไม่กล้าเดี๋ยวเขิน เก็บไปเพ้ออยู่คนเดียว พยายามหา Facebook ของเขา เจอนะแต่ก็ไม่แอดเฟรนไป เวลาคิดถึงก็เปิดดู เฉยๆ
แต่ตอนนี้เราก็คิดว่าพี่เขาก็คงจำเราไม่ได้หรอก เพราะมันก็นานมากแล้วอ่ะ เราก็แค่นักศึกษาคนนึงเป็นคนทั่วๆไป ถ้าเรารื้อฟื้นเรื่องในอดีตมาพูด เขาก็คงนึกออกแล้วมองว่าเราเป็นแค่น้องสาวของเพื่อนเท่านั้น ไม่ได้ผูกพันอะไรมากมาย ช่องว่างระหว่างวัยอีก... อายุเราห่างกันมาก เราอายุ 22 ส่วนพี่เขาอายุ 33 แล้วเรามีสถานะเป็นนักศึกษา ถ้าไปคบกับอาจารย์มหาวิทยาลัย คนอื่นเขาจะมองเรายังไงไม่รู้เนาะ
แต่หนูอยากจะบอกพี่มากๆเลยนะว่าหนูชอบพี่มานานแล้ว อยากดูแลตลอดไป ไม่อยากแอบชอบแบบนี้แล้วอ่ะ อึดอัด
.........แต่อีกใจก็กลัวนะ กลัวคำตอบในสิ่งที่คิดจะถาม กลัวว่าสิบปีที่ผ่านมามันพังทลายเพราะคำตอบจากปากคนคนนี้ เผื่อใจไว้บ้างแล้วว่าเขาแต่งงาน
มีครอบครัวไปแล้ว (แต่ก็ไม่เห็นจริงๆไงว่ามีรึเปล่า)
สมมติถ้าเราบอกความในใจกับพี่เขาไปนะ
1. ถ้าเขาตอบว่า มีคนที่แอบชอบแล้ว เราก็คงจะเจ็บมาก น่าจะร้องไห้หลายวันอยู่ เพราะแอบชอบมานาน พื้นฐานคนเราไม่ควรจะชอบใครนานกว่านี้ป่ะ 10ปี มันนานมากเลยนะ เป็นคนอื่นเขาตัดใจไปแล้ว แต่ตัวเราเราก็เลือกที่จะเก็บพี่ไว้ในความทรงจำที่สวยงามของเราอยู่ เราคงจะตัดใจยากมากอ่ะ พูดตรงๆ
2. ถ้าเขาไม่มีใคร เราก็จะดีใจมาก แต่ถ้าเราจะเริ่มต้นคบกันตอนนี้ กลัวว่าช่องว่างระหว่างวัยมันจะเป็นตัวกำหนดว่าเราควรจะทำอย่างไรต่อ สถานะของเราสองคนอีก กลัวคนอื่นจะมองว่าดูไม่ดี ไม่สมควร เพราะด้วยความที่เป็นนักศึกษากับอาจารย์มันจะดึงดูดสายตาและทัศนคติของคนหลายคนได้เลยนะ
3. เขาคงจะยังไม่อยากฝากชีวิตไว้กับใคร เพราะ เขารักความก้าวหน้าของชีวิตมากกว่า รู้สึกว่าตอนนี้กำลังเรียนต่ออยู่ด้วยแหละ ทุกวันนี้มีพี่เขาเป็นกำลังใจในทุกๆอย่างเลย เวลาจะทำอะไร นอกจากพ่อแม่ก็จะนึกถึงพี่เขาตลอด เรารักความก้าวหน้าในชีวิตนะ แล้วก็รักพี่เขาด้วย อยากให้ลองเปิดใจสักครั้งอ่ะ!!
เนี่ย!!! จะบอกกับพี่เขาดีมั้ยว่าเรารู้สึกแบบนี้กับพี่เขา อยากระบายความในใจแปดแสนล้านคำให้พี่เขาฟังมากๆเลย.
ช่วยหน่อยนะคะ
#๋JOE
จะบอกพี่เค้าดีมั้ย?
