ผม

loserว่ะ มันควรใช้กับผมจริงๆและก็มากที่สุดด้วยผมก็ไม่รู้จะเริ่มมันยังไงเอาเป็นว่าเริ่มเลย
มีผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งตอนนั้นผมก็ไม่รู้ผมจะตามเค้าทำไมเพราะอะไรเพื่ออะไรผมทำทุกๆอย่ามันก็เหมือนผมไม่ได้พยายามอะไรซึ่งถ้าคนที่มีค่ากับเค้าต่อให้ไม่พยายามทำอะไรคือมัน

ก็ดีหมดทุกอย่างส่วนผม

ไม่รู้คิดยังไงใช้ชีวิตติดตามเค้าทุกวันเคยคิดว่าจะลืมคนๆนี้ให้ได้ผมก็ไม่เคยได้เป็นแฟนอะไรกับเค้าน่ะคิดว่าสีสันชีวิตของกูก็มีแค่นี้แหละหลังจากนั้นผู้หญิงคนไหนอะไรยังไงผมก็ไม่เคยทักไปคุยหรืออะไรสักอย่างเลยคือ

ดีไงก็มีวันนึ่งที่เค้าทะเลาะกันครั้งนี้เป็นครั้งที่เท่าไรก็ไม่รู้เลิกกันกี่รอบก็ไม่รู้ถามว่าผมรู้ได้ไงก็บอกแล้วไงผม

ติดตามเค้าดูทุกอย่างเค้าเป็นอะไรยังไงผมก็อยากเข้าไปช่วยแต่มันทำอะไรไม่ได้เว้ยเรื่องมันจบมาสักพักผมก็ทักไปคุยกับเค้าถามมีความสุขสบายดีไมคำตอบก็สบายดีผมก็พิมพ์ไปบอกว่าคิดถึงเค้าก็บอกคิดถึงเหมือนกันคุยกันไปเรื่อยๆจะมีครั้งหนึ่งคำถามนี้ผม

ตอบไม่ได้ "ยังชอบกูอยู่มั้ย"ผมก็อึ่งไปนาน ผมก็บอกไปว่าไม่รู้เหมือนกันแบบไม่รู้จะพูดยังไงให้คำตอบไม่ได้ผมก็ไม่ใช่คนหล่ออะไรหรอกแต่ความรู้สึกตอนนั้นกับตอนนี้มันต่างกันจะให้บอกกูชอบมากแบบตอนนั้นมันก็ไม่ได้อย่าถามความรู้สึกเลยคนเฝ้ามองอยู่ทุกวันนั้นยิ้มความสุขของเค้าทุกวันเหมือนโรคจิตคนหนึ่งหลังจากนั้นก็คุยกันแบบผม

ทักไปหาเค้าก่อนทุกวันตอบบ้างอ่านบ้างไม่ตอบบ้างหรืออ่านแล้วสามวันตอบบ้างก่อนนอก็เฝ้าบอกฝันดีเค้าทุกวันไม่รู้เพื่ออะไรผมทำแบบนี้แล้วได้อะไรก็ไม่รู้จนถึงวันนี้ข้อความที่บอกว่าฝันดีเค้ายังไม่อ่านเลยเหมือนกับว่าจะมีอะไรสักอย่างวันรุ่งขึ้นเค้าก็ได้กับมาคบกันเหมือนเดิมผมก็ไม่ได้เสียใจอะไรหรอกแต่ทำไมมันหดหู่จังว่ะผมคิดว่าผมควรหยุดได้แล้วแหละ ก็ไม่รู้เพื่ออะไร ผม

ชอบใช่คำนี้กับตัวเอง เรื่องพวกนี้เหมือนผม

ชั่งมันเหอะเอาเป็นว่าจบละกัน
Loserใช้กับผมได้มั้ย
มีผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งตอนนั้นผมก็ไม่รู้ผมจะตามเค้าทำไมเพราะอะไรเพื่ออะไรผมทำทุกๆอย่ามันก็เหมือนผมไม่ได้พยายามอะไรซึ่งถ้าคนที่มีค่ากับเค้าต่อให้ไม่พยายามทำอะไรคือมัน