คือแฟนผมเป็นคนที่ขี้หงุดหงิดมากๆ มีอะไรนิดๆหน่อยก็จะขึ้นเสียงบ้าง ครั้งล่าสุดที่เราเลิกกันเมื่อสองวันที่แล้ว เค้าอ่านหนังสืออยู่ ผมอยู่บนห้องกับเค้าแล้วต้องลงไปเอาของข้างล่างแปปนึง เค้าขอไม่ให้ผมลงไป ผมก็อธิบายว่าผมลงไปแปปเดียว ขึ้นมาจะทำงานส่วนตัวผมและเมื่อไหร่เธออ่านหนังสือเสร็จผมก็จะวางที่ผมทำอยู่ไปอยู่ใกล้ๆเธอเลย เธอก็เหมือนนอยด์ๆแล้วบอกว่าแล้วแต่ พอผมลงไปแล้วขึ้นมาเธอไม่คุยกับผมไปเลยครับวันนึง ปล่อยให้ผมเครียดอยู่คนเดียว เรื่องอะไรแบบนี้ที่ผมไม่เข้าใจว่าเค้าต้องนอยด์ผมทำไมเกิดขึ้นหลายๆรอบแล้วครับ เมื่อวานผมเลยบอกเค้าว่าผมอึดอัดจริงๆ เค้าบอกผมว่างั้นก็เลิกกันเถอะ เค้าปรับแก้เรื่องนี้ให้ผมไม่ได้จริงๆ ผมเลยบอกเค้าว่าถ้างั้นผมขอเธอปรับเรื่องใดเรื่องหนึ่งได้ไหม 1.บางทีผมก็ต้องการเวลาส่วนตัวของผมบ้างเพราะเธอยู่กับผมตลอดเวลาจนผมไม่ได้ไปไหน(เธอติดผมมากจริงๆครับ แฟนคนก่อนเธอบอกว่าก็ไม่เคยติดเลย) ไม่ได้ทำงานจริงๆจังๆ ไม่ได้ไปเที่ยวมีสังคมอยู่กับเพื่อนเลย ผมขอเค้าโควต้าสามวันต่ออาทิตย์ให้เธอกลับไปอยู่ที่คอนโดของเธอเองได้ไหม กับ 2. อยากให้มีเหตุผลมากกว่านี้สักหน่อย เพราะเหมือนว่าเค้าจะชอบทดสอบอะไรก็ไม่รู้ (ตัวอย่างก็ที่ผมบอกไปแหละครับ) แล้วพอผมไม่ได้ดั่งใจเค้าเค้าก็ไม่พูดไม่ปรับความเข้าใจกับผมเลย ผมอึดอัดและกลัวตลอดเวลาว่าเค้าจะโกรธผมครั้งต่อไปเมื่อไหร่ตลอดเวลาเลยครับ เค้าสามวันดีสี่วันนอยด์จริงๆ เค้าบอกผมว่าเค้าปรับอะไรไม่ได้ทั้งนั้นแล้วก็เก็บของในห้องผมแล้วเดินออกไปเลยครับ

    ค่ำๆเค้าโทรหาผมแล้วเรียกผมไปหาเค้า ผมก็ไปครับ เค้าก็บอกว่า โอเคเค้ายอมให้ข้อนึงนั่นก็คือโควต้าที่เค้าจะมีเวลาให้ผมอยู่กับตัวเองบ้างสามครั้งต่ออาทิตย์ แต่ตอนนั้นผมอยากขอเค้าจริงๆ (ได้คืบเอาศอก) เพราะเอาจริงๆแล้วเรื่องนี้ทำให้ผมอึดอัดมากที่สุดเลย นั่นก็คือ ความไม่มีเหตุผลในเรื่องเล็กๆน้อยๆของเค้าครับ เอาจริงๆคือแต่ก่อนผมเคยพูดไว้ว่าผมจะยอมเค้าทุกๆอย่างเลย แต่ตอนนี้มันไม่ใช่จริงๆครับ แต่ก่อนที่ยอมเพราะเค้ามีเป็นคนเหตุผลมากกว่านี้ เค้าเกรงใจผมมากกว่านี้ ผมก็เลยยอมเพราะมองเหตุผลตรงนั้นได้ แต่ตอนนี้เค้าเหมือนจะโกรธในทุกๆอย่างที่ผมทำให้เค้าสะกิดใจ อย่างเช่นเค้าจะขอให้ผมทำอะไรบางอย่างให้ พอผมบอกว่าเหนื่อยผมไม่สะดวกเค้าก็จะโกรธผมแล้วบอกว่าผมไม่รักเค้า ทำอะไรๆผิดก็บอกว่าผมไม่เต็มใจแปลว่าผมรักเค้าน้อยลง อะไรๆที่ผมไม่สะดวกหรือรู้สึกว่าฝืนผมก็ทนทำมาให้เค้าตลอดครับ แต่มันอึดอัดจริงๆที่เค้าใช้ผมและผมไม่มีโอกาสจะพูดอะไรเพื่อขอร้องเขาบ้างเลย ผมเลยขอเค้าข้อสองไปด้วยครับ ทีแรกเค้าก็บอกว่าจะพยายามนะ แต่สามนาทีต่อมาเค้าก็บอกขึ้นว่า ไม่เอาดีกว่า ผมยังต้องยอมเค้าในทุกๆเรื่องเหมือนเดิมเค้าถึงจะกลับมาคบกับผม ผมบอกเค้าไปว่าให้ผมทำอะไรที่ไม่มีเหตุผลเลยอ่ะผมทำไม่ได้หรอกนะ แต่เธอไม่ต้องเปลี่ยนไปเป็นคนมีเหตุผลทันที 100%เลยก็ได้ แค่พยายามสักหน่อยก็พอแล้ว แค่ตะหงิดใจถึงผมเวลาจะโกรธผมแค่นี้ก็พอแล้ว เค้าก็ไม่พูดอะไรเลยแล้วเดินหันหลังให้ผมเลยครับ

คือช่วงเวลาที่ดีมันก็มีครับผม คืนนึงก่อนจะคืนที่จะเกิดเรื่องก็ยังนอนกอดกันอบอุ่นมากๆอยู่เลย มีความสุขจริงๆครับตอนนั้น เรื่องที่มีความสุขมันมีมาเยอะเหมือนกัน แต่ก็อย่างที่บอกแหละครับ เธอเป็นคนโกรธง่าย (จะหายเร็วไม่เร็วนี่ก็แล้วแต่ครับ) ผมเองก็มีความสุขเวลาเราสองคนแฮปปี้ครับ ผมไม่เคยโกรธหรือเริ่มต้นคำพูดทะเลาะกับเธอเลยสักครั้งแม้ว่าเธอจะทำให้ผมไม่พอใจก็ตาม แต่ผมเองก็ไม่ใช่คนที่ดีด้วยครับ เคยทำเธอเสียความรู้สึกไปบ้างเหมือนกัน แต่ผมไม่เคยนอกใจเธอนะครับ ยังทำอาหารจานโปรดยังนวดเท้าให้ยังไปรับไปส่งทุกๆวันทั้งๆที่เวลาเรียนเราต่างกันชั่วโมงนึง ตอนนี้ก็ยังรักเธอมากๆอยู่ คิดถึงแล้ว อยากกลับไปหามากๆ แต่ก็ไม่รู้ว่าจะควรรึเปล่าหน่ะครับ ไม่รู้ว่าควรทำยังไงเลยจริงๆ คนนี้คนแรกของผมด้วยครับ