เราแอบชอบพี่เขามาตั้งแต่ อยู่ป.4 ตอนนี้เราอยู่ปีสี่แล้ว สมัยที่เราเป็นเด็กประถมตัวน้อยๆพี่เขาก็อยู่ ม.ปลาย เราสองคนจะเล่นด้วยกันตลอด เพราะหน้าบ้านติดสนามบาส แล้วพี่ชายก็เป็นเพื่อนกับพี่คนที่เราแอบชอบ ซึ่งตอนนั้นเด็กๆเราก็ไม่ได้คิดอะไรมากเล่นก็คือเล่น แต่พอถึงเวลาที่พี่เขาต้องเข้ามหาวิทยาลัย เขาก็หายไปเลย เราไม่มีเพื่อนเล่นเหมือนแต่ก่อนแล้ว เราไม่เจอกันเลยนับตั้งแต่ตอนนั้น แล้วเวลาก็ล่วงเลยไป มันนานมากจนคิดว่าพี่เขาไปไกลกว่าที่เราจะต้องมานั่งรอแล้ว (แต่ความทรงจำในวัยเด็กมันก็ยังคงอยู่นะที่เราแอบชอบ ในสมุดไดอารี่จะเขียนชื่อของพี่เขาไว้ตลอด) พอเราจบ ม.6 เราก็เลือกว่าจะเข้ามหาลัยนี้ ก็ได้เข้ามาเรียนจริงๆ ตอนปี 1 เราก็ใช้ชีวิตเฟรชชี่ เรียน ทำกิจกรรมนู้นนี่นั่นปกติ จนขึ้นปี 2 เราย้ายออกมาอยู่หอนอก มันเหงามาก เพราะต้องไปไหนมาไหนคนเดียว พอดี๊พอดี.....วันนั้นออกไปกินข้าวกับเพื่อนตอนหัวค่ำ มีรถจักรยานคันนึงถูกปั่นมาไกลๆ เราก็คอยมองตามเพราะคิดว่าที่บ้านมีเดี๋ยวเอามาปั่นเล่นรอบมอบ้าง วินาทีที่เจ้าของรถปั่นมานั้น.......มันเหมือนโลกหมุนไปด้วยความ slow แบบ 0.25 วินาทีนั้นอยากจะกรี๊ดดังๆ "ในที่สุดเราก็ได้เจอกันอีกครั้งหลังจากไม่ได้เจอกันมานานมากๆๆๆๆๆ" มันมีคำเป็นร้อยเป็นพันอยากจะบอก อยากจะนั่งคุยกันสักชั่วโมง แต่มันก็ได้แค่คิด เพราะเขาปั่นผ่านไปแล้ว!! เราก็ปล่อยมันไป เพราะคิดว่า เรามาอยู่ในที่เดียวกันแล้ว รู้ว่าเขาสบายดี เราก็โอเค ขอแอบเฝ้ามองอยู่ตรงนี้ละกันดีกว่า หลังจากนั้นเราก็เจอพี่เขาบ่อยๆเพราะเขาเป็นอาจารย์สอนอยู่ที่มหาวิทยาลัย (พึ่งรู้ว่าเป็ฯอาจารย์อยู่ที่นี่ตอนอยู่ปีสอง) ตึกคณะเรากับคณะพี่เขาก็อยู่ใกล้ๆกัน เวลาไปอ่านหนังสือที่คณะก็เจอบ่อย เวลาไปเรียนที่อาคารรวมก็เจอบ่อยเพราะพี่ขึ้นไปสอนที่ตึกนั้น แล้ววันนั้น วันที่เราได้ยินเสียงที่เราคุ้นเคยแต่ไม่ได้ยินมานานแล้ว เกิดขึ้นตอนที่เราไปรอเรียนวิชาคณะ พี่เขาก็ขึ้นไปสอนวิชาคณะเขาเหมือนกัน 'ผู้ชายที่ใส่เสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีน้ำตาล ถือแก้วอเมริกาโน่เย็นที่ถูกดูดไปแล้วครึ่งแก้ว สะพายกระเป็นสีดำคาดแดงพร้อมกับถือหนังสือเล่มกลางๆ ' เขาคนนั้นกำลังเดินผ่านกลุ่มนักศึกษาที่กำลังเลิกเรียนตอนสิบโมงเช้ามาอย่างช้าๆ พอเดินผ่านเราด้วยความที่เป็นนักศึกษา(เราไหว้ทุกคนที่คิดว่าเป็นอาจารย์) เราก็พนมมือขึ้นพร้อมกับพูดว่า "อาจารย์... สวัสดีตอนเช้าค่ะ" เสียงที่ตอบกลับมาคือ "สวัสดีเช่นกันครับ วันนี้คนเยอะจังเลยเนาะ ผมมาสายแล้วเนี่ย " แล้วเขาก็เดินจากไปในความพลุกพล่าน เฮ้อ!