เรื่องมีอยู่ว่าผมคบกับรุ่นน้องที่คณะตัวเอง
แรกๆก็ดีคับ แต่หลังๆมามันเริ่มไม่ข่อยโอเค
ปัญหาคือยิ่งนานวันยิ่งรู้สึกว่าเราสองคนเริ่มมีความคิดความอ่านที่ไม่ตรงกัน ประมาณว่าอะไรที่ผมห้ามก็จะทำ อะไรที่ผมสนับสนุนให้ทำเขาก็จะหยุด คือทุกอย่างมันสวนทางกันหมดจนทุกวันนี้ผมบอกกับเขาว่า "เอาที่ตัวเองสบายใจเลย อยากทำไรก็ทำ" เขาก็บอกว่าก็เขาเป็นคนแบบนี้ดื้อ หัวแข็ง ไม่ยอมใคร
ตัวอย่างนะ เวลาเขาป่วย ผมบอกให้กินยา เขาก็จะไม่กิน บอกแค่เช็ดตัวก็พอ เขาก็อาบน้ำสระผมเฉยเลย ซึงมันอาจจะเป็นเรื่องเล็กๆนะ แต่พอเก็บไว้นานๆมันกลายเป็นคุยกันไปยิ่งหงุดหงิดจนเราคิดว่าถ้าคบต่อไปมันจะไปกันรอดเหรอ
..ตอนนี้รู้สึกสับสนว่าจะไปต่อหรือพอแค่นี้ ถามว่ารักมั้ย ก็รักมาก เราก็พยายามปรับทัศนคติกันใหม่มันก็ได้แค่ช่วงแรก แล้วก็เหมือนเดิมอีก
..มันมีอีกเรื่องที่ทำให้คิดไม่ตกคือ ผมถามเขาว่าถ้าแม่เราไม่ชอบเขาละแล้วถ้าเกิดแม่เราพูดจาไม่ดีด้วยจะทำยังไง เขาก็ตอบว่าถ้าแม่ตัวเองไม่ชอบเขาก็ต่างคนต่างอยู่แต่ถ้าด่ามาเขาก็ด่ากลับก็แค่นั้น ถ้าเขาไม่ผิดเขาก็ไม่ยอมให้ใครมาด่าฟรีหรอก (แล้วเรื่องนี้มันก็ทำให้เราไม่คุยกันไป4วัน)
ควรไปต่อ หรือหยุดแค่นี้ดี
แรกๆก็ดีคับ แต่หลังๆมามันเริ่มไม่ข่อยโอเค
ปัญหาคือยิ่งนานวันยิ่งรู้สึกว่าเราสองคนเริ่มมีความคิดความอ่านที่ไม่ตรงกัน ประมาณว่าอะไรที่ผมห้ามก็จะทำ อะไรที่ผมสนับสนุนให้ทำเขาก็จะหยุด คือทุกอย่างมันสวนทางกันหมดจนทุกวันนี้ผมบอกกับเขาว่า "เอาที่ตัวเองสบายใจเลย อยากทำไรก็ทำ" เขาก็บอกว่าก็เขาเป็นคนแบบนี้ดื้อ หัวแข็ง ไม่ยอมใคร
ตัวอย่างนะ เวลาเขาป่วย ผมบอกให้กินยา เขาก็จะไม่กิน บอกแค่เช็ดตัวก็พอ เขาก็อาบน้ำสระผมเฉยเลย ซึงมันอาจจะเป็นเรื่องเล็กๆนะ แต่พอเก็บไว้นานๆมันกลายเป็นคุยกันไปยิ่งหงุดหงิดจนเราคิดว่าถ้าคบต่อไปมันจะไปกันรอดเหรอ
..ตอนนี้รู้สึกสับสนว่าจะไปต่อหรือพอแค่นี้ ถามว่ารักมั้ย ก็รักมาก เราก็พยายามปรับทัศนคติกันใหม่มันก็ได้แค่ช่วงแรก แล้วก็เหมือนเดิมอีก
..มันมีอีกเรื่องที่ทำให้คิดไม่ตกคือ ผมถามเขาว่าถ้าแม่เราไม่ชอบเขาละแล้วถ้าเกิดแม่เราพูดจาไม่ดีด้วยจะทำยังไง เขาก็ตอบว่าถ้าแม่ตัวเองไม่ชอบเขาก็ต่างคนต่างอยู่แต่ถ้าด่ามาเขาก็ด่ากลับก็แค่นั้น ถ้าเขาไม่ผิดเขาก็ไม่ยอมให้ใครมาด่าฟรีหรอก (แล้วเรื่องนี้มันก็ทำให้เราไม่คุยกันไป4วัน)