น่ารักอ่ะ ชัดมาก มันเห็นหน้าพี่เขาชัดมาก เสียงที่เราคุ้นเคย ความรู้สึกและความทรงจำในวัยเด็ก อยู่ๆมันผุดขึ้นมาในสมอง ตอนนั้นหน้าแดงมาก หูแดงมากจนเพื่อนถามว่าเป็นอะไร หลังจากนั้นไปที่ไหนก็เจอกันบ่อยๆตามสถานที่ต่างๆ เราก็มองนะแต่ก็ทำเป็นหลบตาไม่กล้าเดี๋ยวเขิน เก็บไปเพ้ออยู่คนเดียว พยายามหา Facebook ของเขา เจอนะแต่ก็ไม่แอดเฟรนไป เวลาคิดถึงก็เปิดดู เฉยๆ
แต่ตอนนี้เราก็คิดว่าพี่เขาก็คงจำเราไม่ได้หรอก เพราะมันก็นานมากแล้วอ่ะ เราก็แค่นักศึกษาคนนึงเป็นคนทั่วๆไป ถ้าเรารื้อฟื้นเรื่องในอดีตมาพูด เขาก็คงนึกออกแล้วมองว่าเราเป็นแค่น้องสาวของเพื่อนเท่านั้น ไม่ได้ผูกพันอะไรมากมาย ช่องว่างระหว่างวัยอีก... อายุเราห่างกันมาก เราอายุ 22 ส่วนพี่เขาอายุ 33 แล้วเรามีสถานะเป็นนักศึกษา ถ้าไปคบกับอาจารย์มหาวิทยาลัย คนอื่นเขาจะมองเรายังไงไม่รู้เนาะ
แต่หนูอยากจะบอกพี่มากๆเลยนะว่าหนูชอบพี่มานานแล้ว อยากดูแลตลอดไป ไม่อยากแอบชอบแบบนี้แล้วอ่ะ อึดอัด
.........แต่อีกใจก็กลัวนะ กลัวคำตอบในสิ่งที่คิดจะถาม กลัวว่าสิบปีที่ผ่านมามันพังทลายเพราะคำตอบจากปากคนคนนี้ เผื่อใจไว้บ้างแล้วว่าเขาแต่งงาน
มีครอบครัวไปแล้ว (แต่ก็ไม่เห็นจริงๆไงว่ามีรึเปล่า)
สมมติถ้าเราบอกความในใจกับพี่เขาไปนะ
1. ถ้าเขาตอบว่า มีคนที่แอบชอบแล้ว เราก็คงจะเจ็บมาก น่าจะร้องไห้หลายวันอยู่ เพราะแอบชอบมานาน พื้นฐานคนเราไม่ควรจะชอบใครนานกว่านี้ป่ะ 10ปี มันนานมากเลยนะ เป็นคนอื่นเขาตัดใจไปแล้ว แต่ตัวเราเราก็เลือกที่จะเก็บพี่ไว้ในความทรงจำที่สวยงามของเราอยู่ เราคงจะตัดใจยากมากอ่ะ พูดตรงๆ
2. ถ้าเขาไม่มีใคร เราก็จะดีใจมาก แต่ถ้าเราจะเริ่มต้นคบกันตอนนี้ กลัวว่าช่องว่างระหว่างวัยมันจะเป็นตัวกำหนดว่าเราควรจะทำอย่างไรต่อ สถานะของเราสองคนอีก กลัวคนอื่นจะมองว่าดูไม่ดี ไม่สมควร เพราะด้วยความที่เป็นนักศึกษากับอาจารย์มันจะดึงดูดสายตาและทัศนคติของคนหลายคนได้เลยนะ
3. เขาคงจะยังไม่อยากฝากชีวิตไว้กับใคร เพราะ เขารักความก้าวหน้าของชีวิตมากกว่า รู้สึกว่าตอนนี้กำลังเรียนต่ออยู่ด้วยแหละ ทุกวันนี้มีพี่เขาเป็นกำลังใจในทุกๆอย่างเลย เวลาจะทำอะไร นอกจากพ่อแม่ก็จะนึกถึงพี่เขาตลอด เรารักความก้าวหน้าในชีวิตนะ แล้วก็รักพี่เขาด้วย อยากให้ลองเปิดใจสักครั้งอ่ะ!!
ช่วยหน่อยนะคะ